«Patsha hám onıń adamları Ierusalimge, jerdi meken etken Iebusiylerge qarsı gúresiw ushın bardı.» (2 Samuel 5:6) Iebusiyler ele de mámleket júreginde qorǵandı ustap turǵan edi, olar hesh qashan quwılmaǵan edi. Hár bir máshiy jámiyetinde, sonday-aq hár bir máshiy júreginde de «Iebusiyler» bar. Mısalı, hár jerde óz Iebusiyleri bar dúnyalıq bar.
Óziniń gózzal máshiy úyleri, ibadatxanaları hám náziklikleri bar jámiyet ortasında, adam litsenziyalı ishimlikxananıtabadı. Ol jerde de sonshalıq bekkem ornalasqan, sonlıqtan onı quwıp shıǵarıw múmkin emes sıyaqlı. Bunday jamanlıqtıń basqa da kóp qorǵanları bar, olar ózleriniń maqtanıshlı minaraların kóterip, jeńiwge qarsı turadı.
Hár bir júrekte, biz jeńe almaytuǵın sıyaqlı kishkene «Iebusiy qorǵanları» bar. Geyde bul ómiriniń ulıwma muqaddesligi ortasında jeńilmey jasaytuǵın jasırın gúna boladı.
Geyde bul eski tábiyattıń qaldıǵı boladı — mısalı, maqtanısh, dúnyalıq, ózgeris, nápsilik yamasa ashshılıq.
«Biziń hámmemizdiń kemshiliklerimiz bar!» deymiz, hám bul «jabıw» astında — biz bas tartqımız kelmeytuǵın kóp sanlı qımbatlı butlardı jasırıp qoyamız!
Biz ómirimizdiń bul boysunbaǵan bólimlerine itibar beriwimiz kerek — hár bir oy, sezim hám minez Máshiyge boysundırılıwı ushın. Júregimizde bir de bolsa jeńilmegen qorǵandı qaldırıw qáwipli.
Biz hár bir oydı Máshiyge boysundırıw ushın tutqın etemiz! (2 Korinflilerge 10:5)
