Rabbim Rabbime Ayttı
Hayırılı akşamlar, dua etmek için Rabbe bakalım mı? Mübarek Tanrımız ve Babamız, bu akşam sözün için sana şükrediyoruz. Bize seni tanımamız için sözünü isteyerek verdiğin için sana şükrediyoruz, çünkü senin büyük arzun cennette seninle olmamızdır. Çünkü bizi o kadar çok seviyorsun. Bu yüzden sözünü açarken bize yardım et. Bunu Oğlun, Rab İsa'nın adıyla istiyoruz. Amin.
Bu akşam Luka 20. bölüm, Luka 20. bölüm ve 41. ayetten itibaren bakmak istiyorum. Luka 20 ve 41. Şimdi bölümün önceki kısmında, yazıcılar, Ferisiler, başrahipler, ihtiyarlar, birinci ayetten itibaren hepsi Rab İsa'ya karşı gelmiş ve onu sözlerinde tuzağa düşürmeye çalışmışlardı. Hatta 20. ayette bazı adamlar tutmuşlardı, 20. ayette bazılarını tutmuşlardı, gelip onu sözlerinde tuzağa düşürmek için. Sonra Sadukiler geldi ve aynı kadının birçok kocası hakkındaki sorularıyla onu tuzağa düşürmeye çalıştılar. Ve hepsini susturdu, mesele bu. Ve 39. ayetteki yazıcılar, "Öğretmen, iyi söyledin" dediler. Ama ona inanmadılar. Sadece Sadukilere verdiği cevabın iyi olduğunu düşündüler. Ama ondan sonra kimse ona bir şey sormadı. Yani bu, hatırlayın, hayatının son haftası, hayatının son birkaç günü, son birkaç günü. Ve şimdi bu dini liderlere söyleyeceği şey, onların son şansı olacak.
41. ayette onlara dedi ki,
Mesih'in Davut'un oğlu olduğunu nasıl söylerler? Ve Davut'un kendisi Mezmurlar Kitabı'nda şöyle der: Rab Rabbime dedi: Sağımda otur, düşmanlarını ayaklarımın altına serinceye dek. Bu yüzden Davut ona Rab der, o zaman nasıl onun oğlu olur?
Yani dindar insanlar, Yahudi halkı, fırsatlarını yakalamışlardı. Daha önce onlara kim olduğunu söylemişti, ama bu onların son fırsatı. Bu güçlü. Eğer bir Yahudi olsaydınız, Mezmur 110'un birinci ayetindeki bu alıntıyı bilirdiniz. Bunu bilirdiniz. O ayeti bilirdiniz, o Mezmur'u bilirdiniz, onun Mesihsel bir Mezmur olduğunu bilirdiniz. Yahudiler onun Mesihsel olduğunu biliyorlardı, ama yine de kutsal yazıları okudular ama kutsal yazıların ne dediğini asla görmediler. Kutsal Kitabı okuyup Kutsal Kitabın mesajını duymamak için çok dikkatli olmak istiyoruz. Kutsal Kitabı okuyup Kutsal Kitabın mesajını kaçıran kaç kişi var? Ve Kutsal Kitabın mesajı İsa Mesih'in Tanrı ve insan olduğudur. O, insanların ruhları için temeldir.
Matta 16:3'te Rab İsa'nın öğrencilerine, "İnsanlar beni, İnsanoğlu'nu kim sanıyorlar?" diye sorduğunu hatırlıyorum. Ve elbette, tıpkı bugün olduğu gibi, İsa'nın kim olduğu hakkında her türlü düşünce var. Her din İsa'yı bir şekilde dahil etmek ister. Aslında, geçen hafta profesyonel, önde gelen bir adamla birlikteydim, kim olduğunu söylemeyeceğim, ve Tanrı'nın adını o kadar çok kullandı ki ona hangi dinden olduğunu sordum. "Ben Müslümanım" dedi. Ve ben hiçbir şey söylemedim çünkü bu ortamda ona vaaz vermeye başlamam uygun değildi. Ama hiçbir şey söylemedim, sadece ona baktım. Ve o, "Ama, biliyorsun, Tanrı'ya giden birçok yol var" dedi. Ve ben hala hiçbir şey söylemedim. Sanırım rahatsız oldu ve sonunda, "Ve ben İsa'ya inanıyorum" dedi. Peki, tamam, herkes İsa'ya inanıyor, ama bu Kutsal Kitap'taki İsa değil, 2. Korintliler, sanırım 11. bölümde ifade edildiği gibi başka bir İsa. Ve burada Rab öğrencilerine, "Ne duyuyorsunuz?" diye sordu. Pek çok şey duydular. "Bazıları senin Vaftizci Yahya olduğunu, diğerleri İlyas olduğunu söylüyor" dedi. Bu Matta 16'nın 14. ayeti. "Ve diğerleri Yeremya veya peygamberlerden biri olduğunu söylüyor." Sonra Rab İsa şunu söyledi: "Ama siz beni kim sanıyorsunuz?" Ve bu gerçekten Luka 20:41'de bulduğumuz şeye geri dönen soru. Rab'bin sorduğu şey bu, "Beni kim sanıyorsunuz?" Ve size bir ayet göstereceğim, onlara diyor ki, "Size kim olduğumu söyleyen bir ayet göstereceğim. Şimdi inanacak mısınız? Bu sizin son şansınız. Kutsal yazılara inanacak mısınız?"
