Өсиў — саламат турмыстың ең анық белгилеринен бири. Бул өсимлик ямаса ҳайўанат дүньясында да солай, ырыс патшалығында да басқаша емес. Сонлықтан, ҳәр бир мәсихшиде өсиўди көриўди күтемиз. Тәбиятта белгили бир ноқатта өсиў тоқтап, шорланыў басланады, бирақ исенимли адамда бул оның жердеги барлық күнлеринде даўам етиўи керек. Ҳеш бир ақыллы адам кешеги динге кирген адамды гөдек деп күтпейди. Бирақ биз оның гөдек болып қалыўын күтпеймиз. Пайдалы руўхый аўқатқа қатты қызығыўшылық, жақсы сиңириў, аспанның таза ҳаўасы ҳәм физикалық жумыслар менен ол өсиўге мәжбүр. Ҳәм «Ийемиз ҳәм Қутқарыўшымыз Ийса Мәсихтиң ырысы ҳәм билиминде өсиң» (2 Петр 3:18) жазыўы ҳәр биримизге тийисли.
ӨСИЎ НЕМЕ?
Өсиўдиң жас пенен тиккелей байланысы жоқ. Бир адам жыллар өтип шашы ағарып, динге киргенинен бери көп мийнетлерди басынан өткерген болыўы мүмкин, бирақ руўхый жақтан ол әллеқашан тоқтап қалған бала болыўы мүмкин. Еврей исенимлилериниң айырымлары сондай еди. Олар муғаллим болыўы керек болғанда, мәсихши әлифбесинде адасып жүрген, ҳәм қатты аўқатқа ылайық болғанда, сүтке мүтәж еди. (Еврейлерге 5:12-14-ке қараң).
Өсиў биз не ислегенимиз бенен байланыслы емес. Көп ынта ҳәм белсендилик болыўы мүмкин, бирақ өсиў жоқ. Эфесли мәсихшилер кейинги жылларында буны қайғылы түрде көрсетти. Ҳаўарий Павлус оларға хат жазғанда, олар суў дәрьяларының бойына егилген терек сыяқлы, жасыл ҳәм күшли еди; бирақ Ийе Ийса оларға Өзиниң хызметшиси Юҳанна арқалы мүрәжат еткенде, олардың жумысларын, мийнетлерин ҳәм сабырлығын мойынласа да, Ол былай деўге мәжбүр болды: «Сен биринши сүйиўиңди тасладың. Сонлықтан, қай жерден қуллағаныңды есте тут.» Жақсы жас теректиң жоқарғы бүртиги суўықтан үзилген ҳәм өсиў тоқтаған еди. (Аян 2:1-7-ге қараң).
Өсиў ҳәтте биз не билегенимизге де байланыслы емес. Биздиң ақыл-ойымыздың раўажланыўы руўхый раўажланыўымыздан әдеўир озып кетиўи мүмкин. Музыка ямаса билимлендириў тараўларында қандай болса да, «бала-данышпан» мәсихши орталығында аянышлы объект болып, жаман ақырға ушырайды.
Жаңадан баслаған адам, егер абстракцияларды түсиниўге қәбилетли болса, ақыл-ойында көп ҳақыйқатты тез түсиниўи мүмкин, бирақ ол сонлықтан дәў болып, өз атасын үйретиўге қәбилетли болдым деп ойламасын. Бул адасыўға Коринф исенимлилериниң айырымлары түсти. Олар «барлық билим» (1 Коринфлилерге 1:5) менен байытылған еди; олар дана деп есапланған (1 Коринфлилерге 3:18); олардың ҳәммеси муғаллим болыўға умтылған (1 Коринфлилерге 14:26); олар ҳәтте тирилиш ҳақыйқаты менен ақыл-ойларын басқарыўсыз қойып жиберген (1 Коринфлилерге 15:12, 35). Ҳақыйқатында, олар надан (1 Коринфлилерге 6:2-3, 9, 15, 19; 8:2; 10:1; 12:1; 14:38; 15:36), тәнли ҳәм тек гөдеклер еди (1 Коринфлилерге 3:1-3). Олар өзлериниң «билимин» айырым аға-инилерине зыян келтириў ушын қолланған (1 Коринфлилерге 8:11). Бундай билим тек ғурурландырады. Сүйиўшилик қурыўшылық етеди (1 Коринфлилерге 8:1).
