Eger biz, Pawıl elshi sıyaqlı, ómirimizdi kele jaǵan kúnniń nurında jasasaq, qanday úlken ayırmashılıq bolar edi. «Biz júrip barǵanımızda Máshixten basqa hesh nárse joq» dep qosıq aytıw onı jasawdan ádewir ańsat. Onı jasaw degeni, ol meniń ne kiygenimdi, pulımdı qalay jumsaytuǵınımdı, demalıstı qayerde ótkeretuǵınımdı, zayıbım menen qalay sóylesetuǵınımdı hám balalarıma bolǵan múnásibetimdi basqaradı. Bunnan tısqarı, ol úydegi, jumıs ornındaǵı hám dúnyadaǵı qatnasıqlarǵa tásir etedi, hám ol jıyılısta Máshixti húrmetleytuǵın atmosfera payda etedi. Shınında da, bul Máshihtiń aqılı.
Máshihtiń aqılına iye bolıw bizdi barlıq qáweterlerge qarama-qarsı turıwǵa tayarlaydı. Ol bizge durıs ruwxıy sheshimler qabıl etiwge múmkinshilik beredi. Keyin biz kim menen awızbirshilik ete alatuǵınımızdı hám qashan birlespeler Injilge qarsı hám nájis ekenligin túsinemiz. Haqıyqıy ajıralıw hám muqaddes turmıs tek Máshixke bolǵan muhabbat hám Onıń Sózine boysınıw menen birge bolǵanda tabıladı. Keyin biz: «Bul nárse nege qáte?» dep soramaymız, bálkim: «Máshixke ne unaydı?» dep soraymız.
Pawıl ruwxlandırıwshı sóz benen juwmaqlaydı: «Bul wádelerge iye bolǵanımız ushın, súyikliler, ózimizdi deneniń hám ruwxtıń barlıq nájisliginen tazalaylıq, Qudaydan qorqıwda muqaddeslikti kámil eteylik» (2 Kor. 7:1). Eger biz Qudayǵa óz erkini ómirimizde ámelge asırıwǵa múmkinshilik berse, onda biz bul shólistan arqalı sayaxat etkenimizde Ata menen awızbirshiliktiń tereń tınıshlıǵı hám quwanıshın bastan keshiremiz. Biz basımızdan ótkergen qayǵılar yamasa azaplar júdá paydalı boladı, sebebi isenim házirgi waqıttan tısqa qaraydı hám hámme nársen máńgilik nurında bahalaydı.
