Бир аға-иним маған бул аятлардың бириншисине болған миннетдарлығын билдирди. Ол Ешуаның не ислегенине ғана емес, ал әсиресе Ийениң Мусаға айтқан барлық нәрселерине муўапық ислегенине тәсирленген еди. Баптың басында биз Ешуаның «Ийе оған айтқандай» (Ешуа 11:9) ислегенин көремиз. Буннан тысқары, биз Муса буйырғандай орынланған ўазыйпаны да атап өтемиз (12-аят). Бул еки айрықша инсан биргеликте бирликте ҳәрекет етти, ҳәр бири Ийе оған буйырған нәрсени иследи. Нәтийжеси – тамамланған жумыс ҳәм тынышлық болды.
Ҳәр биримиздиң Ийемиз берген анық ҳәр түрли жуўапкершиликлеримиз бар. Бирақ биздиң бир Хожайынымыз, сол бир Ийемиз бар. Ҳәр биримиз Оған хызмет еткенимизде, жумыста қуўанышлы бирлик ҳәм аўызбиршиликке ерисе аламыз.
Жоқарыдағы Ишаядан алынған аятлар жақсы еситилсе де, биз ийманлылар Ийемиз Ийса Масихтың мәплери ушын бирге ислесиўимиз керек болғандай еситилсе де, олар толық қарама-қарсы. Бул үзинди адамлардың пүт жасаў ушын бирге ислесип атырғанын сүўретлейди. Кейинги аятларда былай делинеди: «Ҳүнермент зергерди руўхландырды; балға менен тегислеўши төсти уратуғынды руўхландырып, ‘Дәнекерлеўге таяр’ деди; соң оны қадалар менен бекитти, сонда ол шайқалмасын». Бул дүньяның адамлары жаман мақсетлер ушын қызғынлық пенен бирге ислесиўи мүмкин. Биз олардың биринши биргеликтеги жойбарын Бабыл мунарасында табамыз.
Бирақ бундай жетискенликлер өз-өзинен турмайды. Худай олар ҳаққында ақырғы сөзди айтады. Келиң, дүньяның жойбарларына араласпайық, ал Ийемиздиң қәлеўин бирге орынлаўға умтылайық.