Сонлықтан өсиў толығы менен биз ким екенимиз ҳаққындағы мәселе. Бизди «ырыста өсиўге» үндейтуғын хат оның ҳақыйқатында не екени ҳаққындағы жақсы баянат пенен басланады. Ол былай дейди: «Барлық ынта менен, исенимиңизге пазыйлетти қосың; пазыйлетке билимди; билимге сабырлықты, сабырлыққа шыдамлылықты; шыдамлылыққа тақўадарлықты, тақўадарлыққа аға-инилик меҳрибанлықты; аға-инилик меҳрибанлыққа қайыр-сақаўатты (ямаса сүйиўшилик)» (2 Петр 1:5-7). Биз ҳәммемиз исеним менен басладық. Бирақ оған пазыйлет ямаса батырлық қосылыўы керек, егер ол көп нәрсеге ерисиўи керек болса. Батырлық билим менен басқарылыўы керек. Билим орташалық пенен теңлестирилиўи керек. Орташалық сабырлыққа (ямаса шыдамлылыққа) айланыўы керек. Шыдамлылық тақўадарлықты туўдырады. Тақўадарлық аға-инилик меҳрибанлықты пайда етеди ҳәм раўажландырады. Сүйиўшилик, Илаҳий Сүйиўшилик, барлығын тажлайды ҳәм исенимли адамның жүрегинде барлығын бирлестиреди.
Бул нәрселер, дыққат етиң, «бизде болыўы ҳәм көбейиўи» керек (2 Петр 1:8).
Олар адам пальто кийгендей кийилмейди, бирақ Мухаддес Руўхтың күши менен ишки жақтан пайда болыўы керек, сонда олар өзимиздиң бир бөлегине айланады. Ҳаўарий Петр ҳақыйқатында Мәсихтиң гөззал турмысының өзгешеликлери бул исенимли адамларда қайтадан пайда болыўын қәлеген еди. Сонда өсиў характер мәселеси. Биз өскен сайын, МӘСИХКЕ көбирек уқсас болып қәлиплесемиз.
СИЗ ӨСИП АТЫРСЫЗБА?
Сонда өзиңизге сораң: «Менде бундай нәрсе болып атырма? Мениң мәсихши белсендилигим ҳәм Мухаддес Китап билимимдиң артыўы астында мәсихши характердиң күшли раўажланыўы барма?» Сорағаннан кейин, ашық ҳәм үлкен дыққат пенен жуўап бериң.
Бирақ буны ислегенде, қәўип жасырынып турады. Ҳеш нәрсе Қудай алдындағы ҳадал өзин-өзи баҳалаў сыяқлы пайдалы емес, бирақ бул зәрүр тексериўди өзин-өзи ойлаўға айландырыўдан ҳеш нәрсе зыянлы емес. Ойларыңызды өзиңизге аўырыўлы түрде орайластырыўдан сақланың.
Үш баланың, айтайық, әкесиниң жеринде әдеми белгиленген кишкене бағлары бар. Олар қандай ҳәр қыйлы көринеди! Бул бириншисинде арам шөплер қалың ҳәм узын өседи, гүллер аз ҳәм әззи. Күрек, тырнаўыш ҳәм суўғарыў ыдысының излери жоқ! Екиншисинде ҳәммеси таза, арам шөплер жақсы басылған, ҳәм гүллер, егер жоқары класслы болмаса да, саламат; ал үшиншиси көп мийнеттиң излерин көрсетеди. Ҳақыйқатында, ол дерлик аўыртпалы түрде таза, бирақ ҳәр бир гүл я қулап атыр, ямаса өли. Бағлардың жағдайынан балалардың характерин анықлаў қандай аңсат! Ҳәм егер бириншисиниң итибарсыз, қалай болса солай стили айыпланыўы керек болса, үшиншисиниң тамырлары қалай өсип атырғанын көриў ушын өсимликлерди бирин-бири үзбей жулып таслаўға алып келген қызғын қәўетерленгенлиги әмелий көзқарастан дерлик соншалық апатлы.
