«Қудай таңлағанларды ким айыплайды? Ақлаўшы — Қудай. Ким ҳүким етеди? Өлген, ҳәтте тирилген, Қудайдың оң қолында отырған ҳәм биз ушын шапаат етип атырған Мәсих Ийса» (Римлилерге 8:33,34). Қандай жубаныш, қандай терең тынышлық өмирге киреди, исенимге қандай турақлылық береди, егер Қудайдың ақлаўшы екени түсинилетуғын болса; Ол «Ийсаға исенгенлерди ақлаўшы ҳәм әдил» (Римлилерге 3:26); Ол бул жарқын инжил күнинде Өзине «наҳақларды ақлаўшы» (Римлилерге 4:5) атағын ала алады; ҳәтте бул атақ Оның даңқы, гүна көп болған дүньяда Оның мәрҳаматының әдил жеңиси.
Бул тынышлық ҳәм турақлылық береди, себеби егер Қудай адамды ақласа, онда сол адам ақланған болады, ис жабылған болады, себеби Қудайдан кейин ҳеш ким сөйлей алмайды: Оның ҳүкиминен шағым етиў мүмкин емес. Бул жердиң нызамына муўапық, пуқаралық судларда ис қаралыўы ҳәм адамға қарсы шешиледи; ол бул ҳүкимди Апелляция судына шағым етиўи мүмкин, ол да оған қарсы шешиўи мүмкин; ол өз исин ақырғы судқа, ақырғы инстанция судына алып барыўы мүмкин, ҳәм егер нызам оның пайдасына ҳүким шығарса, басқа барлық шешимлер бийкар етиледи: егер олар оны ақласа, төменги судлар айыплаған болса да, бул әҳмийетли емес, себеби ол енди ақырғы апелляция судында ақланған болады.
Исенген гүнакар менен де солай: Ол жеңис пенен айта алады: «Ким айыплайды?»
Шайтан — душпан — ҳәли де айыплаўы мүмкин, ҳеш бир адам санай алмайтуғын гүналарды еслетип; бирақ, егер Қудай адамды ақлаған болса, оның шағымы бийкар: оның айыплаўлары тыңланатуғын суд жоқ, себеби Қудай ишти шешкен ҳәм Қудайдан жоқары ҳеш ким жоқ.
Бирақ ақлаў мәселеси, Римлилерге хатында соншалық берекетли ҳәм толық баянланған, пуқаралық ис емес, адамның өз қоңсысына қарсы иси сыяқлы: бул жынаят иси; бул Қудай ҳәм наҳақлар мәселеси; адамлардың сырларын Мәсих Ийса арқалы ҳүким етиўи керек болған Қудай ҳәм Оған қарсы гүна қылған гүнакар мәселеси. Бул жағдайда гүнакардың қорғанысы жоқ, жеңиллететуғын жағдайлар жоқ, ҳәм наданлықты дәлил етиў пайда бермейди. Наданлық дәлилин ҳәтте дүньялық әдиллик судында да қабыл етиў мүмкин емес еди; бул мәселе бойынша бир бийлик жазған: «Нызамды билмеў ҳеш кимди ақламайды. Ҳәр бир адам нызамды билиўи керек деп есапланыўы керек: керсиншесин айтыў нызамның ҳәр қандай бузылыўына қорғаныс болатуғын наданлыққа сыйлық бериў болар еди». Өзин гүнакар деп мойынлаў ҳәм соң Қудай алдында үнсиз қалыў, Оның не ислейтуғынын ҳәм не айтатуғынын көриў, гүнакар ушын жалғыз әдил, жалғыз туўры жол. Бул орынланғанда, Қудай Өзиниң жолларының уллылығы менен бизди таң қалдырады, себеби Ол гүнакарды ақлаўда Өзиниң әдиллигин жәриялайды, оны Мәсих Ийсадағы қутқарыў арқалы Өзиниң мәрҳаматы менен бийпул ақлайды (Римлилерге 3:24); ҳәм егер Қудай ақласа, ким айыплайды? Бул шақырыўға жуўап жоқ, себеби тыңланыўға ҳақысы бар ҳәр бир даўыс Мәсихтиң өлиминде үнсиз қалды; ҳәм солай етип биз сол өлимге ҳәм одан кейинги нәрселерге барлық нәрсе тийкарланған тийкар сыпатында қайтамыз.
Мәсих өлди
Бул жерде биз ҳеш нәрсе тереңирек бола алмайтуғын тереңликлерге алып барыламыз, ҳәм бул тереңликлерде Қудайдың ҳәр бир әмели, мәрҳаматта яки ҳүкимде, әдил қурылған кең ҳәм қозғалмас тийкар салынды. Өлим Қудайдың мүлкине кирип келген еди; гүна оған жойқын күш пенен кириўге есик ашты; ол барлық адамларға Қудайдың ҳүкими сыпатында түсти, себеби барлығы гүна қылған еди; ол адамлардың толық жоғалған жағдайының басқа барлық дәлиллеринен жоқары дәлил еди; ол сондай-ақ Шайтанның күши еди, ҳәм ол арқалы адамларды оларды сүйген Қудайдың жүрегинен мәңгиге узақ тутыўға үмит еткен еди. Бирақ Қудай оны — душпанды, басқыншыны — алды ҳәм оны, оның ең үлкен жеңиси болып көринген сол саатта, Өзиниң сүйиўиниң барлық даңқын жәриялаўға мәжбүр етти. Голиат, өз күшиниң толықлығында, өз қылышы менен өлтирилди.
Гүнасыз Адам, гүнакардың орнына, гүнаның жазасына бойсынды, ҳәм солай етип мәңгилик әдиллик ақланды ҳәм Қудайдың әдиллиги талассыз орнатылды; сонда Ол Өзи таңлағанларды ақлай алады, ҳәм оны соншалық толық орынлайды, ҳеш ким оларға қарсы айып таға алмайды.
Ҳәтте, ол қайта тирилди
Биз алға ҳәм жоқарыға өтемиз, гүя көтерилип баратырған саз үстинде алып барылғандай, себеби бул жеңис забуры, бул Қудай инжилиниң музыкасы. Өлимнен тирилиў — өлген Адамның ақланыўы; бул сол уллы тереңликлерде орынланған ислерге Қудайдың мүҳри; бул жеңис, илаҳий мақсетлердиң шайтанның оларды тосқылық етиўге болған барлық ҳәрекетлери үстинен жеңиси.
Қудайдың оң қолында отырған
Ең төменги тереңликлерде, биз ушын өлгенде, Ийса биздиң гүналарымыз ҳаққында Қудайды даңқлады; тирилиў өмириндеги ең жоқары бийикликте Қудай Оны даңқлады, Оның орынлаған барлық нәрселеринен қанаатланғанының дәлили; ҳәм тереңликлерде алынған даңқ, ҳәм бийикликлерде жәрияланған қанаатланыў, исениўши турған ақлаўдың өлшеми болып табылады:
Бул толық ҳәм мәңгилик; ҳәм ол тек ғана ақланған емес, ал ол енди ҳеш қандай айып тағылмайтуғын жерде турады; ол Мәсих Ийсада, ҳәм «сонлықтан енди Мәсих Ийсада болғанларға ҳеш қандай айыплаў жоқ» (Римлилерге 8:1). Қудай Өзиниң мәрҳаматының даңқы ҳәм Өзиниң адамларының берекети ушын солай әмел етеди.
