«Men nurdı jarataman — hám qarańǵılıqtı jarataman; Men tınıshlıqtı jarataman — hám jamanlıqtı jarataman! Men Rabbı barlıq bul nárselerdi isleytuǵınman!» (Ishaya 45:7)
Bul dúnya qanday qayǵılı bolar edi — eger ol táǵdir tárepinen basqarılsa! Onıń aralas nurı hám kóleńkeleri, onıń quwanıshları hám qayǵıları — ózgeriwshi hádiyseniń nátiyjesi — yamasa soqır hám qaysar múmkinshilik bolsa! Maǵan bolatuǵın hár bir bólek waqıyanıń «Qudaydıń oyi» ekenin — Onıń óz ózgermes maqsetiniń orınlanıwı ekenin oylaw qanday baxt!
Bul materiallıq dúnya ma? Ol «nurdı jaratadı — hám qarańǵılıqtı jaratadı» — quyash hám ayǵa óz máwsimlerin belgileydi — teńizge óz nızamın beredi — torǵaydıń qulaǵanın baqlaydı — daladaǵı gúldi baǵadı — hám otlaqta gúlleytuǵın eń kishkene gúldi boyaydı.
Bul moralıq dúnya ma? Barlıq waqıyalar Ol tárepinen aldın ala belgilengen hám aldın ala shólkemlestirilgen! «Men tınıshlıqtı jarataman — hám jamanlıqtı jarataman!» Abadanlıq ta, qıyınshılıq ta Onıń belgilewi. Áyyemgi waqıtta Yunustıń sayalı ósimligin tayarlaǵan Rabbı, qurtı da tayarladı. Ol beredi — hám alıp taslaydı. Ol hár bir kóz jastı qáliplestiredi. Ol «olardı óz shúshegine salıwı». Ol olardıń barlıǵın biledi, barlıǵın sanaydı, barlıǵın qádirleydi. Olardıń hesh biri shaqırılmay — esletilmey túspeydi.
«Qurá taslandı — biraq onıń barlıq jaylastırıwı Rabbıdan.»
Tábiyattaǵı hám táǵdirdegi hár bir waqıyanıń ústine Ol былай dep jazadı: «Men Rabbı barlıq bul nárselerdi isleytuǵınman!» Ras, Onıń oyları kóbinese sırlarǵa tolı, hám Onıń jolları tabıwǵa bolmaytuǵın. Biz geyde, Onıń táǵdirli isleriniń shıǵanaqları arasında, «Ey Rabbı, Seniń isleriń qanday ullı, hám Seniń oylarıń sonday tereń!» dep aytıwǵa májbúr bolamız. Onıń tolıq rawajlanıwına shekem óz húkimimizdi keyinge qaldırıw bizge tiyisli.
Biz arxitektor yamasa injenerdiń ullı imarattıń tiykarı ushın jerdi dáslepki tazalawdaǵı oyların hám niyetlerin kóz aldımızǵa keltire almaymız. Bilimsiz kóz tek ǵana túrli-tússiz qaldıqlar úyimin — tártipsizlik xaosın kóre aladı. Biraq áste-áste, hápteden hápteni ótkende — biz onıń oylarınıń tártip hám sulıwlıqtıń kózge kórinetuǵın hám anıq formalarına aylanıp atırǵanın kóremiz; hám imarat aqırında bizdiń aldımızda tolıq turǵanda, biz dáslepki sırlar hám tártipsizliktiń barlıǵı iskerliktiń zárúrli bólegi ekenin túsindire aladıq.
Házirgi waqıtta Qudaydıń sırlarǵa tolı isleri haqqında da sonday. Kóbinese, jerdegi tiykarlardıń shańı hám qaldıqları arasında Qudaydıń maqsetlerin túsiniwge háreket etemiz. Máńgiliktiń tamamlanǵan qurılısına qaraǵanımızsha sabır menen kúteyik.
Oh, baxtlı isenim — Qudaydıń «qımbatlı oyi» — bizdiń ómirimizdiń toqıma stanogı Ullı Dizaynerdiń qolında ekenin — bizdiń ómirimizdiń jipterin óz-ara toqıp atırǵan Ol ekenin: nurdı — hám qarańǵılıqtı, tán alınǵan jaqsılıqtı — hám kórinetuǵın jamanlıqtı. Qátelik penen «táǵdir» dep atalatuǵın shınjır Onıń qolında. Ol onıń hár bir baylanıstıratuǵın buwının biledi — Ol hár birin óz tósininde soqqan! Adamnıń maqsetleri áwmetsiz boldı hám hárdayım áwmetsiz bolıwı múmkin — onıń eń jarqın úmitleri buzılıwı múmkin; onıń eń jaqsı joybarları áwmetsiz bolıwı múmkin.
Ómir kóbinese joqarı úmitlerdiń retrospektivası — erteńgi kúnniń jarqın kemalak reńleri, túske shekem ıǵal tumanǵa hám jawınǵa aylanadı. «Adamnıń júreginde kóp oylar bar,» (orınlanbawı yamasa jemis bermewi) «biraq Rabbıdıń keńesi — sol turadı.»
«Máńgilikten máńgilikke men Qudayman. Heshkim Meniń islegen isime qarsı shıǵa almaydı. Heshkim Meniń háreketlerimdi ózgerte almaydı!»
«Hallelujah! Sebebi Rabbı Qudayımız, Quday Taǵala, húkimranlıq etedi!» (Ashıw 19:6)
