«Ol kelgenshe»
«Ol kelgenshe» qımbatlı sózler. Olar Rabbiy keshesi menen baylanıslı jazılǵan, onı Pawlus 1 Korinflikler 11:23-36 da aytqan. Bul muhabbat hám Onıń muhabbat penen eslew bayramı, Ol áyyemgi waqıtta, satqınlıqqa ushıraǵan keshede, nan hám keseni aldı, bul Onıń bergen denesiniń hám tógilgen qanınıń belgileri. «Bunı Meni eslew ushın etiń» (24-ayat KJV). Oh! Ol kresttiń azapları hám náwbeti, húkimniń eń tereń tereńlikleri aldında etken bul ótinish! Esleń, bul siz ushın edi; hám endi Meni esleń. Sonlıqtan, «sizler bul nandı jegenińizde hám bul keseni ishkenińizde, Rabbiy ólimin Ol kelgenshe kórsetesiz» (26-ayat).
Biz Rabbiy kúni Rabbiy stolında jıynalǵanımızda, Rabbiy Ózi bizdiń aldımızdaǵı jalǵız maqset bolıwı kerek, Oǵan júreklerimizdiń ibadatın, awızlarımızdıń maqtawların beriw ushın. Onıń Ruhtı basshılıǵında, biz Onı tek ǵana biz sıyaqlılar ushın qalay súygenin hám Ózin bergenin kóremiz; hám biz Onı tirishilik etip, aspan dańqlı taxtın toltırıp turǵanın kóremiz, Óziniń adamların hesh qashan umıtpaydı, hárdayım ǵamxorlıq etedi, súyedi hám hár birin basqaradı. Biz bunı Onı eslew ushın etkenimizde, biz bunı «Ol kelgenshe» etemiz. Barlıq bunday sırtqı eslew aqır-aqıbetinde Ol Óz qanı menen satıp alǵan adamların úyge alıp ketkeninde toqtaydı, Óz úyine hám bizdiń úyimizge, Óz Ákesine hám bizdiń Ákemizge.
«Ol kelgenshe» biz Onıń muhabbatın esleymiz, hám Onı maqtaymız hám Oǵan tabınamız.
«Ol kelgenshe.» Bul sózler júreklerimizden hesh qashan ketpewi kerek. Olar Onıń kútip turǵan adamları ushın aspan xabarı dep atalıwı múmkin. Eger olar tek ǵana janlarımızda jańǵırıp tursa, bizde barlıǵı jaqsı boladı. Quwanısh hám tınıshlıq bizdiń kúnlik úlesimiz boladı, hám Ol menen birgelik turaqlı túrde haqıyqıy boladı.
«Ol kelgenshe» biz xızmet etemiz, óz erkimiz menen emes, bálkim Onıń erkine sáykes, Oǵan sorap, «Rabbiy, Sen meni ne islewimdi qáleysiz?» (Hawa. 9:6 KJV). Eger barlıǵı ıqılas hám óz-ózin biykar etiw menen etilse, Ol qanday xızmet aladı; Onıń ushın barlıq jumısımızǵa qanday jiddiy hám sadıqlıq qosıladı! Biz waqıtımızdı, Ol bizge bergen qımbatlı saatlardı qalay paydalanamız, eger biz tek ǵana «Ol kelgenshe» dep eslesek, olar kóbinese gúnákar túrde israf etiledi! Eger bul sózler hesh qashan umıtılmasa, bizdi qanday energiya hám ambiciya iyeleydi!
«Ol kelgenshe.» Bul oy bizge járdem beredi hám bizdi Onıń miyrimi shaqırǵan sol júris hám turmısta saqlaydı. Geyparalar tereńirek turmıs haqqında, basqalar joqarı turmıs haqqında aytadı; eń jaqsısı kishipeyil turmıs súriw. Biz bunıń ishinde Ol júrgenindey júriwge shaqırılǵanbız, kishipeyil hám páseygen Onı izlewge. Biz Onıń artınan qattı eremiz, lagerdiń sırtında Onıń ayıplawın kóteremiz, eger biz tek ǵana barlıǵı «Ol kelgenshe» ekenligin eslesek.
«Ol kelgenshe.» Bul jerde denede bolǵanımızda dawıs bizdiń úlesimiz. Ol toqtamaydı. Bizdiń dushpanlarımız jaman ruwlar, dúnya hám dene, biraq jeńis bizdiń tárepimizde. Ol jeńdi, hám Ol arqalı biz jeńemiz. «Ol kelgenshe» dawıs dawam etedi, biraq Ol kelgende, dawıs toqtaydı hám Shaytan bizdiń ayaqlarımız astında tolıq maydalanadı. Maqset kóz aldında turǵanda, imannıń jaqsı gúresin gúresiw, turaqlı túrde qarsılıq kórsetiw ushın qanday stimul!
«Ol kelgenshe» maqset.
Sınaqlar, qıyınshılıqlar hám turmıs júkleri – bular haqqında ne aytıwǵa boladı? Házirgi teselli, házirgi járdem bar. Duwa bizdiń panamız. Rabbiy úlken júk kóteriwshi. Oǵan barıń hám búgingi júkti Oǵan taslań. Ol onı aladı, sebebi Ol solay degen. Tek ǵana erteńgi yamasa keyingi háptedegi júkler emes, bálkim búgingi júkler de. Biz óz imkaniyatımızdı paydalanıp, júgimizdi Rabbiyge taslaǵanımızda, biz aspan xabarın Óz adamlarına eslewi kerek: «Ol kelgenshe.»
Bul qarańǵı hám jaman dáwirde, búgingi kúndey kóp jılaw hám jıǵlaw bolǵan waqıt boldı ma? Awırıw kóz jasları, qayǵı kóz jasları, joǵaltıw kóz jasları! Súyikli adamlar alıp ketilgen, basqalar nawqas hám qábirge jaqın! Biraq – Onıń atı alǵıslı bolsın! Jıǵlaw tún boyı dawam etedi, «biraq quwanısh erteń menen keledi» (Zabur 30:5). Barlıǵı «Ol kelgenshe.» Ol barlıq kóz jasların súrtedi. Biz qutqarılǵan súyikli adamlarımızdı hám doslarımızdı Onıń aldında ushıratamız. «Ol kelgenshe» házir de barlıq júrek awırıwlarımız ushın balzam, hám imanda biz tógilgen barlıq kóz jaslarımız arqalı kúlimsirewimiz múmkin.
«Ol kelgenshe.» Bul alǵıslı sózlerdi sınaqtan ótkeriń. Sizdiń turmısıńızda, máselege eriwshi retinde, olar qollanılmaytuǵın bir nárse bar ma, kóriń. Eger biz olardı kózlerimizdi hám júreklerimizdi kóbirek toltırsaq, olar hár bir nársege kiredi. Sonnan keyin biz haqıyqattan da «Ol kelgenshe» iyeleymiz.
«Ol kelgenshe» hám Ol keledi. «Kishkene waqıt» bir alǵıslı kúni tamamlanıwı kerek. «Kishkene waqıt» tamamlanadı – hám keyin ne boladı? Oh, quwanısh! Biz Onı qanday bolsa, solay kóremiz. Bul jetkilikli! Keliń, Onı jaqsıraq xızmet eteyik, hám «kishkene waqıttı» Oǵan sadıq hám berilgen halda «Ol kelgenshe» ótkeriyik.