Bildiğiniz gibi, onlara o Mezmur'u verdi, çok iyi biliyorlardı. Sadece ona bakalım. Ve bu bir Davut Mezmur'u. Başlıkta öyle yazıyor ve başlıklar, bu arada, ilham edilmiş. Kutsal Kitabınızda okuduğunuzda ve Mezmur başlamadan önce bir başlık varsa, bu kutsal yazının geri kalanı gibi ilham edilmiştir. Yani bu bir Davut Mezmur'u ve Davut Mezmur'da dedi ki, "Rab Rabbime dedi." Şimdi ilk Rab Yehova'dır, yani Yehova Rabbime dedi. İkincisi Adonai'dir. Yani Yehova Adonai'ye dedi. Yani Yehova Tanrı açıkça Yehova Tanrı'dır, tüm etin Tanrısı. Ve Adonai, Rab anlamına gelir. O Rab'dir. Ve Davut, Yehova'nın Rabbime dediğini söyledi. Şimdi tüm Yahudiler bunun Mesihsel bir Mezmur olduğuna ve Mesih'in Davut soyundan geleceğine inanıyorlardı çünkü kutsal yazılarda vaat edilen buydu. O, Davut'un oğlu olacaktı. Ve elbette öyleydi, Rab İsa Davut'un oğludur. Kan akrabalığı Meryem aracılığıyla ve Kral olarak hükmetme hakkı Matta 1. bölümde Yusuf aracılığıyla, Meryem ve Luka 3. bölümde, oradaki soyağaçları. Yani burada Rab, o Davut'un oğludur, ama aynı zamanda Davut'un Rabbi olarak da adlandırılır. Şimdi bu oldukça zorlayıcı ve kutsal yazıyı okuduklarında bunu asla anlamadılar, açıkça fark etmediler. Ve bu yüzden Rab, bunu onların düşüncelerinin ön planına getiriyor ve diyor ki, "Davut nasıl olur da, eğer Mesih Davut'un oğluysa, ona Rab der?" Vay canına, ne zorluk. Görüyorsunuz, Rab İsa'nın kişiliğiyle ilgili tüm mesele bu. O Tanrı'dır ve o insandır. Ve Vahiy 22'de okuyoruz, Rab İsa konuşuyor, diyor ki, "Ben Davut'un kökü ve soyuyum." Başka bir deyişle, Davut'tan veya İbrahim'den önce ben varım. O ebedi Tanrı'dır. Ve Petrus Matta 16'daki soruyu cevaplamıştı, "Sen Mesih'sin, Yaşayan Tanrı'nın Oğlu'sun." Yani sen Mesih makamında olansın, meshedilmiş olan, meshedilmiş Kral, meshedilmiş Peygamber, meshedilmiş Rahip. Sen Mesih makamındasın, ama kişiliğin olarak sen Yaşayan Tanrı'nın Oğlu'sun. Ve bu bir konum değildir. Yaşayan Tanrı'nın Oğlu, Yuhanna 3:18'e bakarsanız,
Ona, Rab İsa'ya, Tanrı'nın Oğlu'na inanan yargılanmaz, ama inanmayan zaten yargılanmıştır, çünkü inanmamıştır, dinleyin, Tanrı'nın biricik Oğlu'nun adına inanmamıştır.
Görüyorsunuz, Tanrı'nın Oğlu bir unvan değil, bu onun adı. Bu onun ebedi adı. Bu yüzden insanlar vaftiz edildiğinde, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un tekil adıyla vaftiz edilirler. Baba'nın adı Baba, Oğul'un adı Oğul, Kutsal Ruh'un adı Kutsal Ruh'tur. Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adı.
