О Мәсих, қандай жүклер басыңды ийди! Биздиң жүгимиз Сениң үстиңе қойылды; Сен гүнакардың орнында турдың – Мениң ушын барлық жаманлықты көтериў ушын. Қурбанлыққа алып барылған қурбанлық, Сениң қаның төгилди; Енди мениң ушын жүк жоқ.
Өлим ҳәм қарғыс биздиң кесемизде еди – О Мәсих, ол Сениң ушын толы еди! Бирақ Сен ақырғы қара тамшыны да иштиң, Енди ол мениң ушын бос. Сол ащы кесе – муҳаббат оны ишти; Мениң ушын тек муҳаббатты қалдырды.
Яҳўа Өз таяғын көтерди – О Мәсих, ол Сениң үстиңе түсти! Сен Өз Қудайың тәрепинен таслап кетилдиң; Енди мениң ушын аралық жоқ. Сениң қаның сол таяқ астында ақты: Сениң жараланыўың мени емлейди.
Даўылдың қорқынышлы даўысы еситилди, О Мәсих, ол Сениң үстиңде сынды; Сениң ашық көкирегиң мениң қорғаным еди; Ол даўылды мениң ушын көтерди. Сениң формаң жараланды, Сениң жүзиң бузылды; Енди мениң ушын бултсыз тынышлық.
Мениң ушын, Хожа Ийса, Сен қайтыс болдың, Ҳәм мен Сениң ишиңде қайтыс болдым; Сен тирилдиң; мениң барлық байламларым шешилди; Ҳәм енди Сен мениң ишимде жасайсаң. Әкениң нурлы мәрҳамат жүзи Енди мениң үстимде нур менен жарқырайды. —Анна Росс Кузин (1824-1906)
Ишая 53-тен таңламалар
Әлбетте, Ол биздиң қайғыларымызды көтерди ҳәм биздиң азап-қайғыларымызды алып кетти; бирақ биз Оны Қудай тәрепинен урылған, урылған ҳәм азап шеккен деп есапладық. Бирақ Ол биздиң гүналарымыз ушын жараланды, Ол биздиң наҳақлықларымыз ушын жаншылды; биздиң тынышлығымыз ушын жаза Оның үстинде еди, ҳәм Оның жаралары арқалы биз емлендик. Ҳәммемиз қойлар сыяқлы адастық; ҳәр биримиз өз жолымызға бурылдық; ҳәм Хожам барлығымыздың наҳақлығымызды Оның үстине қойды (Ишая 53:4-6 NKJV).
Ол Өз жанының мийнетин көреди ҳәм қанаатланады. Оның билими арқалы Мениң әдил Қуллым көплерди ақлайды, себеби Ол олардың наҳақлықларын көтереди. Сонлықтан Мен Оған уллылар менен бирге үлес беремен, ҳәм Ол күшлилер менен бирге олжаны бөлиседи, себеби Ол Өз жанын өлимге төкти, ҳәм Ол гүнакарлар қатарына қосылды, ҳәм Ол көплердиң гүнасын көтерди, ҳәм гүнакарлар ушын шапаат етти (Ишая 53:11-12).
