Әкелер ҳәм олардың балалары
Бул Әкелер күнинде, келиң, әкелердиң үш мысалын көрейик – Қудайлықта, шаңарақта ҳәм Шіркеўде.
Аспандағы Ата
Қудай ҳәммениң Атасы, себеби Ол инсаниятты Өз сүўретинде жаратты (Баслаў 1:26-27). Бирақ ҳәмме Оның балалары емес: Ийса исениўшилерге олардың атасы шайтан екенин айтты:
«Сизлер атаңыз шайтанға тийислисиз, ҳәм атаңыздың қәлеўин орынлағыңыз келеди» (Яҳя 8:44 NIV).
Исениўшилер Қудайдың шаңарағына уллар сыпатында қабыл етилген: «Қудай Өз Улын жиберди... қутқарыў ушын... сонда биз уллардың толық ҳуқықларын алыўымыз мүмкин. Сизлер уллар болғаныңыз ушын, Қудай Өз Улының Руўхын жүреклеримизге жиберди... Ол «Абба, Ата» деп шақырады... Сиз ул болғаныңыз ушын, Қудай сизди де мийрасхор етти» (Галатиялыларға 4:4-7; Римлилерге 8:15,23; 9:4). Исениўшилер Қудайдың руўхый балалары. Ол олардың мүтәжликлерин қамтамасыз етеди, олардың өмирин басқарады ҳәм оларға әжайып мийрас усынады. Оның барлығы ҳәм ўәделери күш ҳәм қәўипсизлик алып келеди.
Исениўшилер Қудайға балалар ата-аналарына сүйенгени сыяқлы сүйениўи керек. Сонлықтан олар Оны «Абба, Ата» деп атайды. «Абба» сөзиниң инглисше эквиваленти «Дад». Бул исениўшилер ҳәм олардың аспандағы Атасы арасындағы жақын жеке қатнасықты билдиреди. Жаңа Ўәсият дәўиринде хызметшилер үй басшысына мүрәжат еткенде бул сөзди қолланбаўы керек еди, себеби ол шаңарақ ағзалары ушын сақланған еди. Ийса Гетсемания бағында Өз Атасына дуўа еткенде дәл сол «Абба» сөзин қолланған (Марк 14:36).
Исениўшилер өзлериниң аспандағы Атасын ҳүрмет етиўи ҳәм Оның буйрықларына бойсыныўы керек (1 Петр 2:17; 1 Яҳя 5:3). Ол сонымен бирге олардың дуўаларының, мақтаўларының ҳәм шүкиршиликлериниң объектиси болыўы керек (Ефеслилерге 5:20; Ефеслилерге 3:14-19; 1 Петр 1:3).
Шаңарақтағы әкелер
Әке өз үйиндегилер ушын қамтамасыз етиўши ҳәм басшы. Библия былай дейди:
«Әкелер, балаларыңызды ашыўландырмаң; керсинше, оларды Раббымыздың тәрбиясы ҳәм тәлиминде тәрбиялаң» (Ефеслилерге 6:4). Бул әкениң шаңарақтағы ролин сүўретлейди – балаларын тәрбиялаў, үйретиў, тәрбиялаў ҳәм дүзетиў. Ол олардың тренери болыўы керек, бирақ оларға ашыў ямаса руўхсызлық туўдыратуғын тәризде мәмлекетиўи керек емес (Колосалыларға 3:21). Тәрбия «Раббымыздың» болыўы керек, бул Қудайдың қәлеўине муўапық, Библияда ашып берилгени сыяқлы. Жердеги әкелер аспандағы Атаның үлгиси болыўы керек.
Балалар ата-аналарын ҳүрмет етиўи ҳәм оларға «Раббымызда» бойсыныўы керек. Бул Қудайдың қәлеўине муўапық барлық мәселелерде оларға бойсыныўды аңлатады (Ефеслилерге 6:1-2; 1 Тиметейге 3:4). Бул әҳмийетли, себеби олардың жердеги атасы менен болған қатнасығы олардың аспандағы Атасы менен болған қатнасығына тәсир етиўи мүмкин.
