Бир астроном ҳаққында айтылады, ол жаратылыстың кеңлигинен соншалық таң қалған, сонлықтан Қудай оған, өзин кишкене атомдай сезген адамға, ҳеш қандай қызығыӯшылық билдирмейди деп ойлаған. Оның телескопы оның таң қалған көзлерине көп жағдайларда биздиң қуяшымыздан әлдеқайда үлкен әлемлерди ашқанда, ол таң қалған ҳәм исенимин жоғалта баслайды.
Бир ўақыттан кейин астроном микроскоп арқалы қарап турған еди. Ол жалаңаш гөзге көринбейтин кишкене жандықты, бир тамшы суӯда өмир қуӯанышында ойнап атырғанын көргенде, оның исеними қайта тириле баслайды; ол егер Қудай бундай кишкене жандыққа ғамхорлық ете алса, оған да ғамхорлық ете алады деп ойлады.
Аҳ! Егер ол Библиясын итибар менен оқығанда, исениминиң қулаӯынан сақланып қалыӯы мүмкин еди, ҳәм оның исениминиң қайта тирилиӯи микроскоп көрсететуғын өте кишкене гөззаллықларды бақлаӯдан гөре әлдеқайда анық тийкарларда болар еди.
Қудайдың ғамхорлығының көлеми
Бәлким, көп сынақтан өткен Қудайдың әўлиелери бар, олар жағдайлардың қысымы астында Қудай оларға ғамхорлық етеди ме деп сораў бере баслайды. Қудайдың даңқы сол, Ол өте кишкене нәрселер ушын да, өте үлкен нәрселер ушын да жетерли.
Әдетте үлкен адамлар үлкен нәрселерге итибар береди ҳәм кишкене нәрселерди кишкене адамлардың ғамхорлығына қалдырады. Тек кишкене нәрселерге итибар бере алатуғын, ҳәм үлкен нәрселерге итибар бере алмайтуғын адамлар бар. Қудайға қайтыӯ ҳәм Оның қудиретли әлемди сақлап турғанын, оның кеңлигин адам аз биледи, бирақ Ол Өз әўлиесиниң аққан көз жасын көретуғынын билиӯ қандай мубарәк.
Зәбуршы былай дей алды:
Сен мениң адасыӯларымды санайсаң: мениң көз жасларымды Өзиңниң шишеңе сал: олар Сениң китабыңда емес пе? (Зәбур 56:8)
Илаҳий ғамхорлықтың Инжил дәлиллери
Хожа Өз шәкиртлерине тапсырма бергенде, ҳәм оларға қуӯдалаӯшылары оларды өлтириӯге умтылатуғын күн келетуғынын көрсеткенде, ҳәм биз жақсы билемиз, оларға былай деди:
"Еки торғай бес тийинге сатылмайды ма, ҳәм олардың биреӯи де Қудай алдында умытылмайды ма?" Торғай соншалық арзан, егер клиент еки тийинге алса, қосымша бир қусты берип жиберер еди! Соңынан шәкиртлерге олардың көп торғайлардан да қәдирли екени ҳәм олардың басларындағы шашларының бәри саналған екени еслетилди. Қудайдың бундай майда-шүйделерге ғамхорлық ете алыӯы қандай әжайып, бирақ бул Қудайдың даңқы, себеби ол солай!
Тағы да оқыймыз:
Ҳаӯа қусларына қараң: олар егис екпейди, орақ ормайды, амбарларға жыйнамайды; бирақ сиздиң аспандағы Әкеңиз оларды тойдырады. Сизлер олардан әлдеқайда жақсы емессиз бе? (Матта 6:26)
Тағы да, бизге айтылады
дала гүллерине қараң, олар қалай өседи; олар мийнет етпейди, ийримейди де: ҳәм мен сизлерге айтаман, ҳәтте Сулайман да барлық даңқында олардың биреӯиндей кийинбеген. Сонлықтан, егер Қудай бүгин бар, ҳәм ертең пешке тасланатуғын дала шөбин солай кийиндирсе, Ол сизлерди, аз исенимлилер, әлдеқайда көп кийиндирмейди ме? (Матта 6:28-30)
Инжилдиң бул үзиндилери ҳаққында ойланыӯ қандай руӯхландырыӯшы. Ол жүректи қандай жубатады ҳәм Қудайдың әўлиесин Оның ғамхорлығына исениӯге қандай руӯхландырады, ол әлемди сақлап турыӯды ҳәм арзан торғайдың яки бүгин бар, ҳәм ертең пешке тасланатуғын дала шөбиниң муқтажлықларын қамтыйды. Ол Өзиниң қан менен сатып алынған халқына қаншалық көп ғамхорлық етеди. Қудай дәслепки жаратылысты жазғанда, Ол оны он сөзден ибарат бир аятта ислейди (Жаратылыс 1:1). Ол кең кеңисликти миллионлап толтырған жулдызлардың келип шығыӯын сүўретлегенде, Ол бес сөз бенен ислейди:
Ол жулдызларды да жаратты (Жаратылыс 1:16)
Ҳәм соңынан биз он үлкен бөлимнен кем емес, бир адамның — Ибраҳимниң тарийхына бағышланғанын табамыз, буннан тысқары Жаңа Ўәсияттың оннан кем емес китабында, әсиресе Римлилерге, Галатиялықларға, Еврейлерге ҳәм Жақыпқа хатларда оған көп тоқталған.
