Құтқарушы Құдайымыздың ілімі – бұл Інжіл. Ол бізге Құдайдың жақсы екенін және жақсылық жасайтынын айтады (Заб. 119:68). Біз оны естігенімізге қаншалықты қуаныштымыз; онсыз біз Құдайсыз, Мәсіхсіз және әлемде үмітсіз өмір сүрер едік; және мұндай өмір біз үшін не болар еді? Және біз кім болар едік?
Жүретін көлеңке; кедей актер,
Сахнада өз сағатын мақтанып, ашуланып өткізеді,
Содан кейін естілмейді. Бұл бір әңгіме
Ақымақ айтқан, дыбыс пен ашуға толы,
Ештеңені білдірмейді.
Құдайды танымай өмір сүрген өмір туралы осы. Бірақ мұндай өмір аяқталғанда, не болады? «Осыдан кейін сот», сол кезде барлығы үшін Құдайға есеп беру керек. Бірақ Інжіл біздің өмірімізге жарық пен мағына әкелді; бізде қазір өмір сүруге бір нәрсе бар, және бізде болашаққа керемет үміт бар. Құдайға шүкіршілік етіп, Інжілді естігенімізге қуанайық. Енді біз Інжілді безендіруге шақырыламыз. Інжілді безендіру! Біз мұны қалай жасай аламыз? Інжіл өз сұлулығында кемел емес пе? Иә, біз оның жарығы біз сүрінген қараңғылықты сейілткенде солай деп ойлағанбыз – және біз дұрыс айттық. Егер ол қазірдің өзінде кемел болса, біз оны безендіру үшін не істей аламыз? Шынында да, біз оған ештеңе қоса алмаймыз.
Бірақ біз оның сұлулығын онымен жаңарған өмірде көрсете аламыз. Әлем одан ешқандай сұлулық көрмейді, және біз бұған таң қалмаймыз, өйткені оның тақырыбы болған Ол мұнда болғанда, Оны адамдар жек көріп, қабылдамады; Ол оларға пішінсіз немесе әдемі емес болды; және олар Оны көргенде, олар Оны қалайтындай сұлулық болмады. Бірақ «сендерге сенетіндерге, Ол қымбат»; Ол «он мыңның ішіндегі басшы» және «толығымен сүйкімді». Иса қандай болса, Інжіл де сондай.
