“Rabbim meniń Qoylıqshım”
Ol Óz qoyların biledi.
Ol olardı sanaydı hám olardı atları menen shaqıradı.
Ol aldınan baradı.
Olar Onıń artınan eredi, suw tasqını yamasa ot arqalı.
Júz jigirma úshinshi Zabur bizge bul dúnyada Rabbimiz Isa Mesihti óz Qoylıqshısı etip saylaǵan adamnıń sayaxatınıń bereketlerin ashıp beredi.
Bul Zabur aldınǵı Zabur menen, sonday-aq keyingi Zabur menen tıǵız baylanıslı. Úshewinde de Má́sih tiykarǵı tema bolǵanlıǵı sebepli, bul úsh Zabur da ayrıqsha sulıwlıqqa hám qımbatlılıqqa iye. Zabur 22 Rabbimiz Isonı Ózin Xudayǵa minnetdar etip, gúnasız qurbanlıq retinde, Xudaydıń muqaddesligin qanaatlandırıw hám Óz qoyların qorǵaw ushın kórsetedi. Zabur 23 Rabbimiz Isonı Óz qoyların shólistan dúnya arqalı baslap baratuǵın Qoylıqshı retinde kórsetedi. Zabur 24 Rabbimiz Isonı Patsha – áskerlerdiń Rabbisi – Óz xalqın patshalıq dańqına alıp keletuǵın retinde kórsetedi.
Zabur ullı sóz benen baslanadı: “Rabbim meniń Qoylıqshım”. Hárbir múmin: “Rabbim meniń Qutqarushım” dep ayta aladı; biraq biz hámmemiz Onıń basshılıǵına anıq boysındıq pa, sonlıqtan hárbirimiz: “Rabbim meniń Qoylıqshım” dep ayta alamız ba? Ol bizge Óziniń “Qoylıqshı” ekenligin ayttı; biraq biz hárbirimiz Oǵan: Sen “meniń Qoylıqshım” dep ayttıq pa? Biz Onı bizdi gúnálarımızdan qutqarıw ushın biz ushın ólgen Qutqarushımız retinde qabıl etip ǵana qoymastan, al barlıq qıyınshılıqlarımız arqalı úyge baslap baratuǵın Qoylıqshımız retinde de Oǵan boysındıq pa?
Bir sál qoylıqshısız qoylar úyiri haqqında oylayıq. Olar muǵtaj, aqılsız, hálsiz hám qorqaq jánlikler. Eger olar óz betinshe shólistan jerden óz jolın tabıwǵa qaldırılsa, ne bolar edi? Ash jánlikler bolǵanlıqtan, olar tez arada ashlıqtan óler edi; aqılsız bolǵanlıqtan, olar adasıp, jolın joǵaltar edi; hálsiz bolǵanlıqtan, olar sharshap, jolda qalar edi; hám qorqaq bolǵanlıqtan, olar qasqırdan qashıp, tarqalıp ketedi.
Kerisinshe, sorayıq, eger qoylar qoylıqshınıń basshılıǵı astında sayaxat etse, ne bolar edi? Endi, eger qoylar ash bolsa, qoylıqshı olardı jasıl jaylawlarǵa baslap barıw ushın sol jerde; olar aqılsız bolsa, olardıń adasqan ayaqların saqlaw ushın sol jerde; olar hálsiz bolsa, qoylıqshı óz qoyların jımjırt baslap barıw hám qozılardı kóteriw ushın bar; olar qorqaq bolsa, olardı qıyın oypatlıqlar arqalı baslap barıw hám olardı hárbir dushpannan qorǵaw ushın aldında.
Anıǵı, qoylıqshısız úyirde hámme nárse qoylarǵa baylanıslı, hám bul apatqa alıp keledi. Eger qoylıqshı aldınan barsa, hám qoylar artınan erse, bul qoylar ushın jol boyında kóp bereketler menen qáwipsiz sayaxat bolatuǵını da anıq.
