Men nurda Mәsih penen baylanıstaman; men házirgi nársilerden uzaqlasıp, joqarıdaǵı jarqın nurdı kóriw menen birge, onı bul jerde de sáwlelendiriwim kerek. Men júdá jaman sáwlelendiriwshi bolıwım múmkin; «hesh qısıq emes,» deydi Mәsih. «Dawam et, men kúsh beremen; men seniń ózińde hesh nárseniń joqlıǵın hám seniń tún bolǵan jerde ekenińdi bilemen; biraq nur shıǵarıwdı dawam et; tez arada sen Qudaydıń kúni bolasań.» Bul bultsız tań bizdi Mәsih házir turǵan nurǵa alıp baradı. Ol Jarqın hám Tań juldızı.
Tún júdá qarańǵı bolıwı múmkin, biraq qarańǵılıq Jarqın hám Tań juldızına jetpeydi. Hesh bir bult Onı jabıwı múmkin emes: tez arada Ol nur shıǵaradı. Biz bul jerde tek qonaq bolıp turmız, alǵa qaray baratuǵın jerimizge baramız. Ol bizdiń Jarqın hám Tań juldızımız; biz Onı kóremiz. Ol bizdi kóterip, Ákeniń úyine alıp baradı, qun shıǵıwdan aldın. Bul úmit adamǵa tabıssızlıq ortasında dawam etiwge batırlıq beredi. Álbette, men tabıssız boldım. Men jaqsı nur sáwlelendiriwshi boldım ba? Joq! biraq men Ol kelgenge shekem, Onı Jarqın hám Tań juldızı sıpatında kórgenge shekem qolımnan kelgeninshe dawam etiwim kerek. Bul Onıń keliwinde jarqın nur sáwlelendiriwshilerdi izlew emes — geypara biz sonday bolıwımız kerek — yamasa may menen tolǵan shıraqlardı kóriwdi kútiw emes; biraq Kelinliktegi Ruwx Onıń keliwin qáleydi.
Ol seniń «Kel, Rabbiy Isa» dep shaqırǵanıńdı esite me? Seniń júrekleriń hárdayım «Kel, Rabbiy Isa» dep aytıp turıw ushın shıǵıp turıwda ma? Sen átirapqa qarap, basqanı kútiwiń shárt emes; sen Onıń ózine ayta alasań. Ah! «Kel!» degen sóz benen Mәsih penen baylanısta bolıwdı rawajlandır — ózimizdi ele jerdegi Kelinliktiń bir bólegi sıpatında kórip, Onıń ishinde Ruwx «Kel!» dep atır.
