2 Патшалар китабының бул төртінши бабы Ески Ўәсияттағы ең жағымлы ҳәм үйрететуғын баблардың бири. Ол ашаршылық пенен басланып, той менен тамамланады, бул Қудайдың жол арқалы кирип келгенлигин анық дәлеллейди. Қудайдың адамы Елиша, Қудай ушын турған ҳәм Оның жақсылығы ҳәм мәрҳамәти мутаж ҳәм гүнакар халыққа не екенлигин көрсеткен, ондағы үлкен фигура, бирақ ол тек ғана Ийемиз Ийсада ҳәр бир еркек ямаса ҳаялдың ҳәр қандай мутажлығын қанаатландырыў ушын бар болған толықлықты сүўретлейди. Солай етип биз оны көремиз. Елиша бизге Ийса Мәсихтың Қудайдың мәрҳамәти ҳәм берекетлерин тарқатыўшы сыпатында не екенлигин көрсетеди.
Баб банкрот жесир ҳаял менен басланады, бул жүкленген, кеширилмеген гүнакардың сөйлейтуғын сүўрети, бирақ Елиша оның мутажлығын қанаатландырды, ҳәм оның қарызы төленгени менен бирге – өтмиш толық шешилди – оның «қалғаны» да бар еди: келешек толық қорғалған ҳәм тәмийинленген еди. Ийса Мәсихке мутажлығында мүрәжат еткен барлық адамлар ушын да солай – олар Қудайдың мәрҳамәти менен бийпул ақланады – гүнакар өтмишинен мәңгиге тазаланады – бирақ олардың келешеги де қорғалған: Ийениң мәрҳамәти олар ушын жетерли.
Бирақ фигура өзгереди, банкрот жесир ҳаял, енди кеширилген ҳәм еркин, үлкен байлыққа ийе үлкен ҳаялға орын береди. Ҳәм бул өзгерис бизде ҳәм биз ушын әмелге асырылған. Мәсихшилер, биз бир ўақытлары банкрот гүнакарлар болғанбыз, енди Қудайдың мәрҳамәти арқалы үлкен халықпыз. Мен өзимиздиң көзимизде үлкен емеспиз деп үмит етемен, ҳәм мен дүньяның көзинде үлкен болыўды қәлемеймиз деп үмит етемен; бирақ биз аспанның көзинде үлкенбиз, себеби биз Қудайдың балаларымыз.
Руўхтың өзи биздиң руўхымыз бенен бирге биздиң Қудайдың балалары екенлигимизди гүўаландырады, ҳәм ЕГЕР БАЛАЛАР БОЛСАҚ, ОНДА МИЙРАСХОРЛАР; ҚУДАЙДЫҢ МИЙРАСХОРЛАРЫ ҲӘМ МӘСИХ ПЕНЕН БИРГЕ МИЙРАСХОРЛАР; егер биз Оның менен бирге азап шексек, онда биз де бирге даңқланамыз (Римлилер 8).
Ҳеш бир периште буннан жоқары орынға ийе емес, ҳәм ҳеш ким буннан үлкен тағдырды талап ете алмайды. Мен өткен күни көшелерде көп адамлардың күтип турғанын көрдим ҳәм патшаның қызы өтиўи күтилип атырғанын билдим, ҳәм ол өткенде, оған көпшилик тәрепинен ҳүрметли ҳәм садық ҳүрмет көрсетти, ҳәм толық дурыс – кимге ҳүрмет болса, оған ҳүрмет – ол мәмлекетте үлкен адам, ҳәм халық буны мойынлайды. Сиз ҳәм мен көшелерде жүргенимизде ҳеш ким бизди байқамайды; биздиң бул дүньяда ҳеш қандай ҳүрметимиз жоқ, себеби биз оның баҳасы бойынша ҳеш ким емеспиз; бирақ биз өзимиздиң жеримизге киретуғын күн келеди, Атаның үйине алтын қақпалар биз ушын ашылады, ҳәм сол күни Қудайдың периштелери жарқыраған жолды тизип, бизди үйимизге қарсы алады – Қудайдың уллары қутқарыўшы қан арқалы даңққа алып келинген. Бул Қудай бизге берген қадир-қимбет; жолларымыз оған сәйкес келсин. Қудайдың балалары сыяқлы, үлкен ресурсларға ҳәм үлкен тағдырға ийе болғанлар сыяқлы жасайық.