Bul, shınında da, Má́sihshi úyiriniń bul dúnya arqalı sayaxatın shın mániste súwretleytuǵın súwret; sebebi Rabbimiz Ózi: “Men qoylardıń Qoylıqshısıman”, “Ol Óz qoyların atları menen shaqıradı”, “Ol olardıń aldınan baradı, hám qoylar artınan eredi; sebebi olar Onıń dawısın biledi” (Yuxanna 10:2–4) dep aytpaydı ma?
Júz jigirma úshinshi Zabur bizge Qoylıqshınıń aldınan barıwı hám qoylardıń artınan eriwiniń bul bereketin kórsetedi. Biz, áfsus! óz-ózimizge isenimimiz benen, geyde Qoylıqshınıń aldına túsip qalıwımız múmkin; yamasa, itibarsız bolıp, artında qalıp qalıwımız múmkin. Biraq eki shárt orınlansa – Qoylıqshı jol kórsetse, hám biz artınan ersek – biz ushırasatuǵın hárbir qıyınshılıqta Qoylıqshınıń qollap-quwatlawına isene alamız.
Biz ushırasıwımız múmkin bolǵan jeti jaǵday
Zaburshı biz ushırasıwımız múmkin bolǵan jeti túrli jaǵdayǵa toqtaladı:
- Bizdiń kúndelik kereklerimiz.
- Bizdiń ruwxıy kereklerimiz.
- Bizdiń ruwxımızdıń hálsizligi hám zerikligi.
- Ólimniń sayası.
- Dushpanlardıń bar ekenligi.
- Kúndelik turmıs.
- Máńgiliktiń keleshegi.
Bulardıń hámmesi, túrli usıllar menen hám túrli waqıtlarda, bizdiń jollarımızdı kesip ótiwi múmkin, hám eger olardı óz kúshimiz benen qarsı alıwǵa qaldırılsaq, álbette bizdi qorqınısh hám apat penen basıp ketedi. Sonıń menen birge, Rabbimiz bizdiń Qoylıqshımız bolıp, jol kórsetse, biz jolımızda bolıwı múmkin bolǵan qıyınshılıqlarǵa qaramastan, dańqqa alıp keletuǵın sayaxattı isenim menen qarsı ala alamız.
Zaburdaǵı hárbir bereket dáslepki ullı sózden, “Rabbim meniń Qoylıqshım” degen sózden kelip shıqqanlıqtan, biz hárbir ayattı bul sózler menen baslawımız múmkin, “Rabbim meniń Qoylıqshım”.
1. Bizdiń kúndelik kereklerimiz (1-ayat)
Birinshiden (1-ayat), deneniń kúndelik kerekleri bar. Olar qalay qanaatlandırılıwı kerek? Zaburshı: “Meniń jaqsı jumısım bar, men muǵtaj bolmayman” yamasa “Meniń jaqsı doslarım bar, olar maǵan ǵamxorlıq etedi, men muǵtaj bolmayman” yamasa “Meniń jetkilikli baylıǵım bar, men muǵtaj bolmayman” yamasa “Meniń jaslıǵım, densawlıǵım hám qábiletlerim bar, men muǵtaj bolmayman” demeydi.
Bul barlıq usıllar menen, hám basqa da kóp usıllar menen, Rabbimiz bizdiń kereklerimizdi qanaatlandırıwı múmkin, biraq Zaburshı bul usıllardıń heshqaysısı haqqında aytpaydı. Ol barlıq ekinshi sebeplerden hám iláhıy jollardan joqarıǵa qaraydı, hám Ol Rabbimizdi kóredi; hám Rabbimiz aldınan barıp, ózi artınan erip, ol: “Rabbim meniń Qoylıqshım, men muǵtaj bolmayman” dep ayta aladı.
