(1 Петр 2:21)
Мәсихши Ийса Мәсихтиң изинен барыўға буйырылған. Ол Ийса Мәсих сөйлегендей сөйлеўге буйырылмаған, себеби Ол ҳаққында: «Ҳеш ким ҳеш қашан бул Адамдай сөйлемеген» (Юханна 7:46) делинген; яки Ол ислеген ислерди ислеўге буйырылмаған, себеби Ол: «Егер Мен олардың арасында ҳеш ким ислемеген ислерди ислемегенимде еди» (Юханна 15:24) деген, себеби Ол ҳәм сөзлеринде, ҳәм ислеринде абсолют үстинликке ийе еди. Ол ҳақыйқат еди, ҳәм Оның айтқан ҳәмме нәрсеси қәтесиз ҳақыйқат еди. Ол «жақсылық ислеп жүрди, себеби Қудай Оның менен еди» (Ҳаўарийлер 10:38), ҳәм Ол барған жерде мийрим-шәпәәт мөжизелери жүз берди.
Мәсихши Ийса Мәсих сыяқлы мөжизелер ислеўге буйырылмаған, бирақ ол төмендегиге шақырылған: «Оның изинен барыўға» (1 Петр 2:21). Ол буны ислеўге миннетли. Оның Устазының изин таўып, өз аяқларын сол излерге қойыў оның миннети ҳәм қәлеўи. Бул шәкиртликтиң ең ҳақыйқый формасы.
Бирақ, соны анық түсиниў керек, ҳеш ким Ийса Мәсихке еликлей алмайды, егер ол гүналардан азат етилиў тийкарында Қудай менен саналы түрде жарастырылмаған болса. «Қайта туўылмаған» ҳәм сонлықтан Қудайдың перзенти болмаған адамның Ийса Мәсихке еликлеўи мүмкин емес. Бул урыныс толық сәтсизликке ушырайды; ҳәм бул урыныс қаншалық шынайы болса, үмитсизлик соншалық үлкен болады. Адамның өз турмысында Ийса Мәсихтиң мораллық өзгешеликлерин көрсетиўи кемпирқосақты кенепке салыўдан мың есе аңсатырақ болар еди.
Жоқ, адамда тек ғана жаңа қәлеўлер емес, бәлки жаңа тәбият ҳәм жаңа күш, яғный Қудай Руўхының күши болыўы керек, себеби тек Ол ғана жаңартылған жүрекке Ийса Мәсихти сондай етип жеткере алады, сонда ол Оның сүўретин ҳәм оған муўапықлықты излейди.
Дәл сондай адам «Ийса Мәсихтиң Руўхы арқалы даңқтан даңққа сол сүўретке өзгереди» (2 Коринфлилерге 3:18). Ҳәм айта аламан, ҳеш бир өзгерис буншалық толық ҳәм нәзик емес.
Мысал ушын, Тарсустың Саўлын ойлап көриң – ең үлкен гүнакар, Ийса Мәсихтиң сүўретине өзгертилген!
Бизлердиң ҳәр биримизде дәл сол өзгеристиң жүз бериўин ойлап көриң, биз өзимиздиң тәбийий жийиркенишлилигимизди үйренгенбиз, сонда биз Оның сүўретин – даңқта толық, бирақ ҳәзир оған баратырған жолымызда ақырынлап ҳәм артып баратырған түрде алып жүриўимиз керек! Бул қандай таңқаларлық күшти билдиреди; бирақ, Қудай Руўхы мүминниң ишинде жасағаны сыяқлы, муқаддеслениў процесси де даўам етеди, гүмансыз мүминниң өзиниң көзине көринбесе де. Басқалар мәсихшиниң «даңқтан даңққа» қарай алға жылжыўын байқай алады. Ол өзиниң Үлгисине көбирек уқсайды. Таңқаларлық факт! Ҳәм бул процесс «Ол көп аға-инилер арасында туңғыш болсын деп, Улының сүўретине уқсас болыўға» (Римлилерге 8:29) дейин тоқтамайды. Олар ҳәммениң Баслығы болатуғын Оны еслейди.
«Ийса Мәсих те сизлер ушын азап шекти» – Ол сол жерде жалғыз турды, себеби Олдан басқа ҳеш ким биздиң орнымызды тийисли ҳүким астында ала алмас еди, ҳәм Ол «биз ушын гүна болғанда» оның қорқынышлы ҳүкимин таўыса алмас еди; бирақ өлимде гүналарды кешириўден тысқары, «Ол бизге үлги қалдырды, сонда биз Оның изинен барыўымыз керек». Бул жерде Ол жалғыз емес. Оның сүйген ҳәм қаны менен сатып алынған халқының ҳәр бири Оның изинен барыўы керек.
Гейпаралар Оның изинен басқаларға қарағанда исенимлирек ҳәм жақынлаў барыўы мүмкин, бирақ Ол бизге «Оның қойлары Оның даўысын еситеди», Ол оларды биледи, ҳәм олар Оның изинен барады дейди. Бул Оның барлық қойларының бирден-бир айырмашылық белгиси. Олар Оның изинен барады.
