The very essence of the grace of God is that it is free and unconditional. The conditions for its reception are repentance and faith, but grace itself is unhampered by any condition. Some people give with one hand and take away with the other or add in so many restrictions and conditions that the gift is useless to the recipient, but this is not God's way.
Yet Luke 9:23 tells us that "if any man will come after Me, let him deny himself and take up his cross daily and follow Me." Why the "if"? What does it mean? Is salvation really free or must we make a bargain for it with the Lord? How about other verses that contain similar "ifs"?
In answer, read Luke 14:25-35. Verse 26 says "If any man come to Me and hate not his father and mother and wife and children and brethren and sisters, yes and his own life also, he can not be My disciple." Those four last words are repeated three times (vv. 26, 27, 33). Note that they dont say anything about salvation but rather, about being the Lord's disciples!
The preceding paragraph (Luke 14:15-24) contains the parable of the great supper which is a marvelous unfolding of the grace of God. Thus, having just explained divine grace in a manner that brought great crowds about Him, the Lord Jesus then tests their reality by giving them the terms of discipleship.
Although grace and discipleship are two different things, they must be looked at together and in their proper order. Grace is a special form or character of divine love - its character when it stoops to go forth to the completely undeserving and adapts to their needs (although far surpassing those needs).
On the other hand, discipleship is a special form or character of a believer's love which comes from a response to God's love. It is the reverse or backwards flow of divine love to its Source. A disciple is both a learner and a follower. When the grace of God grasps a soul and a new life begins, its first instincts are to learn about and from the Savior and to follow Him. Thus loving grace is the source and power of discipleship.In the parable of the great supper mentioned above, we find the door of salvation swung wide open and the very worst people invited. No demand, condition or bargain is made on them. Grace is not hindered or dimmed by such things. Yet the Lord was well aware of two things when He spake this parable:
Many would only profess to have received grace. There would be no reality.
- Those who really received grace have thereby received a responsive love in their souls that draws them irresistibly after the One from whom it comes, and those people desire to learn what is pleasing to Him.
- This is why the Lord followed up His declaration of grace with instruction as to discipleship and then added two short parables to show the importance of counting the cost of discipleship (Luke 14:28-33).
Counting the Cost
One day, a sad-looking man told me, "It costs too much to be a Christian." Was he right? If he meant that it costs too much to be saved, he was wrong because salvation costs us nothing. That incredible cost has fallen on the One Who was able to bear it and He, being made sin for us, has borne it all.
If the man meant that it costs too much to be a disciple, he was wrong again! It costs to be a disciple but it doesn't cost too much! The fact is that the sad-looking man was not saved. He had never tasted grace so he had nothing to spend. When a man goes shopping with no money in his pocket, everything costs too much! The man was putting demand before supply, the cart before the horse.
Discipleship costs constant sacrifice on our part. We must work to strengthen our Christian position and expend considerable energy in fighting our enemies.The first parable on counting the cost (Luke 14:28-30) speaks of work: "Which of you intending to build a tower …" If you want to follow the Lord, you must build a tower. A tower speaks of qorǵaw. Biz Qudaydıń kúshi menen saqlanamız iman arqalı (1 Petrus 1:5). Biz ózimizdi eń muqaddes imanımızǵa tiykarlanıp qurıwǵa juwapkerliymiz. Sonlıqtan, «Muqaddes Ruwhta duwa etiw» bizdiń birden-bir durıs poziciyamız bolıp tabıladı hám nátiyjesi ózimizdi «Qudaydıń súyispenshiliginde» saqlaw bolıp tabıladı (Yahuda 20-21). Qudaydıń súyispenshiligi bizdi qorǵaw minarımız sıyaqlı qorshap turǵanda, biz jaqsı qorǵalǵan bolamız. Iman quradı. Qudaydıń Sózinde tabılǵan «iman» biz quratuǵın bekkem tiykar bolıp tabıladı, al duwa bunday qurılıs ushın eń qolay poziciya bolıp tabıladı. Usılayınsha, Qudaydıń súyispenshiligi, sanlı túrde belgili, bizdiń qorǵaw minarımız bolıp tabıladı.
