Иса, Петр ҳәм Павл қоштасады
Қоштасыў сөзлери бизди Қудайдың бул хызметшилериниң жолынан барыўға рухландыра алады.
Мен оның аўрухана палатасындағы караўатынан кеткенимде, есик алдынан қоштасып қол булғадым. Мен оны соңғы мәрте көрип атырғанымды билдим. «Жарысты даўам еттире бер», – деди ол. Үш күннен кейин Ийе оны Өзине шақырды. Бул он жылдан аслам ўақыт алдын болған болса да, бул көринис ҳәм айтылған сөзлер әли де есимде анық тур. Мен Ийениң садық хызметшисиниң қасында болған едим. Мен сол сентябрь күниндеги оның үгит-нәсиҳатын ҳеш қашан умытқым келмейди.
Бәлким, сиз де усыған уқсас ўақыяны бастан кеширгенсиз. Сиз биреў менен оның бул өмирден өткен ўақтында болған шығарсыз, ҳәм оның соңғы сөзлери әли де есиңизде жаңғырып турған шығар. Ямаса сизде ата-анаңыз, балаңыз ямаса қәдирли достыңыз жазған соңғы хат бар шығар. Сиз олардың соңғы сөзлерин қәдирлейсиз.
Қоштасыў сөзлери күшли болыўы мүмкин. Атақлы евангелист Джон Уэсли өлмес бурын: «Ең жақсысы – Қудай биз бенен», – деген. Пуритан Ричард Бакстер өлмес бурын: «Мениң аўырыўым бар, бирақ тынышлығым бар», – деген. Өмириниң ақырында «Әсирлер тасы» гимнин жазған Августус Топлади: «Мен жан дүньямда аспанды бастан кеширип атырман. Мениң дуўаларымның барлығы мақтаўларға айланды», – деген.
Бундай сөзлер бизди рухландырады ҳәм Қудайдың бул хызметшилериниң жолынан барыўға үгитлейди. Келиң, Жаңа Ўәсияттағы үш адамның: Исаның, Петрдиң ҳәм Павлдың қоштасыў сөзлерин қарастырайық.
Исаның қоштасыўы
Ҳүрметли хызметшилер Петр ҳәм Павлдың қоштасыў сөзлерин қарастырыўдан алдын, биз Өз Устазымыз, Ийе Иса Мәсихке итибарымызды қаратыўымыз керек. Муса ҳәм Илияс Өзгериў сахнасынан ғайып болғанда ҳәм «Иса жалғыз қалғанда», Қудай Ата аспаннан сөйлеп: «Бул Мениң сүйкли Улым: Оны тыңлаң» (Лука 9:35-36 KJV), – деген. Оның соңғы сөзлери не болған?
Матфей, Марк ҳәм Лука Ийемиздиң өмири ҳаққындағы баянларын Оның шәкиртлерине берген тапсырмасы менен жуўмақлайды. Аспандағы Атасына көтерилмес бурын, Иса оларға Өзине берилген ҳүкимдарлықты есине салған. Кейин оларға көрсетпе берген: «Сонлықтан барың ҳәм барлық халықлардан шәкиртлер таярлаң, оларды Атаның, Улдың ҳәм Муқаддес Руўхтың атына шомылдырың, оларға Мен сизлерге буйырған барлық нәрселерди орынлаўды үйретиң» (Матфей 28:18-20 NKJV). Бул Оның дүньялық евангелизм ушын жобасы, ҳәм ол бүгин де биз ушын әҳмийетли.
Көп миссионерлер бул сөзлерден рухланып, қутқарылыў хабарын басқа жерлердеги жоғалғанларға алып барған. Миссионерлик жәмийетлери бул сөзлер нәтийжесинде пайда болған. Жер жүзиндеги барлық халықлардан Ийе шәкиртлер излейди. Сонлықтан биз оларға Ийе Иса Мәсих арқалы «тәўбе ҳәм гүналардың кеширилиўин» жәриялаўымыз керек (Лука 24:47). Исенгенлер шомылдырылыўы ҳәм Ол буйырған «барлық нәрселерди» үйрениўи керек.
Оның елшилери сыпатында биз Өзимиздиң емес, Оның ҳүкимдарлығында барамыз. Биз шыққанымызда, бәлким қорқыныш пенен, биз жалғыз емеслигимизди билемиз. Көринбесе де, Ийемиз биздиң қасымызда тур. Ол Өзиниң буйрығына бойсынғанларға ўәде берген: «Мен сизлер менен ҳәрдайым, әсирдиң ақырына шекем» (Матфей 28:20). Қандай таң қаларлық! Бул рухландырыўшы сөзлер бизди мотивациялаўы керек. Мәсихтиң бизге болған жеке сүйиспеншилигинен тәсирленип, биз Оның тапсырмасына тез жуўап бериўимиз керек.
Төрт Инжил Ийемиз айтқан сөзлерди қамтыған жалғыз китаплар емес. Муқаддес Китаптағы соңғы китап болған Аян китабы да Исаның ҳақыйқый сөзлерин жазған. Соңғы бапта биз Оның Өз халқына берген соңғы ўәдесин табамыз: «Әлбетте, Мен тез келемен» (Аян 22:20). Бул бапта Ийе Өзиниң қайтып келиўи ҳаққында үш мәрте жеке кепиллик береди ҳәм егер биз бойсынсақ ҳәм садық болсақ, Ол бизди сыйлықлайтуғынын айтады (Аян 22:7,12). Оның қайтып келиўи ҳаққындағы ўәдени Уллы Тапсырма менен байланыстырып, биз Инжилди қолымыздан келгенше жәриялаўымыз керек екени анық. Оның қайтып келиўи ҳаққындағы ўәде жуўатыўшы болса да, биздиң ўазыйпамыз қыйын ҳәм садықлықты талап етеди.
