ЖЕҢИЎ Депрессия, жалғызлық ҳәм қорқыў
«Ол Өзи айтты: ‘Мен сени ҳеш қашан таслап кетпеймен, ҳеш қашан таслап кетпеймен.’ Сонлықтан биз батыллық пенен айта аламыз: ‘Ийе мениң жәрдемшим, мен қорқпайман.’» Еврейлерге 13:5-6 NKJV
Ҳеш қашан депрессияға түскен, жалғыз қалған яки қорққансыз ба? Бул шаршаған, шөлдеген яки аш қалғанбыз ба деп сорағанға уқсас. Биз болғанбыз, ҳәм және болыўымыз мүмкин! Биз бир нәрседе сәтсизликке ушыраймыз ҳәм депрессия басланады. Биз дос жоғалтамыз ҳәм жалғызлық пайда болады. Бизге қәўип төнеди ҳәм қорқыў бизди басып алады. Ҳәм бул тек ғана бир неше себеплер.
Мен узақ ўақыт депрессияда болған бир мәсихши жас ҳаял менен ушырастым. Оның ҳикаясын еситкенде неге екенин түсиндим: ол некесиз туўылған, сүйилмеген, ҳәм жаңадан ажырасқан ата-анасы оған қызықпаған. Оның өтмиши депрессиялық. Оның ҳәзиргиси жалғыз. Ҳәм келешек оны қорқытады.
Маған жақында мәсихши болған жас мусылманнан хат келди. Оның шаңарағы оны мойынламады. Оның жумыс бериўшиси оны жумыстан босатты. Оның дослары оны қабыл етпеди. Депрессия, жалғызлық ҳәм қорқыў оған шабуыл етти.
Бул еки өмирди не бирге услап турады? Юсуфты ўәде етилген жерге кирместен алдын руўхландырған дәл сол сөзлер. Ҳәм Юсуф сол жердеги душпанларға қарсы турыўға таярланғанларды руўхландырыў ушын қолланған дәл сол сөзлер. Ҳәм Даўыт Сулайманды ибадатхананы қурыўға руўхландырыў ушын қолланған сөзлер де: «Мен сени ҳеш қашан таслап кетпеймен, ҳеш қашан таслап кетпеймен» (Екинши Заң 31:6,8; Юсуф 1:5; 1 Тарийхлар 28:20).
Бул факт бизге машқалаларды, азапты ҳәм қорқыўды жеңиўге жәрдем бериў ушын әҳмийетли. Оның бизди ҳеш қашан таслап кетпейтуғынын ҳәм ҳеш қашан таслап кетпейтуғынын билгенимизде, биз: «Ийе мениң жәрдемшим, мен қорқпайман» деп айта аламыз. Ҳәм биз бул сөзлердиң жүрегимизге сиңиўине рухсат бергенимизде, биз депрессия, жалғызлық ҳәм қорқыўды жеңиў жолындамыз.