Шіркеўдеги әкелер
Фессалоника қаласына миссионерлик сапары даўамында Павл, Силас ҳәм Тиметей ўағыз етти, үйретти ҳәм шіркеў қурды. Кеткеннен кейин, Павл оларға хат жазып, былай деди:
«Сизлер гүўасыз, ҳәм Қудай да солай, биз сизлердиң араңызда қаншалық мухаддес, әдалатлы ҳәм айыпсыз болғанымызға. Себеби сизлер билесиз, биз ҳәр бириңиз бенен әке өз балалары менен мәмлекетиўи сыяқлы мәмлекетиўимизди, сизлерди Қудайға мүнәсип өмир сүриўге ынталандырып, жубатып ҳәм үгитлеп, Ол сизлерди Өз патшалығына ҳәм даңқына шақырады» (1 Фессалоникалыларға 2:10-12). Олар жергиликли шіркеўде басшылық ушын үлги болды, жәмәәтти «әке өз балалары менен мәмлекетиўи сыяқлы» қамқорлық етти. Бул оларды Қудайға мүнәсип өмир сүриўге ынталандырыўды, жубатыўды ҳәм үгитлеўди қамтыды. Олар жәмәәттиң тренерлери ҳәм менторлары еди.
Олар сонымен бирге кеткеннен кейин бул жумысты даўам еттириў ушын ақсақалларды тайынлады (1 Фессалоникалыларға 5:12-14). Ақсақалларға төрт нәрсени етиў буйрылды. Бириншиден, олар «бос жүргенлерди ескертиўи» керек еди. Айрымлары жумысты тоқтатып, бос жүрген еди. Оларға жумысқа қайтыў ҳәм жалқаўлық етиўди ҳәм қайыр-садақадан жасаўды тоқтатыў ҳаққында ескертиў керек еди. Екиншиден, олар «қорқақларды ынталандырыўы» керек еди. Уялшақ, интроверт ямаса қорқақ болғанларға дос керек еди, оларды өз қабығынан шығарыў ушын. Үшиншиден, олар сонымен бирге «әззилерге жәрдем бериўи» керек еди. Ийманда әззи болғанларға қоллап-қуўатлаў ҳәм Қудайдың күши ҳаққында еслетпелер керек еди. Ақырында, олар «ҳәммеге сабырлы болыўы» керек еди. Олар ашыўланбаўы ямаса ашыўланбаўы керек еди, бирақ басқаша көзқарастағы адамларды түсиниўи ҳәм қабыл етиўи керек еди.
Ақсақаллар сонымен бирге жергиликли шіркеўде аспандағы Атаның үлгиси болыўы керек. Жәмәәт оларды ҳүрмет етиўи, «оларды сүйиспеншиликте ең жоқары дәрежеде қәдирлеўи» ҳәм оларға бойсыныўы керек (Еврейлерге 13:17).
Әкелер ҳәм балалар
Биз ҳәммемиз балалармыз, ҳәм айырымларымыз әкелермиз. Қудайдың балалары сыпатында, шаңарақта ҳәм шіркеўде, Библия биздиң әкелеримизди ҳүрмет етиўимиз ҳәм оларды ең жоқары дәрежеде қәдирлеўимиз, олар менен болған жақын қатнасығымызды баҳалаўымыз керек дейди. Олар бизге физикалық, эмоционаллық ҳәм руўхый жақтан өсиўге жәрдем береди. Әкелер болғанлар шаңарақта ҳәм шіркеўде тренерлер ҳәм менторлар сыяқлы болыўы керек. Келиң, ҳәммемиз усы библиялық принциплерге муўапық бир-биримизди ҳүрмет етейик ҳәм садықлық пенен хызмет етейик.
«Абба, Ата», мийрим сөзлери,
Жубаныш сөзлери, сүйиспеншилик сөзлери,
Барлық мүтәжликлеримизди ҳәм қәлеўлеримизди жаўып,
Аспандағы үйге жеткенше!
— Кэтрин Х. фон Посек тәрепинен
