Kristian Bernshteyn (1672–1699) jazǵan:
Ey, bizdiń ıqlaslı kózqarasımızdı bekkemle
Tolıǵı menen, Rabbim, Saǵan,
Seniń sulıwlıǵıń menen bánt bolǵanımızda,
Basqa jerde heshkimdi kórmeyik.
Biraq bul dúnyada, bizdiń itibarımızdı Rabbimiz Isa Mesihten alıp ketetuǵın kóp nárseler bar. Bunday nárseler umıtsızlıq hám ruwxıy túsiriliwge sebep boladı. Biraq, Rabbimizge qarap, bunı úzliksiz etsek, bizdiń isenimimiz hám úmitimiz kúsheyedi (1 Tesalonikalılarǵa 5:8, 1 Petrus 1:21), hám biz “Qudaydıń súyispenshiligi bizge berilgen Muqaddes Ruwx arqalı júreklerimizge quyılǵan” (Romalılarǵa 5:5 NKJV) dep quwanamız.
Biz Rabbimizdiń biz benen sabırlı islegenligi ushın minnetdarmız, hátte Ol jaǵdaylar hám adamlardı ózimiz ushın júreklerimizdi qozǵaw ushın, Oǵan qaraw ushın qollanadı. Mısalı, Ayubta, biz Rabbimizdiń Shaytannıń iskerliklerine Ayubtıń, onıń hayalınıń, keńeytilgen shańaraǵınıń hám doslarınıń ómirinde Óz – Rabbimizdiń – maqsetlerin ámelge asırıwǵa qalay ruxsat bergenin oqıymız, bulardıń bári Rabbimizdiń dańqı ushın. Aqırında, úlken bereket boldı. Biz bunı basqalarda da kóremiz, bul bizge Injilden sabaqlar beredi (Romalılarǵa 15:4), solay etip biz Oǵan kóbirek bánt bolamız.
Hár bir adam Rabbimiz ushın áhmiyetli. Biz tuwılmasımızdan aldın da, Ol biz ushın bir rejege iye edi. Onıń Yeremiyaga ne degenin oqıń:
“Men seni ana qarnında jaratpas burın bildim; sen tuwılmas burın seni muqaddes qıldım; seni milletlerge payǵambar etip tayınladım” (Yeremiya 1:5).
Hesh qashan Shaytanǵa yamasa onıń aldawlarına qatnasqanlarǵa sizdi yamasa basqa birewdi Rabbimiz ushın áhmiyetsiz dep oylawǵa jol qoymań. Ol bizdi jaratıp, bizge fizikalıq ómir bergeni menen birge (Zabur 139:13-17 di qarap kóriń), Ol biz ushın Golgota krestinde ómirin berdi (1 Yoxan 3:16). Ol jerde Onıń qanı tógildi, biz ushın quyıldı (Yoxan 19:34). Ol bizdi qutqardı – biz Oǵan isengenlerdi (Ashıw 5:9). Oǵan qarań hám jasań!
Rabbimizdiń sulıwlıqları ádebiy. Biz basqalar jazǵan sózlerin shın mániste qaytalay alamız:
Seniń atıńdı súyemiz, Rabbim Isa;
Hám Seniń aldında tómen iyelemiz;
Hám biz jasay bergenimizde, Saǵan beremiz,
Barlıq bereket, tabınıw, dańq;
Biz Seniń maqtawlarıńdı dawıslap aytamız,
Júreklerimiz hám dawıslarımız birlesip,
Tek Sen ǵana múnásip dep bilemiz;
Seniń sulıwlıǵıń barlıǵınan joqarı.
—W. Yerbury (1863-jılı qaytıs bolǵan)
Onıń sulıwlıǵı bizdiń hálsiz maqtaw kúshimizden ádewir joqarı nur shashadı;
Hám biz máńgilik kúnler dawamında Onıń súyispenshiligin jasap úyrenemiz.
Onıń bizdi súygenin biliw, bizdiń kesemizdi toltırdı.
—Hannah Burlingham (1842–1901)
