Ана-Баба Олмакътан Къоркъасызмы? Мусаны Анъынъыз!
Бугунь дюньягъа бала кетирмек фикри чокъларны къоркъута. Бир христиан къадын якъында манъа айтты ки, балалары олмакътан къоркъа, тек бугунь оларны беклеген чокъ телюкелер себебинден дегиль, лякин оларнынъ дюньядаки чокъ сынавларгъа – «этнинъ шехвети, козьлернинъ шехвети ве омюрнинъ гъурурына» (1 Юханна 2:16) – къаптырыладжагъына эмин олгъаны ичюн де. Рабби ичюн бала етиштирмекнинъ перспективалары бугунь къарарсыз корюнсе де, Мусанынъ Мысырдаки заманындан даа яманмы эди, анда эр янъы догъгъан Исраиль огълу озенде олюмнен къаршылашкъан (Чыкъыш 1:22), ве эр къыз къуллыкъ омюринен (Чыкъыш 1:14)?
Иман козю, бугуньки шартлардан даа узакъны, Алланынъ Оны шонъландырмакъ ичюн етиштирильгенлер ичюн планыны коре. Мусанынъ вакъиасында бу, атта онынъ аиле азаларынынъ адларында биле ачыкълана: Йохебед – «Ехова шонълыдыр», Амрам – «халкъ юджельтильгендир», ве Муса – «чыкъармакъ». Бу, бизни бу дюньядан къоркъмамагъа тешвикъ этмейми, чюнки Алла Оны шонъландыргъанларны чыкъара ве юджельте?
Бугунь чокълар христиан тербиесининъ дюньянынъ чокъ гунахлы джельп этиджи шейлерине къаршы турамайджагъыны тюшюне, лякин Мусанынъ икяеси бизге аксини айта. Онынъ ана-бабасы оны сувгъа къоймадан эвель тек уч ай онынънен берабер олдылар. Лякин, бу къыскъа заманда олар оны душмандан «сакъладылар» (Чыкъыш 2:2) ве Ибраний сёзюнинъ ишарет эттиги киби, оны Алла ичюн айырдылар. Бу сакълав, ве бебекнинъ анасына эмиздирмек ичюн муджизевий къайтувы, онынъ «Фиравннынъ къызынынъ огълу» оларакъ алгъан дюньявий тербиесинден даа буюк бир тесир яратты (Чыкъыш 2:10; Ибранийлер 11:24).
Муса ёлда бир къач хата япса да, (Чыкъыш 2:12), о «гунахнынъ кечиджи зевкъларыны яшамакътан зияде Алланынъ халкъынен азап чекмейи сайлап, Месихнинъ айыбыны Мысырдаки хазинелерден даа буюк байлыкъ сайып» буюди (Ибранийлер 11:25-26). Балаларымыз Месихте сакъланып ве Онынъ ичюн етиштирильсе, биз де иманнен оларнынъ да Онынъ ичюн яшайджагъыны тахмин этебильмеймизми?
