Жазыўшы өз оқыўшыларына «муқаддес аға-инилер» деп мүрәжат етиў арқалы, олардың аспан мақсетлери ушын бөлингенлигин еслетиўге умтылады. Олар енди жердеги халық емес, бәлким аспан шақырығына шақырылғанлар. Бул бүгинги ҳәр бир қайта туўылған мүминге тийисли. Биз аспанға Атаға қайтып келген Бирден-бир арқалы байланыслымыз; ҳәм Оның ондағы барлығы биз ушын сол орынды таярлаған, ал Оның кресттеги иси бизди сол орынға таярлаған.
Жазыўшы соңынан бизди бул муқаддес Шахсты, яғный биздиң мойынлаўымыздың Ҳаўарийи ҳәм Бас Руўханийин ойланыўға үндейди. Ҳаўарий «жиберилген адам» дегенди аңлатады; Ийемиз Ийса Мәсих, Қудайдың сүйкли Улы, Атадан жиберилген. Ол бизге Атаны ашқан ҳәм жәриялаған (Мт. 11:27; Юхан 1:18). Адам болыў арқалы, Ийемиз Ийса биздиң өмиримиздиң ҳәр бир тараўында бизге жәрдем бере алады (Евр. 4:14–16).
Бирақ бул муқаддес Шахс тек ғана биздиң мойынлаўымыздың Ҳаўарийи ҳәм Бас Руўханийи емес, Ол сондай-ақ Өз үйиниң үстинен Ул.
Қудайға жақынласыўға келгенде, биз Ийемиз Ийса Мәсих арқалы келемиз (Юхан 14:6), ҳәм табыныўымызға келгенде, биз Атаға Ул арқалы табынамыз. Ол сондай-ақ «Қудайдың үйиниң үстинен Бас Руўханий» (Евр. 10:21). Үйдиң үстинен Ул сыпатында, биз Оның ҳүкимин ҳәм ҳуқықларын есапқа алыўымыз керек. Үйдиң үстинен Бас Руўханий сыпатында, Ол бизди табыныўымызда басқарыўы керек! Сонда жазыўшы бизди мойынлаўымыздың Ҳаўарийи ҳәм Бас Руўханийи, Мәсих Ийсаны ойланыўға үндегени қандай гөззал!