Ийениң биздиң қатнасымызды қәлеўи
Биз бәрин Ийемизге қарыздармыз, ҳәм Оны ҳәм Оның қәлеўлерин есапқа алыўымыз дурыс. Ол нени қәлейди? Бәринен де жоқары Ол биздиң қатнасымызды қәлейди. Ҳақыйқый муҳаббат бизден буннан кем нәрсеге қанаатлана алмайды. Сүўретимизде ҚУДАЙДЫҢ АДАМЫ ҮЛКЕН ҲАЯЛДЫҢ ҮЙИНИҢ ҚАСЫНАН ҮЗЛИКСИЗ ӨТИП ТУРҒАНЫН байқаң. Ийемиз солай әмел етеди. Ол биздиң жүреклеримиз ҳәм турмысымыз ишинде орын излейди. Ҳәм Муқаддес Руўх Мәсихтың нәрселерин алып, оларды бизге көрсетти, ҳәм солай етип Ол биздиң жүреклеримизде Өзи ушын орын табыў ушын биздиң қасымыздан үзликсиз өтип турады. Биз Оны Аян 3-те солай көремиз:
«Мине, Мен есик алдында турып, қағаман, – дейди Ол, – егер ким Мениң даўысымды еситип, есикти ашса, Мен оның қасына кирип, оның менен ҳәм ол Мениң менен кешки ас ишемен».
Қудайдың адамы бул ҳаялдың миймандостлығына өзин мәжбүрлемеди, бирақ ол оны мәжбүрлегенде, ол кирип, оның менен нан жеди. Айтылған, ҳәм дурыс айтылған:
«биз Ийениң қатнасымынан қанша қәлесек, сонша аламыз».
Егер биз Оны мәжбүрлесек, Ол бизге Өз қатнасымын инкар етпейди; Оның жүреги буны қәлейди, ҳәм биздиң жүреклеримизде Оған деген қәлеў оянғанда, бул Оған қуўаныш болады.
Мен Елишаның Шунамлық ҳаялдың үйине болған бул ара-тура келиўлери оның ушын таңқаларлық ўақытлар болғанын түсинемен, сонлықтан ол оны ара-тура мийман сыпатында емес, ал өзиниң үйиниң ағзасы, турақлы мийман сыпатында сақлаўға қарар етти. Ҳәм биз, Ийени жүреклеримизге қабыл еткенимизде қуўанышлы мәўсимлерди билмедик пе? Қайғыда биз Оны изледик, ҳәм Ол бизди Өз жубанышы менен берекетледи; депрессия ўақытларында, Ол бизди қуўантты, ҳәм биздиң қайғымызды мақтаў қосықларына айландырды. Ол биздиң жүреклеримизге Өз муҳаббаты менен тийди, ҳәм биз Оны умытқанымыздан уялғанбыз, бирақ Оның мәңги бирдей қалатуғын мәрҳамәтине қуўанғанбыз. Бул мәўсимлер узақ даўам етпеген шығар, бирақ олар даўам еткенде таңқаларлық болған. Ол оларды бизге Оны көбирек қәлеўимиз ҳәм бул үлкен ҳаял Елиша ушын не ислеген болса, соны ислеўимиз ушын берди.
Мәсих ушын бөлме таярлаў
Ол күйеўине айтты: «Мине, мен енди түсинемен, бул биздиң қасымыздан үзликсиз өтип туратуғын муқаддес Қудай адамы. Келиң, диўалға кишкене бөлме салайық… ҳәм ол бизге келгенде, сол жерге киреди». Оның түсиниги дурыс еди – ол дана ҳаял еди. Оҳ, биз бәримиз Мәсихке қатыслы оған уқсас болайық; бирақ егер биз солай болатуғын болсақ, ол Елиша ушын бөлме таярлағандай, биз де Мәсих ушын бөлме таярлаўымыз керек. Жүрек – бөлме – сиздиң жүрегиңиз, әзиз мәсихши. Ол узақ үлкен болмаўы мүмкин, бирақ ол даңқ Патшасының мийманханасы болыўы мүмкин. Бирақ жүрек Ол ушын қалай таярланыўы мүмкин? Бул дана ҳаялдың ҳикаясы үйрететуғын сабақты үйренейик.
