Мениң турмысым тек бир тоқыма, Мениң Ийем ҳәм мениң аралығымда; Мен түслерди таңлай алмайман Ол турақлы тоқыйды.
Көбинесе Ол қайғыны тоқыйды, Ҳәм мен ақымақ мақтаныш пенен, Оның ЖОҚАРЫНЫ көретуғынын умытаман, Ал мен астын көретуғынымды.
Тоқыма станоклары үнсиз қалғанша Ҳәм шөлмеклер ушыўды тоқтатқанша, Қудай кенепти жаймайды Ҳәм не ушын екенин түсиндирмейди,
Қара жиплер де керек еди Тоқыўшының шебер қолында, Алтын ҳәм гүмис жиплер сыяқлы Ол жобаластырған үлгиде.
Ол биледи - Ол сүйеди - Ол ғамхорлық етеди Ҳеш нәрсе бул ҳақыйқатты өширип таслай алмайды; Ол ең жақсысын береди оларға Ким таңлаўды Оған қалдырса.