Bulardıń hámmesi tek ǵana maqsetke erisiw ushın qural. Biz kúshli bolamız qorǵanıwshı bolıp, sonlıqtan biz háreket ete alamız hújimshi dushpanǵa qarsı. Biz bunı ekinshi mısalda kóremiz (31-33-ayatlarda): «Yamasa qaysı patsha urısqa barıp...» Shágirt hújimshi, unamlı, agressiv háreket etiwi kerek. Patshanıń eki ese úlken armiyası bar basqa patshaǵa qarsı hújimge ótiwdi usınıs etkenine itibar beriń. Bul batıl háreket! Biraq onıń artında ol jaqsı bekkemlengen edi: onıń minarı qurılǵan edi. Bul Qudaydıń jolı! Mısalı, Dawıttıń minarı onıń shóldegi arıslan hám ayıw menen ushırasıw hám óltiriw tájiriybelerinde qurılǵan edi. Sonlıqtan gigant Goliath onı qorqıtpadı.
Shágirtlik bulardıń hámmesin ańlatadı. Bul shın júrekten duwa hám shın júrekten Bibliya úyreniwdi ańlatadı. Bul tereń shınıǵıw hám dúnya, dene hám shaytan menen gúresiwdiń shokın ańlatadı. Otırıp, bahasına esap beriń! Bul sizi qorqıtpa ma? Eger sonday bolsa, Qudaydıń kúshi hám meyirimniń baylıǵı tolıq jaqtısında bahasına qayta esap beriń hám siz «Isa Masihte quwanıwǵa» hám odan da tereńirek «denede isenim joq» bolıwǵa baslaysız. Usılayınsha, meyirim hám shágirtlik soqır Bartimey (Mark 10:46-52) jaǵdayında kórilgenindey, birge keledi. Meyirim (Rabbiy Isa shaxsında) onıń járdem sorap shaqırıwında toqtadı hám oǵan qálegeniniń hámmesin erkin berdi. Isa oǵan «Jolıńızǵa barıń» dedi, yaǵnıy «Qálegen jerge barıń: sizge hesh qanday shárt qoyılmaydı.» Biraq Bartimey qay jerge bardı? «Ol dárhal kózlerin ashtı hám Isaǵa jol boylap erdi.» Meyirim menen qozǵalǵan ol shágirtlik jolına kirdi. Ol Isaǵa erdi (52-ayat).
Shágirtlik shártleri
Shágirtlik tek ǵana birneshe adamǵa — ruhaniylerge tiyisli emes. Xristianlıqta jaqsı kórgenler joq. Barlıq dáslepki xristianlar isenimlier, áwliyeler hám shágirtler edi (Hákimler 1:15, 6:1, 9:38, 19:9, 20:7). Pavel de basqalar menen birge isenimli, áwliye hám shágirt edi, geypara ol tikkeley aspanan sawǵa etilgen hám úlken húkimet berilgen bolsa da. Ókinishke oray, dúnya xristian dininiń kóp bólegin jeńdi. Bibliyaǵa sáykes kelmeytuǵın ruhaniyler-layıqlar sisteması hámme jerde. Biraq, Bibliyadaǵı haqıyqıy xristianlıq bul nárseler haqqında hesh nárse bilmeydi. Eger biz (ruwxıy) kózimizdi ashıp, keyin Bartimeyden ayrıqsha Jerixonıń jańa kórinisleri menen ózimizdi erkeletiw ushın sayran etsek, bizge uyat! Biraq bul baǵıtta turaqlı tendenciya bar. Sonlıqtan, Rabbiy birneshe isenimlilerge: «Eger sizler Menıń Sózimde qalsanız, onda sizler shın mániste Menıń shágirtlerimsińler» (Yuhanna 8:31) dedi. Shágirtlik barlıq xristianlarǵa tiyisli, biraq kóp isenimliler bar, olar «shın mániste shágirtler» emes — Rabbiy Isanıń haqıyqıy, shın júrekten eriwshileri emes.