Еки шектен де қашың. Жақсы Ийе сизди сол итибарсыз ҳәм жеңил-желпи диннен қутқарсын, ол сизди ҳеш қашан ҳадал түрде өзиңизге сораў бериўге имкан бермейди: «Мен ҳақыйқатында ырыста өсип атырманба?» бузылыўдан қорқып; ҳәм де сизди ҳәрдайым сол сораўды бериўге ҳәм оған жуўап бериўге урынып, кедей жүрегиңиздеги барлық нәрсени тамырынан жулып таслаўға алып келетуғын аўырыўлы өзин-өзи ойлаўдан да қутқарсын.
Ийсаның сүйиўшилигиниң қуяш нурларында жүрек пенен сораўға дус келип, бахытлы орталықты табың, ҳәм егер өсиўиңиз кишкене деген жуўмаққа келсеңиз, бул сизди Мәсих ҳаққында көбирек билиўге қуўанышлы түрде итермелесин.
БИЗ НЕДЕ ӨСЕМЕЙМИЗ?
Исенимли адамлар сыпатында биз Қудайдың ырысында (ямаса мәрҳаматында) турамыз (Римлилерге 5:2-ге қараң), ҳәм сонлықтан Ҳаўарий Петр бизге « ырыстаөсиўди» айтады.
Сонда ырыс — исенимли адам егилген топырақ. Емес дүнья, бирақ егер айырым мәсихшилердиң жолларына қарап баҳа берсе, солай деп ойлаўы мүмкин.
Барлық исенимли адамлар ырыста турса да, көпшилиги өзлерин дүньялық атмосфера менен қоршап алады, сонда барлық раўажланыў тоқтайды. Биз умумий түрде дүньядан бас тартыўымыз, бирақ оның ләззетлерине толық берилиўимиз өте аңсат.
Буны мысал келтирейик. Бир ўақытлары дуўа мәжилиси өткерилип атырған еди. Мәжилисте әдеўир қызғынлық көринди. Бир адам Қудайға мүрәжат ете баслады. Ынталы даўыста ол былай деп қышқырды: «Ийем, бизди дүньядан қутқар!» «Әмин! Әмин!» деп имараттың барлық жерлеринен қатты хор үни көтерилди. Бир секундлық үзилистен кейин: - «Ийем, бизди темекиден қутқар!» Өли ҳәм қәўипли үнсизлик! Бул мәжилисти өлтиргендей болды. Сиз бундай дуўа етиўди мақул көрмеўиңиз мүмкин, бирақ бул умумий түрде дүньядан қутқарылыў ушын дуўа етиў ҳәм оны толық сақлаў қаншалық аңсат екенин көрсетеди.
Сулайманның жүзимлерин, есте тутың, «кишкене түлкилер» (Сулайманның нағмасы 2:15) үзип, бүлдирген еди. Олар көп еди, ҳәм кишкене болғанлықтан, көп дыққатты тартпастан кирип кеткен еди.
Көп мәсихшилер де нызам атмосферасында жасаўдан азап шегеди. Олар қағыйда бойынша жасайды ҳәм ҳәрекет етеди, оқыйды ҳәм дуўа етеди, хызмет етеди ҳәм табынады. Егер шойынға оралған болса, ҳеш ким өсиўди күте алмайды!
Ырыс беретуғын еркинлик қаншалық татлы! Еркинлик, мен айтаман, лицензия емес. Себеби қутқарыўды алып келетуғын ырыс сондай-ақ үйретеди
биздиң натақўадарлықтан ҳәм дүньялық нәпсилерден бас тартып, бул дүньяда ақыллы, әдалатлы ҳәм тақўадарлық пенен жасаўымыз керек (Титке 2:12).
Тамырларымызды ырысқа тереңге жиберейик. Оның қуяш нурларында жылынайық. Оҳ! Өзимизде тапқан барлық нәрсеге қарамастан, Қудайдың татлы ҳәм кәмил мәрҳаматы Мәсих себепли бизде екенин билиўдиң кишипейиллик, жанды басыўшы тәсири, ҳәм ҳеш нәрсе бизди айыра алмайды
Қудайдың сүйиўшилигинен, ол өзимизде емес, ал Ийемиз Ийса Мәсихте (Римлилерге 8:39).
