Шәкиртлик мәселеси бизге көп ушыраспайды; егер биз оны умытсақ, христиан турмысымызда ҳәм хызметимизде бизге ең пайдалы болған көп нәрсени жоғалтамыз. Егер биз Ийсаның ақыллы ҳәм садық шәкиртлери болсақ, билиўимиз керек болған нәрселерди қысқаша үйрениўден пайда алыў үмити менен, оны ҳәзир қарастырайық.
Ийса шәкиртлерин биринши рет шақырғанда, оларға еки сөз бенен айтты: «Мениң артымнан жүриң». Сонда шәкиртлер Оның артынан жүрди. Усылайынша олар сабақларын үйренди. Олар Оны көрди, Оны еситти ҳәм Оған бойсынды. Олар алған тәлим әмелий мүнәсипке ийе еди. Олар Оның айтқанларын жүрек тазалығы ҳәм таяр ақыл менен атқарды. Оның хызметинде олар бахытлы еди, себеби Оның буйрықлары аўыр емес еди, ҳәм Оның бойынтырығы да аўыр емес еди.
Көпшилик ҳәм шәкиртликтиң шартлары
Жоқарыда келтирилген жазыўда, сол ўақытта «Оның менен бирге үлкен көпшилик жүргенин» көремиз. Ийсаның танымал муғаллим болғаны ямаса Оның ҳеш қашан халықты Өзине тартпақшы болғаны айтылмайды. Биз Оның көпшиликке (олардың денелик мүтәжликлерин қанаатландырғаннан кейин) кетиўин буйырғанын оқыймыз, себеби көпшилик ҳеш қандай мәнисте Оның шәкиртлери емес еди.
Олар Оны кеселликлеринен емлеўи ямаса ашлығын қандырыў ушын аўқат бериўи ушын изледи, бирақ бул жаратылыс мүтәжликлеринен тысқары, олардың Оған ҳеш қандай айрықша қәлеўи болмаған көринеди. Ийса буны билди ҳәм оларға айтты: «Сизлер Мени мөжизаларды көргениңиз ушын емес, бәлки нан жеп тойғаныңыз ушын излейсизлер» (Юханна 6:26).
Бирақ, бул ўақытта көпшилик Оның менен бирге жүрди, ҳәм бул Ийсаға оларға шәкиртликтиң шартларын бериў имканиятын берди, айтып:
«Егер кимде-ким Маған келсе, ҳәм атасын, анасын, ҳаялын, балаларын, аға-инилерин, апа-қарындасларын, ҳәтте өз өмирин де жек көрмесе, ол Мениң шәкиртим бола алмайды». Өз шаңарағын, өз өмирин жек көриў ҳәм өз крестин көтериў шәкиртликтиң тийкарғы шартлары еди. Ески турмыс пенен толық үзилиў керек.
Шәкиртликтиң руўхый тәбияты
Егер биз бул сөзлерди қарастырғанда тәбийғый сезимлер ҳәм ақыл-парасат бизди басқарса, биз үлкен қәтеге жол қоямыз. Тек Ғана Қудайдың Руўхы Ғана олардың мәнисин үйрете алады, ҳәм биз Оның тәлимине бойсынымыз.
«Денеден туўылған дене, ал Руўхтан туўылған руўх» (Юханна 3:6). Денениң ой-пикирлери ҳәм сезимлери денелик, ал Руўхтың тәлими руўхый.
Петрус Ийсаны сөккенде үлкен қәтеге жол қойды; Ол Өз шәкиртлерине ақсақаллар, бас руўханийлер ҳәм жазыўшылар қолынан көп нәрселерди басынан өткермели ҳәм өлтирилиўи керек екенин айтқан еди; бирақ үш күннен кейин қайта тириледи. Бирақ Ийса Петрусты қатты сөкти, оның сөзлери артында Шайтанды көрип, себеби ол Қудайдың нәрселерин емес, бәлки адамлардың нәрселерин қәлеген еди (Марк 8:31-34).
Буны Петрусқа айтқаннан кейин, Ол халықты ҳәм Өз шәкиртлерин Өзине шақырды ҳәм айтты:
«Ким Мениң артымнан келгиси келсе, ол өзин бийкар етсин, ҳәм өз крестин көтерсин, ҳәм Мениң артымнан жүрсин».
Петрус адамлардың нәрселери менен басқарылған – өлимге алып баратуғын қәте! Бирақ бул қаншелли аңсат болады. Биз тек ғана өз денемизди еркин қойыўымыз керек, ҳәм биз дереў қәтеге ушыраймыз. Екинши жағынан, биз өз крестимизди көтергенде, денемиз толық бийкар етиледи. Крест денеге өлим ҳүкимин алып келеди. Тек бир нәрсе оны тамамлайды – өлим. Крест оған тәсир етиў күши; сонлықтан, крести үнеми өзимиз бенен алып жүриўимиз қаншелли әҳмийетли.