Адамның Қудайдың режесиндеги айрықша орны
Ҳәм соған қарамастан астрономның көзинде бул жер әлемде тек ғана бир шаң бөлеги, ҳәм Ибраҳим сол шаң бөлегиндеги кишкене атом. Аспандағы уллы Қудай бундай әҳмийетсизликке қалай итибар бере алады? Бирақ биз оқыймыз:
Даңқ Қудайы әкемиз Ибраҳимге көринди (Ҳаӯарийлердиң ислери 7:2)
Ол Халдейлердиң Урында тек ғана бир бийшара путқа табыныӯшы еди, бирақ ол Қудайды даңқ Қудайы сыпатында билгенде, оның ушын бәри өзгерди. Ол бәримиз ушын үлги болып турады. Ол исеним ушын ўәделердиң басламасы. Биз Ибраҳимниң өмириниң майда-шүйделерине кирисиӯимиз шәрт емес. Оған тоқталғанның өзи биздиң мақсетимиз ушын жетерли.
Мораллық нәрселер материаллық нәрселерден үлкен. Адам, ақыр соңында, пүткил материаллық әлемнен үлкен. Жансыз жаратылыс Қудай менен қатнаса алмайды. Адам қатнаса алады. Бул жерде оның Қудай тәрепинен берилген уллылығы ҳәм жуўапкершилиги жатыр. Бул қулаӯдың қорқынышлы ҳалакатын перспективаға алып келеди. Қудайдың талапларын сезбей, ҳәтте көп жағдайларда өмир, денсаўлық, аўқат, баспана сыяқлы барлық нәрсени алған Қудайға қатты қарсы шығып, өзлеринен төменги ҳайўанлар сыяқлы жасап атырған қайта туўылмаған адамларды көриӯ шексиз қайғылы. Ең кишкене әўлиедеги даналық — Қудай тәрепинен берилген — мақтанышлы императрицаның басындағы жылтыраған алмаз тажынан да көп. Әййүп китабындағы төмендеги шешен үзинди буны дәлеллейди: (Әййүп 28:12-19 оқың)
Биз бул жерден сабақ алмаймыз ба?
Қудай астрономияны, химияны яки мың бир қызықлы нәрсени түсиндирмейди, бирақ Ол бизге бир адамның — Әййүптың — өз аты менен аталған, қырық еки бөлимнен ибарат китаптағы қатнасықлары ҳаққында толық айтып береди; Ол бизге Өзиниң әўлиелериниң қыйыншылықлары ҳәм машақатларындағы әмелиятларын, Инжилдиң айрықша бөлегин қурайтуғын жүз елиў Зәбурда көрингендей, биздиң пайдамыз ушын билдиреди.
Сүйиӯдиң ең жоқары дәлиллениӯи
Ең әҳмийетлиси, бизде әжайып факт жоқ па,
"қудиретли Қудай, мәңгилик Әке" (Ишая 9:6) адамның дәрежесине түсип, адамды берекетлеӯ ҳәм оны мәңгилик әсирлерде жарқырайтуғын берекетлердиң бийиклигине алып келиӯ ушын, биз көрген кең әлем өз мақсетин орынлап, өртенгенде?
Солай етип, биз медитациямызды уллы аят пенен жуўмақлаймыз:
Өз Улын аямаған, бирақ Оны бәримиз ушын берген Ол, Оны менен бирге бизге барлық нәрсени еркин бермейди ме? (Римлилерге 8:32)
Оның сүйиӯи бизге қайғы бергенде де, қуӯаныш бергенде де, булт бергенде де, қуяш нурын бергенде де бирдей билдириледи. Солай етип, биз өз атамамыздың сораўына: "Қудай маған ғамхорлық етеди ме?" дегенге қатты, табынып, сыйынып, ҲӘЎА! деп жуўап беремиз."