Ve böylece Luka 20:42'ye geri dönersek, Davut şöyle der: "Yehova Rabbime, Adonai'ye dedi ki, tüm düşmanlarını ayaklarımın altına serinceye dek sağımda otur." Elbette bu peygamberliktir. Ve Davut Ruh'ta konuşuyor. Davut'un Rabbi henüz doğmamıştı bile, ama Tanrı Davut aracılığıyla Rab İsa'nın gelişini önceden görüyor. Ve diyor ki, "Sağımda otur." Peki bu ne zaman oldu? Cevabı Elçilerin İşleri 2. bölümde buluyoruz, çünkü Petrus Pentekost gününde Rab'bin ölümünden, gömülmesinden, dirilişinden, yüceliğe yükselişinden sonra vaaz verdiğinde ve kiliseyi kurmak için Kutsal Ruh'u gönderdiğinde, Elçilerin İşleri 2. bölüm 34. ayette şöyle der:
Çünkü Davut göklere yükselmedi; ama kendisi şöyle der: Rab Rabbime dedi: Tüm düşmanlarını ayaklarımın altına serinceye dek sağımda otur.
Şimdi dinleyin, bu yüzden Petrus konuşuyor,
Bu yüzden İsrail'in tüm evi kesinlikle bilsin ki, Tanrı sizin çarmıha gerdiğiniz aynı İsa'yı hem Rab hem de Mesih yapmıştır.
O her şeyin Rabbi'dir ve Peygamber, Rahip ve Kral konumunu almıştır. Haleluya! Ve böylece Petrus, bunun Rab İsa Mesih'ten, Davut'un Oğlu'ndan ve aynı zamanda Davut'un Rabbi'nden bahsettiğini belirtir. Peki o nasıl Tanrı'nın sağında oturuyor? Mezmur bize söylemiyor, sadece Tanrı'nın sağında oturacağını söylüyor. Bu, reddedilmesinden sonra, bu mükemmel, kutsal, lekesiz adam, bu Kuzu Tanrı'nın Kuzusu olduktan sonra, günahlarımız için öldükten sonra ve Baba tarafından yüceltildikten sonra, cennete geri alındıktan sonra, Tanrı'nın sağındaki o yakınlık yerine oturdu. Haleluya! Şimdi orada oturuyor. Ama ne yapıyor? Bekliyor. Şimdi orada oturduğu uzun bir zaman oldu, ama Vahiy 1'de Kutsal Kitap bize ne söylüyor biliyor musunuz, Yuhanna'nın Patmos Adası'ndayken kullandığı bir ifadeyle açıklıyor ve Vahiy 1. bölüm 9. ayette şöyle diyor:
Ben Yuhanna, aynı zamanda sizin kardeşiniz ve sıkıntıda yoldaşınız, ve dinleyin, İsa Mesih'in krallığında ve sabrında.
Ben Yuhanna, aynı zamanda sizin kardeşiniz, sıkıntıda yoldaşınız ve İsa Mesih'in krallığında ve sabrında. Tam olarak şimdi olan bu. Bu, İsa Mesih'in krallığı ve sabrı. O cennetteki adam, o yücelikteki adam. Bu 2.000 yıldır sabırla bekliyor. Görüyorsunuz, öğrencilerine ne zaman geleceğini sorduklarında, "Bu Baba'nın elinde" dedi. Bu yüzden Baba'nın, mükemmel bir adam olarak, her zaman Baba'ya itaat ederek, onun iradesine teslim olarak, Baba'nın zamanı geldi diyene kadar bekliyor, son ruh kurtarıldığında, Mesih'in bedeninin, kilisenin son üyesi getirildiğinde, ve sonra tekrar gelecek. Rab İsa tekrar gelecek. Tüm düşmanlarını ayaklarının altına serecek. O fetheden kişidir. O her şeyin Rabbi'dir ve bir gün her diz ona eğilecek. Ve o sıkıntı dönemi onun yolunu hazırlıyor, bu dünyada onun Rabliğini ilan ediyor. Şimdi, İsa Mesih'in krallığı ve sabrı ne kadar önemli. Biz onun krallığındayız. Eğer bir imanlıysanız, İsa Mesih'in krallığındasınız. Şimdi bu bir sabır krallığı. Ve böylece Yuhanna'nın bahsettiği sıkıntı ve şu anda içinde olduğu sıkıntı, hepsi onun sabrının bir parçası, Rab tüm düşmanlarını ayaklarının altına serinceye kadar bekliyor.
Ve Petrus bize şunu da söylüyor, tekrar Elçilerin İşleri'ne döneceğim, çünkü şimdi yücelikteki Rab İsa hakkında doğru bir anlayışa sahip olmak istediğimizi hatırlıyorum. Elçilerin İşleri 2. bölüm 28. ayette, bu Rab İsa'dan ve onun yüceliğe yükselişinden bahsediyor,
Bana yaşam yollarını bildirdin; yüzünle beni sevinçle dolduracaksın.
Bu Mezmur 16'dan. Ve Mezmur 16'da okuyacağım çünkü Rab'bin şu anki sevincine biraz daha fazla ifade veriyor. Mezmur 16. bölüm 11. ayet,
Bana yaşam yolunu göstereceksin: senin huzurunda sevinç doluluğu vardır; sağ elinde sonsuza dek zevkler vardır.
