«Коклер Сенинъдир, ер де Сенинъдир; дюнья ве онынъ толулыгъы, Сен оларны къурдунъ»
Девекъушу: Эюп 39:13-18
Бу болюкте дикъкъатымыз девекъушунда косьтерильген акъыл ёкълугъына чекиле; къуш шеклинде бир джанлы, лякин ерден айырылмагъа къувети ёкъ.
Башкъа къушлар къыйын вазиетке тюшкенде учуп къуртулгъанда, бу къуш, айтылгъанына коре, башыны къумгъа коме. «Такъвадарлыкъ шекли» олгъан, лякин омюрлеринде онынъ къуветини инкяр эткенлерге насыл да бенъзей. Эбедий укюм меселелеринде бастырылгъанда, олар фактларгъа бакъмагъа ред этелер, ве озьлерини дюньявий шейлернен – заманнынъ дегишкен къумларынен – къорчалайлар. Бойлелери шейлерни ич бир вакъыт Аллахнынъ нокътаи назарындан дегиль, тек инсаннынъ нокътаи назарындан корелер.
Девекъушунынъ озю киби, онынъ балалары да:
«О, юмурткъаларыны ерде къалдыра… къоркъусыз». «Аллах къоркъусы» олмадан, ки бу «акъылнынъ башлангъычыдыр», озьлерине къаршы Аллахкъа олгъан месулиетлерини къабул этмегенлер, балаларына къаршы да оны къабул этмезлер. Бойлелери «эвлерини къум устюне къуралар», ве бу сахнагъа тезден тюшеджек боран оларнынъ «бош ереге чекишкенлерини» исбат этеджек. Бойлелери балаларыны «ерде» къалдыралар, ёлларыны кесип кечкен башкъаларынынъ яман юрюшинен, я да «кимни ютып олур деп къыдыргъан» о «джанварнынъ» назик огъретилеринен ёкъ олмакъ телюкесинде.
Къарткъуш: Эюп 39: 27-30
Бу болюкте Аллах дикъкъатымызны Аллах тарафындан берильген акъылгъа саип бир къушкъа чеке, ки бу, Аллахнынъ гъакъикъий баласыны темсиль эте. Къарткъушнынъ да ерден айырылып, шейлерни юксекликлерден – Аллахнынъ нокътаи назарындан – корьмеге къувети бар.
«О, къаяда яшай ве тура». «Къая устюне къурулгъан эв» тура. Озь юксек фезасындан «козьлери узакъны коре», ве яманлыкъны огъден корьгенде, онынъ къаршысына тедбир ала. О, озю лешнен дегиль, «ольдюрильгенлернен» беслене, башкъасынынъ олюми онынъ ве балаларынынъ омюрини темин эте. О айырылгъан ерде онынъ балалары къаннынъ къыйметини билелер.
«Меним этимни ашагъан ве къанымны ичкен», деди Раббимиз, «эбедий омюрге саиптир; ве Мен оны сонъки куньде тирильтеджегим» (Юханна 6:54).
Ольдюрильген ве олар ичюн къаныны акъыткъанны къыйметлегенлер, Онынъ джемаатыны къургъан Къаяда яшай ве туралар; Онынъ лютфунен мукъаддес бир омюр сюргенлер, дюньянынъ эр тюрлю тесиринден, диний, сиясий я да ахлякъий олсун, айырылып Онынъ изинден юргенлер: олар къарткъуш киби къуветлерини янъылайлар. Олар, О Къыралларнынъ Къыралы ве Раббилернинъ Раббиси оларакъ укюм сюрмеге кельгенде, Онынъ укюмранлыгъында иштирак этеджеклер.
