«Qudaydı zatıńız benen hám barlıq ónimińizdiń birinshi miyweleri menen húrmetleń.» (Nasiyatlar 3:9)
Quday jerdi ónimli etiw ushın bultlardı jawın menen toltıradı, solay etip olar jerge bosaydı; hám Quday Óz balalarına, Óz xızmetkerleri sıpatında, barlıǵın ózleri ushın saqlaw ushın emes, tek ózleri ushın lázzet alıw ushın emes, bálkim Ózi olardıń ózlerine bergen molshılıqtan basqa adamlarǵa – kúshsiz hám hálsizlerge, jumıs isley almaytuǵınlarǵa yamasa basqa jaǵdaylar sebepli qıyın, awır jaǵdaylarǵa túsip qalǵanlarǵa beriw ushın isenedi.
Bul tek ruwxqa ǵana emes, bálkim waqıtsha xarakterdegi bereketlerdi de alıp keledi. Men bunı óz basımnan ótkergen 60 jıldan aslam tájiriybemnen biletuǵın adam sıpatında aytaman. Men bunı Qudaydıń on mıńlaǵan balaları menen tanıslıǵım arqalı, bul jerde kórsetilgen principlerge muwapıq háreket etkenlerdiń tek ruwxlarına ǵana emes, bálkim waqıtsha jaǵdaylarına da bereketler alıp kelgenin, hám bergenlerinen ádewir kóp nársege iye bolǵanın qayta-qayta kórgenim ushın aytaman.
Solay etip, olarǵa tek payız ǵana emes, bálkim qospa payız da berildi, hám kóp jaǵdaylarda jıyırma ese, eliw ese, hátte júz ese kóp nárse berildi, olar kambaǵallarǵa yamasa Qudaydıń jumısına bergenlerinen.
Sebebi Quday hesh qashan Óziniń bizge qarızdar bolmawın, bálkim bizdiń Oǵan qarızdar bolıwımızdı támiyinleydi. Ey, eger Masihtegi áǵa-qarınlar bul ayattıń tiykarında úyrenip háreket etse edi, olardıń bul ómirdegi jaǵdayları qansha basqasha bolar edi, hám olar óz ruwxlarına qansha úlken bereket alıp keler edi!
«Qudaydı zatıńız benen húrmetleń.» (Nasiyatlar 3:9)
Quday bizge waqıtsha bereketler beriwdi qálegeninde, olardı óz basımızǵa Ózi bizge bergen molshılıqtı sarplaw ushın emes, bálkim kúshsiz hám awırıwlılardı eslep, olardıń járdemine kelip, olardı qollap-quwatlawımız ushın beredi; jumıssız qalǵanlardı, quwanısh penen jumıs isleytuǵın, biraq jumısı joq bolǵanlardı eslewimiz ushın; hám jesirlerge, ásirese qart jesirlerge, hám endi jumıs isley almaytuǵın qart adamlarǵa ǵamxorlıq etiwimiz ushın – olardıń mútájliklerin eslep, olarǵa ǵamxorlıq etiwimiz ushın beredi.
Hám nátiyjesi, men óz uzaq xristian ómirimde sanawı joq ret kórgenimdey, tek bul jumısqa muwapıq háreket etkenlerdiń ruwxlarına ǵana bereket kelmeydi, bálkim waqıtsha nárselerge qatnıslı da Quday biz bergen nárselerdi mol etip qaytaradı.
«Solay etip, anbarlarıńız tolıp-tasadı, hám júzim sıǵıwshı mashinalarıńız jańa sharap penen tolıp-tasadı.» (Nasiyatlar 3:9)
Bizde anbarlar hám júzim baǵları bolmawı múmkin, bunıń sózbe-sóz orınlanıwı ushın; biraq Quday qanday da bir jol menen, Óziniń jesirge, jumıs isley almaytuǵın kambaǵal awırıwlı adamǵa, jumıstan qalǵan kambaǵal qart adamǵa bergen nárselerimizdi qalay eslep turǵanın kórsetedi.
