Биз желим сыяқлы жабысып атырмыз ба?
Ҳақыйқый сүйиўшилик бир мәўритлик өбисиўден гөре даўамлы садықлық пенен көрсетиледи. Күйеўлери өлгеннен кейин, Наоми келинлерин “үйге қайтыўға” үгитледи. Орпа бойсынды, оны өпти ҳәм кетти. Бирақ Рут Наомиге мәңгилик қатнасықтың белгисин берди: “Рут оған жабысты”. Кейинги еки аят бул еки ҳаялдың жүреклерин анық көрсетеди. Орпа дереў “өз халқына ҳәм өз қудайларына” қайтты, ал Рут айтты: “Мени таслап кетиўге ямаса сеннен қайтыўға мәжбүрлеме. Сен қайда барсаң, мен де сонда бараман, ҳәм сен қайда турсаң, мен де сонда тураман. Сениң халқың мениң халқым болады ҳәм сениң Қудайың мениң Қудайым болады”.
Биз өбисиўге, қушақласыўға ямаса қол берип сәлемлесиўге үлкен әҳмийет бериўге ықласлы болғанымызда, Ийсамыздың қалай сатқынлыққа ушырағанын – өбисиў менен – еслеўимиз керек. Көбинесе жекшемби таңында Ийсаға, Оның халқына ҳәм Оның мәплерине болған мейир-мүриўбет белгилери Орпаның өбисиўлеринен артық әҳмийетке ийе болмаўы мүмкин. Биз ҳәпте бойы кимге жабысамыз ҳәм күн сайын ким менен барамыз, сол бизде Руттың сүйиўшилиги ҳәм қәлеўи бар ямаса жоқ екенин көрсетеди. Биз Оның халқын күн сайын өз халқымыз етип атырмыз ба? Булар садық жабысыўдың ҳақыйқый белгилери, бул “желим сыяқлы жабысыў” дегенди аңлатады.
Есиңизде болсын, Ийсамыз күнделикли ҳәрекет ҳәм миннетлеме арқалы көрсетилген садықлықты жеңил ҳәм бир мәўритлик мейир-мүриўбет билдириўлерден әдеўир жоқары баҳалайды. Оның топардан Оны мақтаған ҳаялға берген жуўабын қарастырың:
Ол айтты: ‘Қудайдың сөзин еситип, оған бойсынатуғынлар бахытлырақ’ (Лука 11:28). Сондай-ақ, “биринши мәсихшилер деп аталғанлардың” айырмашылық белгиси олардың Ийсаға “барлық жүреклери менен” жабысқаны болғанын да қарастырың (Ҳаўарийлердиң ислери 11:26,23).
