«Men seni úyretemen hám sen júretuǵın jolda sabaq beremen; Men seni kózim menen basqaraman.» (Zabur 32:8)
Mende bunnan da qımbatlıraq kepillik joq — men aspanlıq Ákemniń turaqlı, súyikli basshılıǵı astında ekenligim — Ol meniń jasaw orınlarımdı belgileydi hám barlıq waqıyalardı meniń jaqsılıǵım ushın basqaradı — meniń pútkil ómirim Ol tárepinen dúzilgen reje. Hár bir kishkene kóringen jaǵday, sonday-aq hár bir áhmiyetli burılıs hám krizis-saat — sol rejeniń bir bólegi! «Quday adamnıń hár bir jolın tekseredi.» «Adamnıń júregi óz jolın oylaydı — biraq Rabbim onıń qádemlerin basqaradı.»
«Men seni úyretemen hám sabaq beremen.» Bul qudiretli Ustaz qanday sabır menen úyretedi, hám qanday sheksiz danalıq hám náziklik penen Óziniń túrli sabaqların Óz xalqınıń mútájliklerine hám talaplarına beyimlestiredi! Bul «qatarma-qatar;» — yamasa kerek bolsa, krest ústine krest — sınaq ústine sınaq. Yamasa tańqalarlıq waqıyalar endi kerek bolmawı múmkin — Onıń erkiniń názik belgileri jetkilikli, «Men seni kózim menen basqaraman.» Jer silkiniwi — dawıl — samal — ot, endi óz wazıypasın orınlaǵan bolıwı múmkin. «Tınısh, kishkene dawıs» endi jetkilikli.
Hám Ol qalay úyretiwge hám basqarıwǵa wáde beredi? Biz qáleytuǵın jolda emes — ózimiz saylaǵan jolda emes — al «sen júretuǵın jolda.» Kóbinese biz quyashlı magistraldı dawam ettiriwdi sheshken bolar edik. Biraq Quday: «qosıq taw jolu seniń ushın eń jaqsı!» deydi. Kóbinese biz, Izrail sıyaqlı, Filistimler jerinen Kanaanga jaqın hám tegis jol menen barǵan bolar edik. Biraq Qudaydıń baǵana-bulıtı basqasha sheshedi, hám bizdi «shól jolu menen» aylanba jol menen alıp baradı. Kóbinese biz, Tiberiya teńizindegi shákirtler sıyaqlı, jıynalıp atırǵan dawıldan qashıw ushın teńiz jaǵasındaǵı qáwipsiz jolıńdı abzal kórer edik, «sebebi samal qarsı.» Biraq Quday: «Joq!» deydi. Ol bizdi kemige kiriwge májbúrleydi.
«Ol olardı durıs jol menen alıp bardı — olar jasay alatuǵın qalaǵa barıw ushın!» Onıń rejelerin soraw bizge tiyisli emes. Ol óziniń áyyemgi xalqın basqardı — Ol olardı ele de basqaradı — durıs jol menen. Avgustinniń sózleri menen aytqanda, «kemesi de, júgi de aman, hám basımızdaǵı bir tal shashımız da zıyan kórmey — biz qálegen portqa jetkenimizde,» hár bir jer ústindegi sabaqtıń danalıǵın, qıyın teńizdegi hár bir tolqınnıń «kerek-bolıwın» moyınlaytuǵın kún keledi!
Baǵban geyde óz ósimliklerin kórinetuǵın qopal qollanıwǵa ushıratıwı kerek — kesiw, shaqaların kesiw, mayıplaw; olardı kórksiz túrlerge keltiriw — olar gúllep shıǵıwdan aldın. Biraq jaz, kóp ótpey, onıń túrli xoshboylıq hám sulıwlıq gúllerinde onıń emlewiniń danalıǵın dálilleydi. Sonday-aq, geyde bizdiń aspanlıq Baǵbanımız óziniń kesiw pıshaǵın qollanıwdı maqul kóredi. Biraq iseniń, bir de artıqsha yamasa artıq kesiw joq. Biz barlıǵı ushın sheksiz danalıq kerek ekenligin túsine alatuǵın hám moyınlaytuǵın bolamız — ósimlik tolıq gúllep, aspan reńlerine boyalıp hám aspan xoshboylıǵın tarqatqanda.
Múmin, joqarıǵa hám óz joluńızǵa barıń — qáteliksiz Danalıqtıń úyretiwi hám basshılıǵına quwanıp! «Men seni kózim menen basqaraman.» Izrailniń uyqılamaytuǵın Shoʻpanınıń uyqısız kózi sizdi kúndiz hám tún — kesellik hám sawlıqta — quwanısh hám qayǵıda — ómir hám ólimde baqlaydı! «Júrekti ólsheyatuǵın Ol, onı sezbey me? Ómirińizdi qorǵaytuǵın Ol, onı bilmey me?» «Biraq Rabbim Ózinen qorqatınlardı, Óziniń óshpes muhabbatına súyengenlerdi baqlaydı.»
