Biz sırtda, Qudaydan uzaqta edik. Biz gúnákarlar, dushpanlar edik. Bizde úlken qarz bar edi hám óz qıyınshılıǵımızda, sırtqı qarańǵılıqta, máńgilik túnde qalıwǵa ılayıq edik.
Biz ashıq esikten kirdik. Rabbimiz Isa sol Esik edi.
Qurbanlıq ústinde biz Qudaydıń bizge bolǵan muhabbatın kórgenimiz, Onıń jalǵız Ulı xochta qurban bolıwına sebep boldı. Sol jerde biz Quday menen jarasıw hám tınıshlıq taptıq.
Solay etip biz juwıw ornına keldik hám onnan keyin altın úyge kirdik.
Bul bizdiń barlıq úmitlerimizden asıp tústi. Biz Rabbimiz Isanıń baylıqların shamdanda, ústelde hám altın qurbanlıq ústinde kórgenimiz.
Parda arqalı biz Quday taxtın qorshap turǵan aspan nurına keldik. Bizdiń úyimiz sol jerde. Quday joǵalǵan gúnákarlardı sol jerde bolıwın qáleydi. Bul tús pe? Joq, bul haqıyqat! Endi biz onı isenim menen kóremiz, biraq tez arada onı kózimiz benen kóremiz.
Qudaydıń qanday muhabbatı! Onıń miyrimi qanday miyrim! Bularǵa erisken adam qanday ájayıp: Qudaydıń Ulı!
Kim Oǵan uqsaydı?
J. Rouw tárepinen, «Altın úy,» Believers Bookshelf Canada kitabınan.
Bizdi súygen, hám óz qanı menen gúnálarımızdan juwǵan, hám bizdi Qudayǵa hám Onıń Atasına patshalar hám ruxaniyler etken Oǵan máńgi-máńgi dańq hám húkimranlıq bolsın. Ámiyn —Ashıw 1:5-6 KJV
