«Ol óz qoyların shoban sıyaqlı baǵadı. Ol qozılardı qolına alıp, júregine jaqın tutadı. Ol jas qoyları menen analı qoylardı áste basqaradı.» (Ishaya 40:11)
Qayǵı, joǵaltıw yamasa ólim saatında názik jerles dosıńızdıń qollap-quwatlawı qanday tınıshlandırǵısh. Oqıwshı, bul sózler sizge onnan da jaqın, qımbatlı hám názik birew haqqında aytadı — hesh qashan satpaytuǵın Dos — názik Quday! Isa Óz xalqı menen bolǵan qatnasınıń názikligin qansha jaǵımlı atlar menen kórsetedi.
Bir shoban ózińniń qoylarına náziklik penen qaray ma? «Rabbim meniń Shobanım.» Bir áke balalarına eń názik qayǵıratuǵın ba? «Men sizlerge Áke bolaman.» Bir ananıń muhabbatı basqa jerles muhabbat túrlerinen asıp túse me? «Anası kimdi juwatqanday — men de sizdi juwataman.» «Kózdiń qarashıǵı» (kózdiń qarashıǵı) eń názik dene aǵzasınıń eń sezgir bólegi me? Ol Óz xalqın «Óz kóziniń qarashıǵı sıyaqlı» qorǵaydı!
Jandıń Shobanı hám Qorǵawshısı qutqarılǵan gúnákardı, joǵalǵan qoy sıyaqlı, qarańǵı tawlarda súrinip atırǵanda taptı — Ol oǵan qanday náziklik penen qaraydı! Ashıwlı kózqaras joq — ayıplaw sózi joq; únsiz muhabbat penen «Ol onı quwanısh penen Óz iynine qoyadı!»
Qashan Piter jıǵılǵanda, Isa onı kerek emes jerden jaralamadı. Ol kóp márte qaytalawı múmkin edi, tesip ótetuǵın kózqaras ókinishli qayǵı tasqının keltirgen. Biraq Ol bul kózqarasın tek bir ret berdi; hám Ol Piterge úsh márte biykarlaǵanın esletkende, eń názik sorawdı úsh márte qaytalaw arqalı boldı,
«Sen Meni súyeseń be?»
Oqıwshı, siz imanıńızdıń hálsizligine; muhabbatıńızdıń suwıqlıǵına; kóp sanlı ruwxıy páseńlewlerińizge qayǵırıp atırsańız ba? Qorqpań! Ol sizdiń denińizdi biledi! Ol «hálsiz imanǵa» názik qatnasberedi. Ol júre almaytuǵınlardı Óz qolına «kóterip» aladı, hám júklenip atırǵanlardı basqalardan azıraq qıyın hám taslı jol arqalı basqaradı.
«Arıslan» yamasa «ayıw» kelgende, siz haqıyqıy Dawıtqa, eń názik Shobanǵa isene alasız! Siz sırtqı sınaqtan azap shegip atırsańız ba? Qudaydıń sizge bolǵan qatnasınıń názikligine iseniń. Onıń tayaǵınıń soqqıları názik soqqılar — kerekli tártip balaların jazalap atırǵan waqıtta da olardı saǵınǵan ákeniń. Eń názik jerles ata-ana geyde qatal sóz aytıwı múmkin; bul kerek emes qatal bolıwı múmkin. Biraq Quday menen bunday emes. Ol Yusıf ózińniń aǵa-inilerine qatal sóylegendey kóriniwi múmkin; biraq sol waqıtta da Onıń júreginde muhabbat bar.
«Kesetuǵın pıshaq» kerek emes jerde qollanılmaydı — ol hesh qashan júdá tereń kespeydi! «Pech» mutlaq kerek bolǵannan da qattı janbaydı — názik Quday onıń janında otırıp, onıń jalınınıń qaharın basıp turadı!
Al, múmin, bul názikliktiń sırrı nede? «Taxtta bir Adam bar!» Isa, Quday-Adam Delal; Qudaylıqtıń qudiretin minnetsiz adamgershiliktińnázikligi menen birlestirgen. Sizdiń júregińiz qayǵıdan ezilgen be? Onıń da sonday edi! Sizdiń kózlerińiz jasqa tolǵan ba? Onıń da sonday edi! «Isa jıladı!» Betaniya bas qayǵırıwshısı ele de Aǵa júregin dańqta tasıydı. Basqalar sizdiń sınaǵıńızdıń tereńligine kire almaslıǵı múmkin — Ol kire aladı — Ol kiredi!
Meniń qayǵırıwım, meni támiyinlewim, kúndiz jolıma qarawım hám túnde tósegimdi qorǵawım ushın sonday «názik Quday» bar eken,
«Men tınıshlıqta jataman hám uyqlayman, sebebi tek Sen, Ya Rabbim, meni qáwipsizlikte jasatıwshısań!» (Zabur 4:8)