2. Bizdiń ruwxıy kereklerimiz (2-ayat)
Ekinshiden (2-ayat), shólistan jolda tek ǵana waqıtsha kerekler emes, al ruwxıy kerekler de bar. Má́sihshi ushın átiraptaǵı dúnya bos shólistan. Onıń ótip ketetuǵın bos nárselerinde jandı azıqlandırıw ushın hesh nárse joq. Onıń jaylawları qurǵaq hám ónimsiz, suwları tek ǵana daw suwları. Eger “Rabbim meniń Qoylıqshım” bolsa, Ol meni Óziniń jasıl jaylawlarına hám tınısh suwlar qasına baslap baradı.
Bul dúnyanıń lázzetleniwleri qalay tez zeriktiredi, hátte óziniń qulı bolǵanlardı da. Qoylıqshı tárepinen berilgen ruwxıy azıq hárdayım jańa, sebebi Ol “jasıl jaylawlarǵa” baslap baradı. Bunnan tısqarı, Qoylıqshı tek ǵana azıqlandırmaydı, al qanaatlandıradi da, sebebi Ol Óz qoyların “jasıl jaylawlarda jatqızadı”. Ash qoylar molshılıq ishinde jatpaydı. Ol dáslep azıqlanadı, hám toq bolǵanda jatadı. Bunnan tısqarı, Qoylıqshı tınısh suwlar qasına baslap baradı. Eń kóp dawıs shıǵarıp, kórsetetuǵın aǵıs suwları hárdayım taslar eń kóp hám suw sayız bolǵan jerde boladı. Tınısh suwlar tınısh, biraq tereń. Qoylıqshı bizdiń janımızdı tınıshlandırıp, Xudaydıń tereń nárseleri menen ruwxıy shólkemizdi qanaatlandırıp, adamlarǵa tásir etetuǵın hám kóbinese Má́sihshiniń dıqqatın bóletuǵın dawıslı hám sayız dawlardan uzaqlastıra aladı.
3. Bizdiń hálsizligimiz hám ruwxımızdıń zerikligi (3-ayat)
Úshinshiden (3-ayat), bul shólistan dúnya arqalı ótip barǵanımızda, biz Qoylıqshınıń artınan eriwde hálsizleniwimiz múmkin; hám, haqıyqıy hálsizleniwden tısqarı, biz jolda sharshap, sezimlerimizde zerigiwimiz múmkin. Sonıń menen birge, eger “Rabbim meniń Qoylıqshım” bolsa, “Ol meniń janımdı tikleydi” yamasa “janımdı janlandıradı”. Biraq, esimizde tutayıq, “Ol”, Ózi, “tikleydi”. Geyde, biz óz adasıwlarımızdan sharshaǵanımızda, óz kúshimiz benen hám óz waqtımızda ózimizdi tikley alamız dep oylaytuǵınımız sıyaqlı kórinedi. Bul sonday emes. Biz adasıwımız múmkin; tek Ol tikley aladı.
Moab jerindegi adasıwınan tiklengen Naomi: “Men shıqtım” dep ayta aladı, biraq ol qosadı: “Rabbim meni qaytadan úyge alıp keldi”. Ol, gúya, “Men shıǵıp kettim, biraq Rabbim qaytadan alıp keldi” deydi. Onıń atı maqtawlı bolsın, Ol tikley aladı, hám tikleydi. Eger sonday bolmasa edi, jer júzindegi Xudaydıń xalqı kóp sanlı adasqanlardan basqa hesh nárse bolmas edi. Bunnan tısqarı, Ol tek ǵana tiklemeydi, al tiklegen soń, bizdi “Óz atı ushın ádillik jollarına” baslap baradı. Áfsus! biz qalay kóp jaǵdayda shın júrekten hám ıqlas penen de óz erkimizdiń jollarına burılıp ketemiz, olar Onıń atına sáykes kelmeydi, tek ǵana ámelde Rabbimizdiń bizdi Qoylıqshımız retinde baslap barıwına qansha az múmkinshilik beretuǵınımızdı dálillew ushın. Ol baslap baratuǵın ádillik jolı “tar jol”, onda deneniń óz-ózine isenimi ushın orın joq, hám tek ǵana Rabbimiz bizdiń aldımızda Qoylıqshımız bolǵanda basıp ótiw múmkin. Hátte bir Elshi de sonday taptı, ol shın júrekten hám ıqlas penen, biraq úlken óz-ózine isenim menen: “Rabbim, men Sen menen birge túrmege de, ólimge de barıwǵa tayarman” degende.
