«Teselli beriń, teselli beriń Meniń xalqıma, deydi sizlerdiń Qudayıńız.» (Ishaya 40:1)Qudaydıń xalqı qıyınshılıqlar sebepli ruwxı túsiwge beyim. Olardıń ruwxlarınıń ashshılıǵında, olar kóbinese úmitsiz Sion menen birge: «Rabbı meni taslap ketti!» yamasa isenimsiz payǵambar menen birge: «Maǵan ólgenim jaqsı, ómir súrgenimnen!» dep aytıwǵa beyim boladı.
Biraq Máshixshiniń de óz tesellileri bar, hám olar «kúshli teselliler». «Tınısh, kishkene dawıs» dawıl hám boran menen aralasıp ketedi. Putalıq ot penen janadı — biraq ullı Quday putalıqta, sonlıqtan ol joq etilmeydi!
«Rabbı tiridir, hám meniń qoyam maqtalsın; hám meniń qutqarıwshı Qudayım joqarı kóterilsin!»Jer ústindegi teselliler bir kóz jastı qurıtıwǵa járdem beriwi múmkin — biraq basqa kóz jas aǵıwǵa tayın. Quday bárin qurıtadı. Júrektiń awırǵan boslıqlarında Onıń qanaatlandıra almaytuǵın hesh qanday mútájligi joq.
Keshirim etiw meyirimi me? Men Eń Joqarı Qudaydıń taxtına qarap, Muqaddeslik hám Ádillik, Ádillik hám Haqıyqatlıq, hámmesi quwanıshlı úylesimde, meniń wayran bolǵan janıma iyilip, «Bul isenimli sóz, hám barlıq qabıl etiwge ılayıq, Isa Máshix dúnyaǵa gúnákarlardı qutqarıw ushın keldi!» dep ayqırıp turǵanın kóre alaman. Járdem beriwshi meyirimi me? Men sol taxtqa qarap, onda otırǵan Ullı Bas Ruxanıydı — joq, Quday menen kúshke iye bolǵan hám jeńgen qudiretli Shahzadeni kóre alaman — Onıń erinlerinen Óz xalqı ushın úzliksiz duwa kóterilip tur!
Qashan Shaytan olardı «elek qılıwǵa» umtılǵanda — Onıń qollap-quwatlawshı kúshi olardı qorǵaydı. Qashan sınaw olardı jer ústindegi gúreslerinde qamalǵanda — tawdaǵı haqıyqıy Musa , hesh qashan «awırlaspaytuǵın» qolları menen, olardı «jeńimpazlardan da artıq» etedi! Qashan sınaw olardı jıǵıtıw menen qáwip salǵanda, Ol ózin azap shegiwshiler menen teńlestiredi — Ol óz qayǵılarına isharat etip, olardıń jer ústindegi eń awır qayǵıları qansha jeńil ekenin kórsetedi. Hátte qábirdiń qarańǵı esikleriniń ústine de Ol: «Rabbıda ólgenler baxtlı!» dep jaza aladı. Ol ǵana Ólimniń zatınsezdi. Onıń xalqı tek « kóleńkesin» kóredi. Ol onı Axor oypatlıǵına aylandıradı, onıń arqalı «eki tınshı», Iman hám Úmit, haqıyqıy Wáde etilgen Jerdiń Eshkol kepilliklerin alıp keledi!
Oqıwshı, siz házir sharshap yamasa úmitsizsiz be? Sizge qanday da bir krest awır túsip tur ma — qanday da bir sınaw sizdi ezip tur ma — qanday da bir tiken etińizdi qattı jaraqatlap tur ma? Tınıshlanıń! Ol Óz meyirimin jetkilikli etedi. Eger Ol sizdi sahraǵa alıp kelgen bolsa — bul sizge teselli beriw ushın. Onıń hár bir qayǵılı kókirek ushın dárwazası bar — hár bir jaraqat ushın balzamı bar — hár bir azap ushın tesellisi bar — hár bir kóz jas ushın júbanıshı bar.
Men ishime qáweter kirgen waqıtta — Seniń teselliń janıma quwanısh alıp keldi.
Men tınıshlıqta jatıp uyıqlayman, sebebi Sen ǵana, Ya Rabbı, meni qáwipsizlikte jasatıwshısań! (Zabur 4:8)
