«Men onıń jolların kórdim — hám onı emleymen. Men onı baslap baraman, hám oǵan hám onıń qayǵıǵa batqanlarına teselli beremen» (Ishaya 57:18).
Biz bul jerde Qudaydıń qayǵıǵa batqanlarǵa bolǵan oyların kóremiz. Ol áyyemgi waqıtta qullıqtaǵı Izraildi kórgen hám Óz júreginiń oyların ashqan: «Men olardıń qayǵıların bilemen»; keyinirek dáwirde, tawdıń qaptalınan kól ortasında tolqınlarǵa ushıraǵan názik qayyqqa qarap, isenimsiz shákirtlerdi qutqarıwǵa asıqqan Ol — hár bir jarlı, azap shekken adamǵa былай deydi: «Meniń oylarım siz haqqında! Men sizdiń sınaǵıńızdı belgiledim. Men erte yamasa kútilmegen qábirdi belgiledim. Bul qarańǵı saatta isenim Maǵan isensin, adam tábiyatı Meniń is-háreketlerimniń sırlılıǵın túsine almaytuǵın waqıtta».
Bul ayattıń izbe-iz bántleri ájayıp dárejeni quraydı. Quday «kóredi», Ol «emleydi», Ol «baslap baradı», Ol «teselli beredi»!
Quday KÓREDI
Ol meniń barlıq jaǵdayımdı, minezimdı, jaǵdaylarımdı bilemen. Ol ǵana sınaqtıń «kerek-jaraǵın» bahalay aladı. Onıń tártip-intizamı ushın qandayda bir aqıllı sebebi bar.
Quday EMLEYDI
Ol Óziniń aspan tesellisi menen keledi. Qayǵı tolqını ózi jiberilgen maqsetke jetken waqıtta, Ol былай deydi: «Usı jerge shekem barasań — hám odan arı emes!»
Quday BASLAP BARADI
Ol awır soqqı bermeydi — hám keyin taslap ketpeydi. Ol qırqılǵan qozını sınaqtıń qattı samallarına taslap ketpeydi. «Rabbıń seni úzliksiz baslap baradı, hám seniń janıńdı qurǵaqshılıqta qanaatlandıradi» — basshılıq hám támiyinlew menen, eki zıyaratshı zárúrligi menen — hám de, «qurǵaqshılıqta» — dúnyanıń támiyinlewleri joq bolǵanda!
Quday TESELLI BEREDI
Ananıń balasına bolǵan muhabbatı, tek ǵana qandayda bir awır jaraqat alǵan waqıtta emes — bálkim keyingi túndegi sabırlı, názik ǵamxorlıq hám sharshamaytuǵın baqlawda kórinedi. «Anası teselli bergen adam sıyaqlı — men de sizge teselli beremen!» deydi Quday.
Qayǵıǵa batqan waqıtta, burın belgisiz yamasa jasırın bolǵan Quday haqqında kóp qımbatlı ashılıwlar boladı. Yaqub sıyaqlı kelisim perishtesi menen gúreskende, jan kóbinese sol gúres waqıtında, Onıń tiygenin — burın ádewir tán alınǵan Bar bolıwdıń sezimin birinshi ret sezedi. «Izrail» sıyaqlı, biz qábirlerimizge «aqsaqlanıp» barıwımız múmkin. Biraq azap ornı biz tárepinen sońǵı ret «Peniel» dep ataladı; sebebi ol jerde «biz Qudaydı betpe-bet kórgenbiz»; hám sol saattan baslap biz qayǵılı — biraq hárdayım quwanıshlı bolıp jol júrgenbiz.
Keliń, bul qollap-quwatlawshı teselli haqqındaǵı oyǵa jarmasayıq. Basqa júreklerdiń basqa oyları joq bolǵan bolıwı múmkin. Biz haqqımızda oylaǵan hám biz benen oylar almasqan basqalar — endi tek diywaldaǵı súwretlerinen únsiz kúlimsirew menen sálemlesiwi múmkin. Bizge teselli bergen ata-ananıń qolları topıraqta shiriwde bolıwı múmkin. Bir waqıtları quwanıshlı muzıkasın aytqan bulaq — únsiz hám tınısh bolıwı múmkin — biz qurǵaq hám suwsız arnaǵa qaraymız. Biraq «Yahve tirilikte!» Qayǵıǵa batqanlarǵa ózgermeytuǵın muhabbat oyları menen hárdayım soǵıp turǵan bir júrek bar! Jılaǵan adam! Sen eń kúshli jalǵızlıqta da, hám azaplı kóz jasları arqalı былай dewiń múmkin: «Men jarlı hám mútájmen — biraq Sen meniń Qudayım, házir meni oylap atırsań! Sen meniń Járdemshim hám Qutqarushım. Keshiktirme, ey meniń Qudayım».
