Rabbım, Seniń muhabbatıń bizdi izlep taptı Bul keń shólde adasıp júrgenimizde, Sen bizdi qolıńa alıp, Biz ushın azap shektiń, qan tóktiń hám óldiń. Janım, qosıq ayt! Ol seni súydi, Isa ózin men ushın berdi.
Tıńla! Qanday ashshı jılaǵan dawıslar, Sol jalǵız baǵdan esitiledi, Bul Rabbıdıń sergek turǵanı, Onıń izlewshileri uyqıda jatqanda. Ah, janım, Ol seni súydi, Ha, Ol ózin men ushın berdi.
Ol Óz Ákesi menen sóylesip atır, Sol ashshı keseni tereń tatıp, Biraq Ol onı qabıl etedi, kóbirek qáleydi Biz ushın onı ishiwdi. Oh, qanday muhabbat! Ol meni súydi! Ózin berdi, janım, men ushın.
Keyin sol azaplı sońǵı kórinis; Qudaydıń barlıq tolqınları hám suwları aǵadı Onıń ústinen, sol jerde azap shegiwge qaldırılǵan Krestte, janımdı qutqarıw ushın. Teńdessiz muhabbat! Qansha keń, qansha erkin, Isa ózin men ushın berdi.
Jana tıńla! Onıń shıńǵırıwları oyatıp atır Qara Kalvariy tawınıń jańǵırıqların; Quday, Qudayım, Sen taslap atırsań ba Hárdayım Seniń erkıńdi orınlaǵan Onı? Ah! janım, bul sen ushın edi, Ha! Ol ózin men ushın berdi.
Rabbım, biz quwanamız, Seniń miynetleriń tawsıldı, Seniń azaplı waqtıń ótti, quwanıshlımız, Seniń Ákeńniń taxtına kóterildiń, Sol jerde Sen endi ólmey jasaysıń. Ha, janım! Ol sen ushın jasaydı, Ózin men ushın bergen Ol.
Rabbım, biz Saǵan tabınamız hám Seni ulıqlaymız Seniń bay, Seniń teńdessiz miynetleriń ushın, Tez arada Seniń aldında quwanıshqa tolıp, Biz Seni betpe-bet kóremiz. Biraq házir de bizdiń qosıǵımız boladı, Isa ózin men ushın berdi. — J. J. Hopkins (1786-1862)
«Saát keledi, hám házir de keldi,
- haqıyqıy tabınıwshılar
- Ákege tabınadı
- ruwhta hám haqıyqatta;
- sebebi Áke sondaylardı izlep atır
- Ózine tabınıw ushın.» Yuxanna 4:23 NKJV
