Rut
Rut Boazdıń ayaqları aldında tabılǵan waqıtqa jetken soń, gúrriń tábiyiy túrde Boazdıń ne islegenine kóbirek tiyisli.
Ol óz súyispenshiligi hám injiliyaı kótergen qálewlerdi qanaatlandırıw ushın isleyedi, biraq ol óz júreginiń qanaatlanıwı ushın da isleyedi. Bulardıń barlıǵı bizge Másih hám Onıń Óz Shirkewi ushın qálewleriniń ádewir tereń sırlıǵın kórsetedi. Onıń júregin Onıń áwliyelerin Ózi menen birge hám Ózi sıyaqlı bolǵansha hesh nárse qanaatlandırmaydı. Onıń súyispenshiligi Ózi súygenlerdiń qatnasıwına iye bolıwı kerek. Biz aspanǵa baramız, sebebi súyispenshilik bizdi sol jerde qáleydi.
Ákeniń júregin israfshıl baladan jırttıq kiyimlerin sheship, onıń mútájliklerin qanaatlandırıw qanaatlandırmadı: ol onı óz qatnasıwına sáykes, eń jaqsı shapan menen, ayaqlarında ayaq kiyim menen hám qolında júzik penen óz qatnasıwında bolıwın qáledi. Másihniń júregin de bizdi húkimnen qutqarıp, gúnálarımızdan tazalaw qanaatlandırmaydı, biraq Ol bizdi Ózi menen birge hám Ózi sıyaqlı bolıwımızdı qáleydi. Ol bul dúnyadan ótip atırǵanda jánlerdi Óz átirapına jıynawdıń maqseti bul edi, sebebi Ol on eki shákirtti shaqırǵanda, eń dáslep olar “Onıń menen birge” bolıwı kerek edi (Mark 3:14).
- Ol bul ushın duwa etti, “Áke, Sen Maǵan bergenler de Men turǵan jerde Men menen birge bolıwın qáleymen” degende.
- Ol bul ushın óldi, “biz oyaq bolsaq ta, uyqılasaq ta, Onıń menen birge jasawımız ushın” (1 Salonikalıqlarǵa 5:10).
- Ol bul maqset penen búgin Óz xalqına xızmet etedi, ayaqlarımızdı juwıp, Onıń menen birge bolıwımız ushın.
- Ol bul maqsetti kózde tutadı, Óz áwliyelerinen birin uyqıǵa salǵanda, ketip “Másih menen birge” bolıw ushın.
- Hám aqırında Rabbımız bizdi úyge shaqırıw ushın bulıtlarǵa kelgende, bul bizdi Ózine qabıl etiw ushın, Ol turǵan jerde biz de bolıwımız ushın, “máńgilik Rabbımız benen birge”.
- Mine, bul Onıń ayaqları aldında úyrenetuǵın páleniwli haqıyqat. Biz Onı qáleymiz, biraq Ol bizdi qáleydi.
Biz Onı qálewimiz ájayıp emes, biraq Onıń bizdi qálewi máńgilik ájayıp. Kópler Onıń ayaqları aldında Onıń bizdiń barlıq xızmetimizsiz de isley alatuǵının, biraq bizsiz isley almaytuǵının úyrenedi. “Men Óz Súyiklimnińki men, hám Onıń qálewi maǵan qaray” – bul Onıń ayaqları aldında úyrenetuǵın ullı hám dańqlı haqıyqat. Hám solay etip Rut bizge bul haqıyqat haqqında aytadı, sebebi Boazdıń ayaqları aldında ol tek ǵana Boazdı qálegenin emes, al Boazdıń da onı qálegenin úyrendi. Hám bunı úyrenip, ol “tınısh otıra aladı” hám Boazdıń isin tamamlawın kútedi (18-ayat).
Boazdıń Háreketleri
Boazdıń óz júregi hám Rut júregi ushın tınıshlıq hám qanaatlanıwǵa erisiw ushın qollanǵan jolları tereń mániske iye. Ol Rut penen ne isleytuǵını, keyin Rut ushın isleytuǵın jumısı bar. 2-bólimde ol onıń súyispenshiligin jeńedi; 3-bólimde ol jeńgen súyispenshiligin qanaatlandırıw ushın oǵan muqaddes batırlıq beredi.
Birinshiden, basqalardıń barlıǵın biykar etip, Boazǵa ergen soń, oǵan páleniw wáde etiledi, “Siz páleniwli bolıń” (10-ayat). Ekinshiden, ol onıń júreginen barlıq qorqınısh izlerin joq etedi, “Qorqpań” dep aytıp (11-ayat). Keyin oǵan barlıq maqsetiniń orınlanıwına tosqınlıq etetuǵın hár qanday kedergiliktiń jeńiletuǵını wáde etiledi (12-13-ayatlar). Sol waqıtta ol onıń barlıq mútájligin mol etip támiyinleydi. Ol oǵan altı ólshem arpa beredi. Ol óz páleniwini izlegende bir ólshem arpa aldı (2:17); ol Boazdıń ózin izlegende “altı ólshem arpa” aladı. Biraq bul ele de “altı”, jeti emes, tolıq san. Hesh qanday arpa tolıq qanaatlanıw bere almaydı.
Mine, Rabbımız búgin Óz adamları menen usınday háreket etedi. Rabbımızdıń bizdi Ózi ushın qáleytuǵın ullı sırrın úyrenkenler ushın arnawlı páleniw joq pa?
Bul barlıq qorqınıshlardı joq etpeydi me, bizge muqaddes batırlıq bermey me, hám júreklerimizdi Onıń biz ushın maqsetiniń orınlanıwına hesh qanday kedergilik tosqınlıq ete almaytuǵınına isendirmey me? Sol waqıtta Ol bizdiń hár bir mútájligimizdi qanaatlandırıp, solay etip bizge, Rut sıyaqlı, “tınısh otırıwǵa” múmkinshilik beredi, sebebi Ol baslaǵan isin tamamlaǵansha tınıshlanbaydı. “Sizlerde jaqsı is baslaǵan Ol, Isa Másihniń kúni kelgenshe onı orınlaydı” (Filipililerge 1:6).