4. Ólimniń sayası (4-ayat)
Tórtinshiden (4-ayat), biz “ólim sayasınıń oypatlıǵına” qarsı turıwımız kerek. Hátte eger biz tirilip, Rabbimizdiń keliwine shekem qalsaq, hám ólimnen jeke ótiwimiz kerek bolmasa da, biraq, qayta-qayta, bizdiń súyikli adamlarımız birin-birin bizden alınǵanda, sol qarańǵı oypatlıqqa qarsı turıwımız kerek. Sonnan keyin, keńirek mániste, bul dúnya arqalı ótiwimiz ólim sayasınıń oypatlıǵı arqalı sayaxattan basqa ne? Sebebi, barlıq jerde ótip ketetuǵın qońırawdıń dawısı esitiledi.
Sonıń menen birge, eger Rabbimiz bizdiń Qoylıqshımız bolsa, biz Zaburshı menen birge ayta alamız:
Men heshqanday jamanlıqtan qorqpayman: sebebi Sen menen birgeseń.
Rabbimiz ayta aladı:
Eger adam Meniń sózimdi saqlasa, ol heshqashan ólimdi kórmeydi (Yuxanna 8:51).
Rabbimiz ol onnan ótpeydi demeydi, al ol onı kórmeydi deydi. Ólip atırǵan áwliyanıń ólim tóseginiń átirapında turǵanlar shınında da ólimdi kóriwi múmkin, biraq haqıyqattan da qarańǵı oypatlıqqa túsip atırǵan adam Isonı kóredi. Sonıń menen birge, eger biz sol joldan ótiwimiz kerek bolsa, bul tek ǵana “arqalı” ótiw. Hám oypatlıq arqalı sayaxat júdá qısqa; sebebi “Teneden joq… Rabbimiz benen birge” dep jazılmaǵan ba? Hám oypatlıq arqalı sol ótiwde, tek ǵana Rabbimiz biz menen birge emes, al Ol Óz tayagı hám hasası menen bar – tayagı hárbir dushpandı quwıp jiberiw ushın, hasası barlıq hálsizligimizde bizdi qollap-quwatlaw ushın.
5. Dushpanlardıń bar ekenligi (5-ayat)
Besinshiden (5-ayat), bul shólistan dúnyada bizdi bereketlerimizden ayırıwǵa hám ruwxıy rawajlanıwımızǵa kedergi bolatuǵın dushpanlar qorshap turıptı. Biraq Rabbimiz bizdiń Qoylıqshımız, Ol biz ushın dushpanlarımızdıń aldında zıyapat tayarlaydı. Hám tek ǵana sonday emes, Ol Óz xalqın zıyapatqa tayarlaydı, sebebi Ol basqa may quyadı, hám tek ǵana keseni toltırmaydı, al onı tasırıp jiberiwi de múmkin. Ol biz ushın Óziniń denesinde bolǵan kúnde biz Oǵan islegenimizden kóp nárse isleydi; sebebi, fariseylerden biri Onı ózi menen birge awqatlanıwǵa shaqırsa da, hám Rabbimiz ájayıp miyrimdilik penen fariseydiń úyinde awqatlanıwǵa otırsa da, Ol aytıwı kerek:
“Sen Meniń basıma may quymadıń.”
