Мен сол күни ушын режелеримди дүзген едим, олар мени турған қаламнан алып кетиўи керек еди. Бирақ темир жол станциясына баратырған жолымда, қалада жасап атырған, 89 жасқа кирип атырған Ийениң кәримине барыўға ишки қәлеў сездим. Бул тәсир соншелли күшли болды, мен оны Ийениң қәлеўи деп шештим ҳәм өз режелеримнен бас тартып, Ийениң жолына түсиўим керек еди. Оның есигине жеткенимде, оны қызы ашты, ол мени көргенде жылап жиберди ҳәм былай деди: «Оҳ, сиз келдиңиз. Атам таңнан бери сизди сорап атыр, ол қатты аўырып атыр.»
Мен оның жатын бөлмесине бардым, ол қолын созып мени қарсы алды ҳәм былай деди: «Мен сиздиң мениң жерлеўимде сөйлеўиңизди ҳәм сол тартпадағы барлық қағазларымды өз қолыңызға алыўыңызды қәлеймен; ол жерден мениң ўәсиятымды табасыз.» Мен оған оның қәлеген ҳәр қандай нәрсесин ислейтуғынымды айттым. Сосын ол қолын бирге қойып, қайталады:
Ийеге шүкир ет, ҳәй жаным, ҳәм ишимдеги барлық нәрсе Оның мухаддес атына шүкир етсин. Ийеге шүкир ет, ҳәй жаным, ҳәм Оның барлық берекетлерин умытпа… Ол сени меҳир-мәрҳамат ҳәм нәзик мәрҳаматлар менен таж кийгизетуғын.
Ол тосыннан аўырып қалған еди ҳәм оның докторы сол таңда оның өмирине бир неше саат қалғанын айтқан еди. Келеси түнде оның жанында отырыў ҳәм оның Қудайы менен сөйлесип атырғанын еситиў мениң имтиязым болды, ол мениң барлығымды сезбегендей еди, бирақ сол мухаддес саатларда бир неше мәрте көзин ашып, маған қарап ҳәр мәрте былай деди: «Әўлиелерге ғамхорлық ет.» Ол маған айтатуғын барлық нәрсеси сол еди, ҳәм олар оның аўзынан еситкен ақырғы сөзлерим еди.
Әўлиелер Қудайдың балалары; бул Жаңа Ўәсиятта оларға көп мәрте берилген атама: Қудайдың шаңарағындағы ең киши бала ең кәри ҳәм ҳүрметли адам сыяқлы әўлие. Буны биле турып, мен кәри достымның ким ҳаққында сөйлегенин билдим, ҳәм оның сөзлери маған көбирек тәсир етти, себеби мен оның көп жыллар даўамында әўлиелерге қаншелли ғамхорлық еткенин билдим; бул оның өмири еди. Еки ҳәпте алдын мен оны аўырып қалған мәсихшиге барыў ушын самал ҳәм жаўынлы даўылда жүрип баратырғанын көрген едим, сол ўақытта ол өз төсегинде, ямаса ҳеш болмағанда жылы от жанындағы ыңғайлы орындықта отырыўға көбирек ылайық еди.
Оның өлип баратырған сөзлери маған Ийениң Симон Петрге берген ақырғы тапсырмасын еслетти. Ол оған былай деди: «Симон, Юнус улы, Мени сүйесеңбе?» сосын «Қозыларымды бақ», «Қойларымды бақ». Мен Паўылдың Ефестеги ақсақалларға айтқан сөзлерин де еследим: «Өзиңизге ҳәм барлық үйирге итибар бериң… Қудайдың шіркеўин бағың, Ол оны Өзиниң қаны менен сатып алған.» Мениң кәри достым ҳақыйқый Апостоллық изинде еди; ол Ийе ушын қымбатлы болғанларды, Ол Өзин бергенлерди сүйди ҳәм оларға ғамхорлық етти. Ийениң Симонға берген сораўы ҳәр биримиздиң жүрегимизге жетсин. «Мени сүйесеңбе?» Биз Симон сыяқлы жуўап бере аламызба: «Ийе, Сен барлық нәрсени билесең; Сен мениң Сени сүйетуғынымды билесең»? Онда биз Оған болған сүйиспеншилигимизди қалай көрсете аламыз? Сөзимиз бенен ямаса билимимиз бенен емес, ал Оған қымбатлы болғанларды сүйиў ҳәм оларға ғамхорлық етиў арқалы. Оған болған сүйиспеншилигимиз Оның өзлерине хызмет етиўге болған қәлеўимиз ҳәм таярлығымыз бенен өлшенеди. «Әўлиелерге ғамхорлық ет». Бул сынақ.
Жалланбалы оларды итибарсыз қалдырады, «ол қойларға ғамхорлық етпейди» – бул Ийениң ол ҳаққындағы өз сөзлери. Қасқыр оларды шашып жибереди (Юханна 10), «үйірди аямайтуғын қорқынышлы қасқырлар», Паўыл оларды солай атайды; ҳәм өзлерин шопанман деп айтатуғын адамлар оларды бөледи, бузық нәрселерди сөйлеп, шәкиртлерди өзлериниң артынан ертиў ушын (Ҳәўарийлердиң ислери 20), ҳәм Ийениң тапсырмасын садықлық пенен орынлаған Петр бизди үйірдиң душпаны, «шайтан гүркиреген арыслан сыяқлы жүрип, кимди жутсам екен деп излеп жүр» (1 Петр 5) деп ескертти. Әўлиелердиң көп душпанлары бар, оларға көп қәўип-қәтерлер тосып турады, бирақ жақсы ҳәм уллы Шопан оларға ғамхорлық етеди, ҳәм Оны сүйетуғынлардың ҳәммеси де оларға ғамхорлық етеди. Ҳәўа, бул сынақ. Мен, сиз, әўлиелерге ғамхорлық етемизба?
