Және сен бала кезіңнен қасиетті жазуларды білесің, олар сені Мәсіх Исадағы сенім арқылы құтқарылуға дана ете алады (2 Тімотеге 3:15) ешкім сенің жастығыңды елемесін, бірақ сенімде, тазалықта сенушілерге үлгі бол (1 Тімотеге 4:12) Бірақ сен, уа, Құдай адамы, бұл нәрселерден қаш, және әділдікті, тақуалықты, сенімді, сүйіспеншілікті, төзімділікті, рухтың жұмсақтығын қуала (1 Тімотеге 6:11)
Осы үш жазбада елші Павел Тімотені бала , жас жігіт, және адамдеп атайды. Бұл сөздер табиғи өсуді білдірсе де, мен оларды рухани өсудің кезеңдері ретінде де қарастыруға болады деп ойлаймын. Әрқайсымыз бала болып бастауымыз керек, және Павел Тімотенің бала кезінен Қасиетті Жазбаларды үйрену артықшылығына тоқталады. Біз оның тақуа анасы мен әжесі болғанын және олардың барлығы шынайы сеніммен сипатталғанын да білеміз. Егер біз Құдайдың істерінде рухани өсуіміз керек болса, бұл өте маңызды.
Құдай Сөзінің Маңыздылығы
Осы екінші хатында Павел Тімотеге (ол жазған соңғы хат) Құдай сөзінің маңыздылығын ерекше атап өтеді. 1 Тімотеге 1:13-те ол «сау сөздердің үлгісі»туралы айтады; содан кейін 1 Тімотеге 4:2-де «сөз», 1 Тімотеге 4:3-те «сау ілім», және 1 Тімотеге 4:4-те «шындық» туралы айтады. Ол 2 Тімотеге 3:15-те: «Қасиетті Жазбалар, олар сені Мәсіх Исадағы сенім арқылы құтқарылуға дана ете алады» деген еді. Бірақ ол 2 Тімотеге 3:16 және 17-де былай деп жалғастырады: «Барлық жазба Құдайдың рухымен берілген және ілім үшін, әшкерелеу үшін, түзету үшін, әділдікте тәрбиелеу үшін пайдалы; Құдай адамы кемелді, барлық жақсы істерге толықтай жабдықталған болуы үшін.»
Тек Жазбаларды, Ескі және Жаңа Өсиеттерді мұқият зерттеу арқылы ғана біз Мәсіхте өсе аламыз.
Құдайдан дем алғандықтан, олар біздің жанымыздың әрбір жағдайымен айналыса алады, сонда бізде Құдай адамдарының ерекшеліктері пайда болады, бұл бізді осы әлемде Құдайға қызмет етуге толықтай жабдықтайды.
Тімотенің Рухани Өсуі
Тімоте рухани өсті. Павел Эфестен кеткенде, ол үш жыл бойы Құдайдың бүкіл кеңесін үйретіп еңбек еткен жерде, ол Апостолдардың істері 20:29-30-да ақсақалдарға ескертті: «Мен кеткеннен кейін араларыңа қатыгез қасқырлар кіреді, олар отарды аямайды. Сондай-ақ, өз араларыңнан да адамдар шығып, шәкірттерді өздеріне тарту үшін бұрмаланған нәрселерді айтады.» Сондықтан оған өзі уағыздаған шындықты сақтау үшін сол жерде қалуға сенетін адам қажет болды. Ол Тімотеден осы қиын жұмысты орындауды сұраудан тартынбады. Павел бұл жас жігіттің өсіп, осы жұмысты орындауға қажетті қасиеттерді дамытқанын бақылаған еді.Оның туралы Філіпіліктерге 2:20-22-де қалай айтқанын оқыңыз: «Өйткені менің сендердің жағдайларыңа табиғи түрде қамқорлық жасайтын мен сияқты ешкім жоқ. Өйткені барлығы өздерінің істерін іздейді, Иса Мәсіхтің істерін емес. Бірақ сендер оның дәлелін білесіңдер, ол әкесімен бірге ұлы сияқты, менімен бірге Інжілде қызмет етті.»
Тімотенің Құдайға деген сенімі шынайы болғанымен қатар, әулиелерге деген қамқорлығы да шынайы болды. Ол Павелдің оған деген сеніміне лайық екенін дәлелдеді. Сенушілердің көпшілігінің теріс айналып, өз істерін іздеген қараңғы фонында, Тімоте Иеміздің істеріне қамқорлық жасауға мүдделі болды. Ол әлі жас жігіт еді. Кейбіреулер осыны пайдаланып, оның жастығын елемеуге тырысты. Бірақ Павел былай деп жазады: «Ешкім сенің жастығыңды елемесін; бірақ сен сөзде, мінез-құлықта, сүйіспеншілікте, рухта, сенімде, тазалықта сенушілерге үлгі бол.» Оның әлі жас жігіт болғаны маңызды емес еді, егер оның өмір салты өзі сақтауға тырысқан шындыққа сәйкес келсе. Бірақ ол жалғастыруы керек еді, және өзіндегі сыйды немесе осы нәрселер туралы ойлануды елемеуі керек еді. Сондықтан Павел 1 Тімотеге 4:16-да былай дейді: «Өзіңе және ілімге мұқият бол; оларда жалғастыр: өйткені осыны істеу арқылы сен өзіңді де, сені тыңдайтындарды да құтқарасың.»
Өзімізге сұрақ қояйық: «Иеміз маған 150 жыл бұрын Құдай адамдары Шіркеу үшін қалпына келтірген ілімдерді шындықты өмірде көрсету арқылы сақтауға сене ме?» Павел Тімотеге сенген еді; біз үшін де солай болсын.
Құдай Адамы
Бірақ Тімоте мұнымен тоқтап қалмады – ол өсе берді. Ол Жаңа Өсиетте «Құдай адамы» деп аталған жалғыз адам болу ерекшелігіне ие.
Павелдің екінші хатын жазу кезінде Тімоте көңілсізденген болуы мүмкін сияқты. Ол, мүмкін, ұялшақ адам болған: Павел оның көз жастарын еске алады. Оның денсаулығы онша жақсы болмаған болуы мүмкін, және Павел бұл туралы кеңес береді. Шіркеуде істер дұрыс болмай бастаған еді. Павел түрмеде отырған. Бүкіл Азия одан теріс айналған. Сау ілім көпшілікке қабылданбады, және кейбіреулер, бір кездері адал болғандар (Демас сияқты), кетіп қалған. Бұл Тімоте сияқты адамды көңілсіздендіруге жеткілікті болды ма? Жоқ, Павел оны алға жылжуға ынталандырады: «Өйткені Құдай бізге қорқыныш рухын емес, күштің, сүйіспеншіліктің және сау ақылдың рухын берді.» Сондықтан бұл Құдай адамына: «Уа, Тімоте, саған сеніп тапсырылғанды сақта», және тағы да: «Менен естіген сау сөздердің үлгісін, Мәсіх Исадағы сенім мен сүйіспеншілікте нық ұста. Бізге мекендейтін Киелі Рух арқылы саған сеніп тапсырылған сол жақсы нәрсені сақта» деп тапсырылады.
Бүгінде көпшілігіміз Иемізбен бірге болған тақуа адамдардан мұра болып қалған үлкен шындық байлығына иеміз. Мен өзіме, сондай-ақ бәрімізге қоятын сұрақ: «Біз рухани өстік пе, сонда біз өз заманымызда Құдайдың сол адамдары істегенді сақтай аламыз ба?»