Қыяметликти есаплаў
Сонда биз Ийсаның еки мысалда үйреткен сабағын үйрениўимиз керек: мунара қурыў ҳәм еки есе көп әскерге ийе басқа патша менен соғысқа баратуғын патша. Еки жағдайда да қыяметликти есаплаўға шақырық бар. Қыяметликти есапламаў ақымақлық, бирақ көп адамлар христиан болып баслағанда, алдында туратуғын жуўапкершиликлерди есапқа алмайды. Бизге тек ғана қалай баслаўды емес, бәлки қалай даўам еттириўди ҳәм ақырында ҳүрметли жуўмаққа ерисиўди тыныш ҳәм итибар менен есаплаў тийисли. Егер биз қыяметликти есапласақ, бул нәрселер ушын ҳеш қандай күш денемизде табылмайтуғынын ҳәм барлық жетерлилигимизди ҳәм күшимизди Қудайдың Руўхында табыўымыз мүмкин екенин тез түсинемиз. Ол Қудайдан болған нәрсени қурып, қатнасқан гүрес ушын мәрҳам ҳәм күш береди.
Булардың бәрине елши Паўыл жақсы мысал. Ол қыяметликти есаплады ҳәм барлық нәрсениң жоғалыўына шыдады, ол бизге Филиппиялықларға 3-бапта айтқанындай. Ол өз жумысын жақсы атқарды, оны ҳүрмет ҳәм даңқ пенен тамамлады. Ол айта алды:
«Мен өз жолымды тамамладым, ийманды сақладым» (2 Тиметейге 4:7). Енди оған қалғаны тәж еди. Садықлық пенен көтерилген крест тәжди қамтамасыз етеди. Ҳәм Ийса бизден ийман жолының ҳүрметли жуўмағын үлги етиўимизди қәлейди; Петрус мәңгилик патшалыққа мол кириў деп атайды.
Ҳәмме нәрседен бас тартыў
Сонда және, егер бир патша басқасы менен соғысқа барса, ол әлбетте қыяметликти есаплайды ҳәм гүрести басқаратуғын фактлерге дус келеди. Ҳақыйқый шәкиртлик гүрести қамтыйды, ҳәм бизде буған Қудай Руўхының күшинен басқа жетерлилик жоқ. Бирақ егер «Ийса Мәсихтиң шәкирти не бериўи керек?» деп соралса, Оның бир сөзли жуўабы: бәри.
«Кимде-ким өзинде болған барлық нәрседен бас тартпаса, ол Мениң шәкиртим бола алмайды».
Ийса Мәсих жерде болғанда, көп адамлар Оның артынан шәкирт болып жүргиси келди. Бири бай еди, бирақ оған барлық нәрсесин сатып, Мәсихтиң артынан жүриў, өз крестин көтериў айтылғанда, ол байлықларын сақлап қалғысы келди. Басқа бири Ийса қайда барса, сол жерге бараман деди, бирақ Ийса оған басын қоятуғын жери жоқ екенин ҳәм нәтийжеде үлкен қыйыншылықларға дус келиўи керек екенин айтқанда, ол бас тартып, шәкирт болыў ойынан бас тартты.
Мәселениң ҳақыйқаты сол, егер биз ҳақыйқый Ийса Мәсихтиң шәкиртлери болсақ, биз Оның ҳәм өзимиздиң арамызға ҳеш нәрсениң кириўине рухсат бере алмаймыз, жүреклеримизде Оның жоқары орнын алмастыратуғын ҳеш нәрсеге жол қоя алмаймыз.
Ийса бизди Өзиниң артынан жүриўге шақырды ма? Онда биз Оның шақырығына мүнәсип түрде жуўап берейик, басқа барлық нәрседен бас тартып; Ол жүреклеримизде жоқары орынға ийе болсын; ҳәм биз Оның артынан жүрип, Оның менен бирге болайық. Ол жүреклеримизде тахтқа отырыўы керек, ҳәм онда ҳеш қандай бәсекеши болмаўы керек. Ата, ана, ҳаял, балалар, аға-инилер, апа-қарындаслар, дос-яранлар, ҳәтте өз өмиримиз болсын, бәри Оның үстемлигин мойынлаў ҳәм Оның артынан жүриў ушын қалдырылыўы керек.
Мәңгилик пайда
Биз Ийсаның артынан жүриў ушын қалдырған жердеги қатнасықларымыз биз ушын мәңгиликке жоғалды деп ойламаўымыз керек. Жоқ, биз оларды жақсырақ жол менен аламыз. Ҳәзиргидей, ески дене сыяқлы емес, бәлки Ийсадағыдай. Оларды денеде ийелеў – оларды жердеги турмысымыздың қысқа мүддети ушын ийелеў. Оларды Ийсада услап турғанымызда, биз оларды мәңгиликке ийелеймиз; тек ғана бул турмыста емес, бәлки келешекте де. Жердеги байланыслардан азат болып, биз ҳақыйқый Ийса Мәсихтиң шәкиртлери болдық.