Ол әмелий, толыққанлы ҳаял еди, ҳәм мен оның биринши ислеген иси сыпырғышты қолланып, қараңғы мүйешлерде жасырылған өрмекши торларын тазалап, бөлмеден қәлеген мийманға жарамсыз болған барлық нәрсени сыпырып таслағанына гүманланбайман. Бул жерде өзиңизди сынап көриң, әзиз мәсихши. Жүрегиңизде Ийени сыртта сақлайтуғын, сиз қәдирлейтуғын нәрселер жасырынып турған жоқ па? Аҳ, егер сиз Оның өтип баратырғанын көрсеңиз, ҳәм Оның даңқынан бир көзқарас алсаңыз, бул қәдирленген нәрселер сиз ушын нәжис ҳәм қоқыс болады; сиз оларды жүк деп сезесиз, Ийе толтыратуғын ўақыт ҳәм орынды ийелеп турған деп, ҳәм сиз олардан қутылғыңыз келеди.
Сиз: «Мен көп мәрте дурыс емес екенлигин билген әдетлер ҳәм нәрселерден бас тартыўға тырыстым, бирақ тек ғана сәтсизликке ушырадым, ҳәтте үмитсизликке түстим», – дейсиз бе? Ҳаўа, мен бул тәжирийбени билемен, ҳәм мен сизге не керек екенлигин билемен – Ийсаның сизди услап турған барлық наҳақлықтан қутқарыў ҳәм Өзине, Өзиниң айрықша ғәзийнеси болыў ушын Өзин қурбан еткен крестти ҳақыйқый көриў. Сизге крестке артқа қарап, соңынан Ол кирген даңққа жоқары қараў керек, ҳәм сизде жасаўшы Муқаддес Руўх сизге екеўин де бере алады, ҳәм Муқаддес Руўх сизди Мәсихке сәйкес келтириў ушын ишиңиздеги күш болады. Ийемиз Ийса Мәсихтың крести алдында ҳәм Руўхтың күши арқалы биз Мәсихке қарсы болған нәрселерди айыплаўға ҳәм турмысымыздан шығарып таслаўға, ҳәм бәринен де жақсысы, ҳәм бәринен де мутажлысы, гүнакар өзимизди ҳүким етиўге ҳәм одан бас тартыўға мүмкиншилик аламыз. Егер биз өзимизди толық Оның қолларына тапсырсақ, Ийениң Өзи бизге жәрдемге келеди, ҳәм биз Дәўиттиң сөзлерин алып, Оған айтыўымыз мүмкин:
«Мени изле, я Қудай, ҳәм мениң ойларымды бил, ҳәм менде қандай да бир жаман жол бар ма, көр».
Ийе, шамыңды ал ҳәм турмысымның ҳәр бир бөлмесинен оның ең жоқары мунарасынан ең терең гүмбезине шекем өт. Ондағы қараңғы тереңликлерди Өз нурың менен жарықландыр ҳәм маған нәрселерди Саған көрингендей көрсет!
Бөлмени жиҳазлаў
Енди бөлмени жиҳазлаў келеди. Ол Елиша ушын таярлаған бөлмеге үлкен ҳаял ТӨСЕК, СТОЛ, ОРЫНДЫҚ ҲӘМ ШАМДАН қойды.
Төсек: Дем алыў орны
Төсек – дем алыў орны. Сиз сөзлерди еслейсиз:
«Маған келиң, бәрше мийнет еткенлер ҳәм аўыр жүкленгенлер, ҳәм Мен сизге дем беремен. Мениң мойынтырығымды өзиңизге алың ҳәм Меннен үйрениң; себеби Мен жумсақ ҳәм жүрегим пасық; ҳәм сиз жанларыңызға дем табасыз».