Luqa 14:25-33-tegi xristian shágirtliginiń shártlerine taǵı bir ret qaraylıq. Barlıq nárse Masihti birinshi orınǵa qoyıw hám basqa barlıq nárselerdi eń sońǵı orınǵa qoyıw zárúrligine kelip tireledi. Salıstırmalı mániste, biz basqa barlıq nárselerdi jek kóriwimiz kerek. Masihtı súyiwimiz tuwısqanlarımızǵa bolǵan tábiyiy súyispenshiligimizge salıstırǵanda sonsha kúshli bolıwı kerek, sonlıqtan ekinshisi jek kóriw sıyaqlı kórinisi kerek (26-ayat). Bunıń mısalı ushın Luqa 9:59-60-tı kóriń. Sol sıyaqlı, Luqa 14:33-te bizge barlıq nárselerimizden bas tartıw kerek ekenligi aytılǵan. Bizdiń súyispenshiligimiz múlklerimizden ajıratılıwı kerek, sebebi olar endi bizdiń Ustazımızǵa tiyisli hám solay etip Ol ushın saqlanıwı kerek. Bul dáslepki xristianlar sıyaqlı barlıq nárselerden bas tartıwdı ańlatıwı múmkin, yamasa Levi sıyaqlı (Luqa 5:27-29) biz «bárin taslap» ketiwimiz múmkin, biraq ele de múlklerimiz bolıwı múmkin. Levinıń úyi ele de oǵan tiyisli edi, biraq ol hám onıń aqshası Rabbiy ushın — Masihtıń húrmetine úlken toy uyımlastırıw hám gúnákarlardı Oǵan tartıw ushın paydalanıldı. Bul biz ushın áhmiyetli mısal!
Eger Másih birinshi bolıwı kerek bolsa, ózlik ketiwi kerek, sonlıqtan shágirt ózin biykar etip, kúndelikli óz krestin kóteriwi kerek (Luqa 9:23-26). Biz ishki jaqtan ózlikke «Joq» dewi kerek. Biz óz erkimizdiń islewine qatnıslı óli adam sıyaqlı bolıwımız kerek. Keyin, sırtqı jaqtan, biz kúndelikli óz krestin kóteriwi kerek. Biz ólimdi dúnyadan hám onıń dańqınan ajıratıwshı retinde qabıl etiwi kerek. Biz abıray hám ataqlılıq súyispenshiligine «Joq» dewi kerek. Bulardıń hámmesi awır jumıs, denege ashshı, biraq Másih súyispenshiligi menen shirinlestirilgen! Bular shágirtlik ushın shártler. Luqa 9:46-62-ni de kóriń.
Búgingi kúndegi shágirtlik 2000 jıl aldınǵıday mánisti ańlatadı. Biz basqa dáwirlerde jasap atırǵanlıǵımız ushın birneshe kishi detallar ózgeshe, biraq ol ele de óz erkimizge «Joq» degen mánisti ańlatadı. Ol ele de krestti ańlatadı – dúnya bizdi jek kóredi. Dáslepki dáwirlerde (hám dúnyanıń ayırım bólimlerinde ele de), bul jek kóriw qılısh, krest, jabayı haywanlar yamasa ot penen kórsetilgen; házir ol ádette únsiz mensinbewshilik, waqıtında berilgen qorlıq yamasa sociallıq ajıratıw arqalı boladı. Dáslepki hújimler kóbinese tez hám qatal bolǵan hám barlıǵı tawsılǵan; biz ushın hújimler sozılmalı bolıwǵa beyim – jeńil, biraq uzaqqa sozılǵan. Shágirtlik ele de ózin-ózi bahalaw ruwxında júriwdi hám dúnyadan, hátte onıń diniy formalarınan da ajıralıwdı ańlatadı. Ol Onıń atı ushın basqalarǵa gúmanlı yamasa qıyın bolatuǵın hár qanday nárselerden bas tartıwdı ańlatadı, hátte óz-ózinen ruqsat etilgen nárselerden de, sebebi bizdiń sorawımız turaqlı túrde «Ol ne qáleydi?» bolıwı kerek.
