Біз ұлдармыз ба деп сұраудың қажеті жоқ, керісінше оны қазір Оған ұқсас болуымыздың негізі ретінде қабылдайық. «Ой», – дейсіңдер, – «бұл өте биік!» Жақсы, бірақ Мәсіх өте төмен түсу арқылы – және Ол бәрінен де төмен түсті – және Ол Өзін біздің жалғыз нысанымыз етті. Бұл оны ойлайтын ақылдың күші емес, керісінше оған қарайтын көздің бірлігі; жалғыз көздің Мәсіхтен басқа нысаны жоқ. Ескі табиғат әрекет етпеуі керек. Жаңа адамның Мәсіхтен басқа нысаны жоқ.
Сен Құдайды тануға шақырылғансың. «Енді Онымен таныс, және тыныштықта бол» (Әйүп 22:21). Бұл әрқашан шындық болды, бірақ сен қазір Мәсіхте Құдайды тануға шақырылғансың. Әлем біздің жүрегімізге Құдайдан ләззат алуға қабілетсіз ететіндей кірмесін! Ол бізді жағдайлардан Құдайдың табиғатын беру арқылы Құдайды тануға және ләззат алуға жетелейді. Егер мен қайғыда болсам, Құдай менің жұбанышым; егер мен шығынға ұшырасам, Мәсіх мен үшін бәрі. Біз барлық уайымдарымызды, үлкенді-кішілі, Оған тастауымыз керек; сонда «барлық түсініктен жоғары Құдайдың тыныштығы Мәсіх Иса арқылы біздің жүрегіміз бен ойымызды қорғайды» (Філіп. 4:7). Оның тағы біздің уайымдарымыздан, олар көп және үлкен болғандықтан шайқала ма? Жоқ! Оның тағы олардың бәрінен әсер етпейді. Осылайша, бұл ең қарапайым уайымдарға қатысты болса да, бұл нәрселердің бәрі бізді Құдайды тануға әкеледі.
Біздің қауымдастығымыз бен бірлігіміз Оның тыныштығын білетіндей болсын; Онымен тыныштық емес, Ол тұратын тыныштық; Оның тағы біздің барлық уайымдарымыздан мазаланбайтынын білу, және осылайша Оны тану, және Онда қуанышымызды табу, және Оған ұқсас болуды күту, Өзімізді Ол таза болғандай тазарту!