Ийениң мойынтырығы Оның муқаддес қәлеўине бойсыныўды аңлатады, ҳәм Оның қәлеўи жақсы ҳәм кәмил ҳәм мақул. Ол бизге қарсы емес, ал биз ушын, ҳәм биз өзимизди оған тапсырғанымызда ишки қарама-қарсылық ҳәм тынышсызлық тынышлық ҳәм дем алыўға орын береди. Ҳәм биз жумсақ ҳәм жүреги пасық болған Олдан үйренгенде, адамлардың қызғаныш ҳәм амбициялары оларды қыйнайтуғын ҳәм ашыўландыратуғын нәрселер бизди қыйнамайды; биз өзимизди ҳәм мәселелеримизди Қудайдың қолына қалдыра аламыз ҳәм Оған исенген ҳалда дем табамыз. Бул биринши нәрсе; егер бул жоқ болса, бизде Ийе жасаўға жарамлы бөлме жоқ, бирақ бундай жүректе Ол Өз қуўанышын ҳәм демин табады.
Стол: Қатнасық
Соңынан стол келеди, ҳәм бул қатнасықты билдиреди.
«Мен оның менен ҳәм ол Мениң менен кешки ас ишемен», – деди Ийе.
Ол биздиң нәрселеримизге, қуўанышларымызға ҳәм қайғыларымызға кириўди қәлейди, себеби Ол бизди сүеди ҳәм бизге ең қымбатлы ҳәм ҳақыйқый Достымыз сыпатында қызығады, ҳәм Ол бизге қайғы келтириўи мүмкин болған барлық нәрседе Өз жубанышын ҳәм мәрҳамәтин алып келиўди қәлейди, бирақ Ол бизди Өз нәрселерине де алып киргиси келеди, себеби Ол биздиң Оның менен кешки ас ишиўимизди, Оның достлары сыпатында Оның нәрселеринде Оның менен қатнасық етиўимизди қәлейди. Өзинен дем алған ҳәм нәтийжеде Оның менен қатнасық етиўге еркин болған жүрек – Оған жағымлы жүрек.
Орындық: Оның аяқларында үйрениў
Орындық кейин келди, ҳәм биз буны умытпаўымыз керек. Мәриям орындықтың мутажлығын ҳәм берекетлилигин түсинди, себеби ол Ийсаның аяқларында отырды ҳәм Оның сөзин еситти, ҳәм биз тек ғана Оның аяқларында отырып, Одан үйренгенде Оның менен қатнасықта қала аламыз. Егер биз буны умытсақ, әййемги тынышсызлық қайтадан пайда болады; бирақ биз Оның аяқларында отырғанымызда, биз Онда қаламыз ҳәм Оның сөзлери бизде қалады, ҳәм биз қәлеген нәрсемизди сораймыз, себеби Оның сөзин еситиў ҳәм Оған дуўада сөйлесиў бирге келеди. Оның аяқларында биз Одан үйренемиз, ҳәм Оны қанша көп билсек, сонша көп сүйемиз, ҳәм Ол айтты:
«Егер ким Мени сүйсе, ол Мениң сөзлеримди сақлайды: ҳәм Мениң Атам оны сүеди, ҳәм биз оның қасына келип, оның менен бирге жасаўымызды орнатамыз».
Егер биз Ийеге болған муҳаббатымызды Оның сөзин еситиў ҳәм сақлаў арқалы көрсетсек, бөлме бос болмайды.
Шамдан: Ол ушын жарқырап турыў
Соңынан шамдан сол жерде болады. Биздиң денелеримиз нурға толы болады, ҳеш бир бөлеги қараңғы болмайды; шын жүректенлик ҳәм ҳақыйқат бизди белгилейди, ҳәм биз жүреклеримизде жасаўшы Ол ушын жарқыраймыз. Ишинде жарқыраған нур сыртқа жарқырайды.
Бул сыпырылған ҳәм жиҳазланған бөлмеге Қудайдың адамы келип, сол жерде жатты, ҳәм Шунамлық ҳаял бахытлы ҳәм ҳүрметли ҳаял болды. Бул Ески Ўәсият ҳикаясында сүўретленген руўхый ҳақыйқат ҳәр биримиздиң турмысымызда ҳақыйқат болсын!