6. Kúndelik turmıs (6-ayat)
Altınshıdan (6-ayat), bizdiń ómirimizdiń “búkil kúndelerinde” basıp ótiwimiz kerek bolǵan kúndelik jol bar. Ómirimizdiń hárbir kúni óziniń úzliksiz wazıypaları, qıyınshılıqları hám jaǵdayları, kishi hám úlkenin alıp keledi. Biraq eger biz Qoylıqshınıń artınan ersek, bizdi “jaqsılıq hám miyrimdilik” erip júretuǵının tabamız. Eger biz Rabbimizge jaqınlaw bolǵanımızda, Qoylıqshınıń artınan qattı ergenimizde, biz kúndelik turmıstıń kishi nárselerinde Onıń qolın anıǵıraq kórip, onda Onıń jaqsılıǵı hám miyrimdiligin anıqlamas edińiz be?
7. Máńgiliktiń keleshegi (6-ayat)
Jetinshiden, hám aqırında, ómirimizdiń kúnlerinen keyin sozılıp jatqan ullı máńgilikke qarap, eger Rabbimiz bizdiń Qoylıqshımız bolsa, bul tek ǵana bizdi shólistan arqalı baslap barıw ushın emes, al aqırında bizdi “Rabbimizdiń úyinde máńgi jasaw” ushın úyge alıp keliw ushın ekenligin kóremiz. Má́sihshi ushın bul Ákeniń úyi; ol jerde barlıq dene kereklerinen joqarıda jasaw, hárbir ruwxıy tilek qanaatlandırılǵan jerde, heshqanday hálsizlik kire almaytuǵın, heshqanday júrek suwıq bolmaytuǵın, ólim sayası kele almaytuǵın, heshqanday dushpan jaqınlasa almaytuǵın, biraq shınında da, kese tasatuǵın jerde. “Meniń ómirimniń kúnleri” “Rabbimizdiń úyinde máńgi” tawsıladı. Sol ullı úy jıynalısında Onıń qoylarınıń heshqaysısı joq bolmaydı.
Sen Maǵan bergenlerdi men saqladım, hám olardıń heshqaysısı joǵalmadı (Yuxanna 17:12).
Kóp jıllar burın, áwliya Rutherford jazdı: “Onıń muhabbatı haqqında ne oylaysız? Ákesiniń joǵalǵan qoyların izlew ushın dúnya boylap júrgen, mıqlar menen tesilgen bul ayaqlar haqqında ne? Namazda Xudayǵa kóp márte kózleri kóterilgen, kóz jasları menen sharshaǵan kózler haqqında ne? Tikanlar menen tesilgen bası haqqında ne? Quyashtan da sulıw júzi, barlıq jerleri mayıplıqqa ushıraǵan, hám shashları jaǵınan julınǵan júzi haqqında ne? Ol uyat aldı hám sizge dańq berdi. Ol qárǵıs aldı, hám sizge bereket berdi, Ol ólim aldı, hám sizge ómir berdi… Bas Qoylıqshı retinde, Ol barlıq qozıların esapqa aladı, hám Ákesine aytadı, bular Meniń barlıq qoylarım. Men ormanlar hám suwlar, hám tikanlar, hám tikanlar arqalı óttim, olardı jıynaw ushın, hám Meniń ayaqlarım tesildi, hám qollarım hám qabırǵam tesildi, men olardı ustap alǵansha; biraq endi olar bul jerde”. Ol biz ushın ótken waqıtta islegen barlıq nárselerdi eslep, Jaqsı Qoylıqshı retinde Óz ómirin qoylar ushın bergende; Ol Bas Qoylıqshı retinde kelgende biz ushın ne isleytuǵının bilip, biz házirgi shólistan sayaxatımızda Onıń júzine qarap ayta alamız:
“RABBIM MENIŃ QOYLÍQSHÍM.”