Bu Mezmur 16:11 idi. Yani o şu anda sevinç ve yücelik adamıdır, Rab İsa, ama sabırla bekliyor ki gelip bu dünyanın her yerinde Rabliğini ilan etsin. Ve biz, "Gel, Rab İsa" diyoruz. Bu çarmıha gerilmiş olanı, dünyanın dikenli taç verdiği bu kişiyi, bu dünyada yüceltilmesini ve yücelik tacına sahip olmasını istiyoruz, Vahiy 19. bölümde okuduğumuz gibi başındaki birçok tacı paylaşmasını istiyoruz.
Böylece Rab, bu Yahudilere meydan okuyor, "Davut, Mesih'i, eğer oğluysa, nasıl Ruh'ta Rab, Adonai olarak adlandırır? Hem oğlu hem de Rabbi nasıl olabilir?" Ve dediğimiz gibi, Rab İsa, Davut'un kökü ve soyu olduğunu söyledi. Evet, o Rab'dir ve o Tanrı'dır. O Tanrı'dır, o Rab'dir. Ve o, Tomas tarafından bir araya getirildi, "Rabbim ve Tanrım." Ve bu her Hristiyanın itirafıdır, "Rabbim ve Tanrım."
Sonra 44. ayette Rab devam ediyor,
Bu yüzden Davut ona Rab der, o zaman nasıl onun oğlu olur?
İşte bu, "Siz beni kim sanıyorsunuz?" Rab bu adamlara bunu soruyor. "Siz beni kim sanıyorsunuz?" Ve ne yaptıklarını biliyor musunuz? Hiçbir şey cevaplamazlar. Ve Matta 22 gibi diğer pasajlarda, ona daha fazla soru sormaya cesaret edemedikleri söylenir. Düşmanlarını susturmuştu. Onlara şimdi cennetteki yüce yerinin açık tanıklığını vermişti. Ve o yüce yere ulaşma yolu, çarmıhın acıları, ölüme kadar itaati, hatta çarmıhın ölümü aracılığıyla oldu. Bu yüzden Tanrı onu çok yüceltti, böylece yücelikteki adam büyük zaferin adamıdır. Günahı yendi, ölümü yendi, şeytanı yendi ve lütuf aracılığıyla benim kalbimi ve eğer bir imanlıysanız sizin kalbinizi yendi. Bizi kendine kazandı. Ne yüce bir Rabbimiz var.
Ve sonra bitirmek için, Rab konuşmaya devam ediyor ve aslında inançsızlığı ve suçlu dini doğayı ifşa ediyor, çünkü dindar olmak ve Tanrı'ya iman etmemek suçtur. Para toplamak, güç konumuna sahip olmak ve iman etmemek. Ve diyor ki, bu 46. ayet,
Uzun cübbelerle yürümeyi arzulayan, çarşıda selamlaşmayı, sinagoglarda en yüksek yerleri ve ziyafetlerde başköşeleri seven yazıcılardan sakının; dul kadınların evlerini yutan ve gösteriş için uzun dualar edenler, daha büyük bir lanet alacaklardır.
Veya daha büyük bir kınama. Dinleyin, ne kadar çok ışığımız varsa, o kadar çok sorumluyuz. İsa Mesih'in adını Rab olarak adlandırdığımızda, onu Rab olarak iddia etmekten daha büyük bir sorumluluk yoktur. Rab İsa Mesih'in iyiliğinde ve lütfunda yürüyelim. Onurlu yaşamak ve ona gerektiği gibi hizmet etmek için lütufla güçlenelim, bizi yüceliğe, onunla birlikte olmaya çağırdığında, bir sesle, Tanrı'nın borazanıyla, Mesih'te ölüler önce dirilecek. Biz yaşayanlar ve kalanlar anında yakalanacağız ve bir anda değişeceğiz. Dirilmiş Rabbimize tüm yücelik ve övgü. Amin.
Şükürler olsun sana, mübarek Tanrı, Oğlun için. Mübarek Rab İsa, kişiliğinin ne kadar yüce olduğuna ve sen hayattayken bu adamlara karşı sabrına hayran kalıyoruz. Onlara karşı ne kadar sabırlıydın, o kadar çok fırsat verdin. Ve şimdi, Rab İsa'nın krallığı ve sabrı, biz beklerken, Rab. Ve eğer zulüm çekersek, o zaman bize bunu atlatmak ve seni onurlandırmak için lütuf ver. Ama biliyoruz ki, son düşmanın ayaklarının altına serilinceye ve bu dünyada kralların Kralı ve rablerin Rabbi olarak ilan edilinceye kadar bekliyorsun. O anı ne kadar çok bekliyoruz, mübarek Rab, senin değerli adınla. Amin. Amin.