Shágirtliktiń sıylıǵı hám kúshi
Álbette, haqıyqıy shágirt bul dúnyada kóp nárselerdi joǵaltadı. Biraq ol «házirgi waqıtta kóp ese kóp hám kelesi dáwirde máńgilik ómir» (Luqa 18:30) aladı. Payda tábiyiy adamǵa unaytuǵın nárselerde bolmaydı: ol joqarı (ruwxıy) payda boladı, «Eger kimde-kim Maǵan xızmet etse, ol Maǵan erisin hám Men qay jerde bolsam, Menıń qulım da sol jerde boladı: eger kimde-kim Maǵan xızmet etse, ákem onı húrmetleydi» (Yuhanna 12:26). Payda Másih penen birge bolıw hám Ákeden húrmet boladı! Bunday ájayıp paydanı kim esaplay aladı! Shágirtlik haqqında aytılǵannan keyin, úsh shágirt ózgeriwdiń gúwası bolǵanda bunday paydanıń bir kórinisin aldı (Luqa 9:27-36). Olar «Onıń menen muqaddes tawda» edi (2 Petrus 1:16-18). Usılayınsha, Másih ushın barlıǵın joǵaltqan Pavel shágirtliktiń joǵaltıw tárepin «bizdiń jeńil azabıńız» dep biykar etti hám payda yamasa tabıs tárepin «ádewir asıp túsetuǵın hám máńgilik dańq salmaǵı» dep járiyaladı (2 Korinflilerge 4:17-18).
Terminlerde taǵı bir ayırmashılıq: Pavel elshi edi, biraq ol shágirt te edi. Eki nárse Luqa 6:13-te kórsetilgenindey anıq ózgeshe, «Ol (Isa) óz shágirtlerin shaqırdı hám olardan on eki adamdı sayladı, olardı elshiler dep atadı.» Shágirt sózi úyretilgen yamasa shınıqtırılǵan adamdı ańlatadı. « Elshi » sózi jiberilgenadamdı ańlatadı. Rabbiyǵa ergen hár bir haqıyqıy adam shágirt edi, biraq Rabbiy tárepinen jiberilgen on eki adam ǵana (keyinirek basqa birneshe adam, sonıń ishinde Pavel de) elshiler edi. Olardıń húkimet hám xızmet etiwde ózgeshe orınları bar edi. Olar Shirkewdiń tiykarın salıwǵa qatnasqan (Efislilerge 2:20) hám kóp waqıt burın dúnyadan ótken, biraq Rabbiy shágirtleriniń millionları búgingi kúnde de tabıladı.
Shágirtlik ushın kúsh tek ǵana Qudayda tabıladı, biraq ol bizge ápiwayı jol menen jetedi. Súyispenshilikte impulsiv (jarılıwshı, motivaciyalaytuǵın, iterekleytuǵın) kúsh bar. Qudaydıń súyispenshiligi eń qarańǵı júrekke kirgende de, jańa iterekleytuǵın kúsh bilinedi hám shágirtlik baslanadı. Shágirtlikti baslaytuǵın kúsh onı qollap-quwatlaydı. Yuhanna 14-16-nı oqıń, bul shágirtlik ushın qollanba. Siz súyispenshilik hár bir nárse ushın derek ekenligin tabasız. Muqaddes Ruh kúsh bolıp tabıladı, hám boysınıw (Másih buyrıqlarına boysınıw) Ruh shágirtti baslaytuǵın jol bolıp tabıladı.
Rabbiy Isanıń shágirtleri sıyaqlı jasawǵa umtılǵanıńızda, sizge úsh nárse kerek boladı.
- Birinshiden, sizge ruwxıy danalıq hám aqıl (durıs pikir) kerek boladı, bul tek ǵana Muqaddes Jazıwlardan keledi, onda biz Rabbiyimizdiń biz ushın erkini tabamız. Shágirtler sıpatında bizdiń jumısımız (Muqaddes Ruhtıń járdemi menen) sol erkini izlew. Bul bizdiń Bibliyalarımız benen jaqsı tanıs bolıwımız hám olardı itibar menen úyreniwimiz kerek degen mánisti ańlatadı.
- Ekinshi nárse – duwa. Biz Qudayǵa baǵınıshlılıq ruwxın saqlawımız kerek, bul duwa arqalı keledi.
- Úshinshiden, biz hárdayım boysınıwǵa umtılıwımız kerek. Shágirtler sıpatında bizdiń jumısımız boysınıw, biz Rabbiy qáleydi dep oylaǵan úlken nárselerdi islew emes.
- Sonlıqtan, bizge kedergi bolatuǵın hár bir «salmaqtan» bas tartayıq (Evreylerge 12:1) hám Ustazımızdıń sózlerin esleyik, >«Eger sizler bul nárselerdi bilseñiz, olardı isleseńiz baxtlısızlar» (Yuhanna 13:17).