Бул жердеги «үлги» сөзиниң басқа жерде ушыраспайтуғыны дыққатқа ылайық. Ол «көширме яки астына жазыў» дегенди аңлатады. Бул Ҳаўарийдиң Филиппидеги әўлиелерге өзине еликлеўшилер болыўды ҳәм «бизди үлги тутқандай, жүргенлерди белгилеўди» буйырғандағы сөзи менен бирдей емес; яки ол өзиниң улы Тимутейди «мүминлерге үлги болыўға» шақырғандағы сөзи менен де бирдей емес. Бул жағдайларда ол «тип», бирақ бул жерде ол «көширме». Яғный, биздиң Ийса Мәсих Ийемиз стандарт, ҳәм одан төменгиси жарамайды.
Биз бул жерде бул стандартқа жете аламыз ба? Әлбетте жоқ; бирақ сонда да, «Онда бул үмитти тутқан ҳәр бир адам [Ол көрингенде Оған уқсас болыў үмити] Ол таза болғаны сыяқлы өзин тазалайды» (1 Юханна 3:3). Тағы да, бизде бул процестиң универсаллығы бар. «Ҳәр бир адам» сол кемис стандартқа жетиўге умтылады.
Оның адамның қолы жетпес дәрежеде жоқары орынды ийелейтуғынын айтыўдың қәжети жоқ. Ол «ҳақыйқый Қудай ҳәм мәңгилик өмир» (1 Юханна 5:20); бирақ бул жерде биз тазаланыў стандарты ҳәм Үлги – биздиң еликлеўимиз ушын көширме ҳаққында сөз етип атырмыз. Адамлар жоқары идеаллар ҳаққында сөз етеди; ҳеш бир идеал буннан асып кете ала ма?
Ҳәм биз изинен барыўымыз керек болған қәдемлер қандай? Олар докторлар арасында Ол: «Сизлер Мениң Атамның иси менен бәнт болыўым керек екенин билмедиңиз бе?» деген ўақыттан баслап, сол ис толық тамамланғанда Ол: «Тамамланды» деп, муқаддес басын ийип, Руўхын Атасының қолына тапсырған ўақытқа шекем бақланыўы керек.
Қандай изертлеў! Қандай үлги! 1 Петрдеги биздиң үлгимиз төрт қатты терис сөзлер менен қәдемлердиң қысқаша мазмунын береди:
Ол ҳеш қандай гүна ислемеди
- Оның аўзында алдаў табылмады
- Ол сөгилгенде, қайтарып сөкпеген
- Ол азап шеккенде, қорқытпаған.
- Дыққат етиң, буларда Ол бизге үлги қалдырды; ҳәм биз Оны, әттең, бәримиз де берилиўге бейим болған сәтсизликлерден абсолют таза көргенимизде қаншалық айыпланамыз.
Ҳәм соң, терең исеним менен, «Ол өзин әдалатлы ҳүким ететуғынға тапсырды».
Егер басқа сөзлер Оның турмысын терис түрде көрсеткен болса, бул бизге Оның жанының турақлы тынышлығын унамлы түрде береди. Оның ақланыўы Қудайдан еди. Биз бундай тапсырыўды әдетке айландырғанбыз ба? Биз буны ислегенимизде жеңиске ерисемиз; себеби сол жерде гүрес тамамланады. Оның пүткил турмысы Атаның қәлеўине бойсыныў, шын жүректен ҳәм сораўсыз бойсыныў еди. Бул Оның бойынслығы еди. Ол аңсат еди. Ҳәм биз, мәрҳәмет арқалы, сол қәлеўге шағымланбай бас ийгенимизде, биз де бойынслықтың аңсат ҳәм жүктиң жеңил екенин дәлеллеймиз. Бирақ ҳақыйқат болыўы керек. Бас бет көширилиўи, ҳәм үлгиге еликлениўи керек. Ең гөззал (тек ғана гөззал) қәдемлер Қудай Улының муқаддес ҳәм әзиз аяқлары менен бул шөлден де артық жерге басылған, артында Қудайға унамлы болған бирден-бир жолдың анық көринип турған белгилерин қалдырып, ҳәм Қудай Руўхының күши менен Оның ҳәр бир перзенти изинен барыўы керек болған жолды қалдырып.
Ийениң Өзи алдыннан кетти, Ол биз басатуғын жолды белгилеп қойды. Бул биз сүйген муҳаббат сыяқлы анық, Бизде қорқатуғын ҳәм үркетуғын ҳеш нәрсе жоқ. Шөлде тек ғана сол бир жол бар Оның излери Өзиники етип белгилеген, Ҳәм биз ынталы түрде асығыс изинен барамыз Ол Өзиниң тажын кийген жерге.Ҳаўа, Ол жоқарыға кетти. Биз Оның даңқын сол жерде ашық жүз бенен көремиз. Оның ҳәр бир нуры сүйкимли; ол жүректи баўрайды; ол жерден айырады; ол көрген адамды «Ийениң Руўхы арқалы даңқтан даңққа сол сүўретке» өзгертеди.
Өзгериў таңқаларлық, бирақ илаҳий дәрежеде әпиўайы. Қумғаншы ыдысты Өзине унамлы болғанындай етип жасайды, ҳәм Қумғаншының шеберлиги Оның исинде көринеди. Сүйклилер, биз жүреклеримизди биздиң Үлгимиз, сондай-ақ ең қымбатлы Қутқарыўшымыз болған Ийса Мәсихке көбирек уқсас болыўға бағышлайық.