Петрдиң қоштасыўы
Ийемиздиң жердеги өмири даўамында Петр биршама импульсив минезли болған, бирақ ўақыт өтиўи менен ол жумсарған. Оның екинши хатында табылған соңғы сөзлери әдеўир кәри адамның жазбалары. Биринши бапта ол артқа қарайды ҳәм биз исенген нәрселердиң анықлығына кепиллик береди. Биз алданбағанбыз! Петр Өзи Мәсихтиң уллылығының гүўасы болған, себеби ол «Оның менен муқаддес таўда» болған (2 Петр 1:16-18). Муқаддес Руўх тәрепинен берилген түсиник арқалы, Петр жалған устазлардың пайда болыўын алдыннан көрген. Мәсихтиң қайтып келиўи ҳаққындағы ўәдени бийкарлап, Қудайдың бурынғы араласыўын, Ол наҳақ дүньяға ҳүким келтирген ўақытты умытып, олар келешектеги ҳүким ҳаққындағы усынысты мазақ етеди.
Биз бундай ескертиўге қалай жуўап бериўимиз керек? Хатының ақырында Петр бизге «Ол тәрепинен тынышлықта табылыў ушын тырысыўды» айтады (2 Петр 3:14). Әлбетте, ол Ийениң келиўин нәзерде тутады. Қатеден сақланыў ушын биз Қутқарыўшымыз ҳаққында көбирек үйрениўимиз ҳәм Оның Сөзиниң ҳақыйқатында тийкарланыўымыз керек. Сонлықтан Петр бизди «Ийемиз ҳәм Қутқарыўшымыз Иса Мәсихтиң мәрҳаматы ҳәм билиминде өсиўге» үгитлейди (2 Петр 3:18). Биз ҳеш қашан жетерли дәрежеде алға басқанбыз деп ойламайық. Руўхый өсиў өмиримиздиң ақырына шекем даўам етиўи мүмкин. Қәлемин толық тасламас бурын, Петрдиң Өз Устазына болған сүйиспеншилиги оны Оған болған қарызы ҳаққында және ойландырған. Қутқарыўшыны мақтап ол: «Оған ҳәзир де, мәңги де даңқ болсын» (2 Петр 3:18), – деп жазған.
Петр қандай инсан ҳәм турмысқа уқсас характер. Бирақ, оның қоштасыў сөзлеринде ол: «Мени еслемең; Исаны еслең. Ол барлық даңққа ылайық», – дегендей болады.
Павлдың қоштасыўы
Петр ҳәм Павлдың бир қатар уқсаслықлары бар. Ҳақыйқатында да, Петр Өзиниң екинши хатының ақырына қарай Павлды еслеп өтеди (2 Петр 3:15). Екеўи де шәҳит болыўды күткен ҳәм екеўи де келетуғын диннен бас тартыў ҳаққында жазған (2 Петр 1:14; 2 Тиметейге 4:6; 2 Петр 2:1-2; 2 Тиметейге 3:1-8). Бирақ, Қудайдың халқына мүрәжат еткен Петрден айырмашылығы, Павлдың соңғы хаты бир адамға жазылған. Тиметей Павлдан еки жеке хат алған, ҳәм екинши хат Павлдан бизде бар болған соңғы сөзлерди қамтыйды.
Павл кеткеннен кейин Тиметей сол хатты қандай қәдирлеген шығар! Ол Павлдың оған болған меҳирине ҳеш шүбҳаланбаған ҳәм Павлдың оны көриўге қумсап атырғанын билген (2 Тиметейге 1:2-4). Елши оны ҳәм оның шаңарағын жақсы билген. Спорт тилин пайдаланып, Павлдың өз «жарысы» тамамланған ҳәм ол жолдан кетиўге таяр болған. Ол «әдалатлы Ҳүкимдар» менен ушырасыўға ҳәм Өзиниң сыйлығын, «әдалатлылық тажын» алыўға таяр болған (2 Тиметейге 4:7-8).
Тиметей бул хатты оқығанда ҳәм қайта-қайта оқығанда елшиниң мәнисин қателесе алмаған. Кейбир жолдаслары Ийениң жумысын даўам еттирген; басқа жақсы дос болып көрингенлер оны таслап кеткен. Павл жалғыз болған. Тиметей де оны қыйын ўақытта таслап кете ме? Ол сол жалғыз Қудай хызметшисине шапан, китаплар, пергаментлерди алып барыў ушын саяхатқа шығыўға тәўекел ете ме? (2 Тиметейге 4:13). Бирақ кейин не болады? Павл бул өмирден өткенде, Тиметей садықлық пенен даўам еттире ме?
Павл ҳақыйқатты Тиметейге алдыннан берген еди, ҳәм енди ол оны «садық адамларға» бериўин қәлеген, олар да «басқаларға үйрете алатуғын» болсын (2 Тиметейге 2:1-2). Жақсы әскер сыпатында, Тиметей қыйыншылықларға таяр болыўы керек, ҳәм қудайшыл өмир ушын қуўдалаў төленетуғын баҳа болады (2 Тиметейге 2:3; 3:12). Павлдың Қудай ҳәм Ийе алдында берген тапсырмасы қандай қыйын! «Сөзди ўағызла; ўақтында да, ўақтында емес те таяр бол; барлық сабырлық ҳәм тәлим менен айыпла, сөгис бер, үгитле» (2 Тиметейге 4:1-2). Адамлар енди дурыс тәлимди тыңлаўды қәлемейди, бирақ оларға қәлеген пайдасыз нәрселерди беретуғын көңил ашар коммуникаторларды таңлайды (2 Тиметейге 4:3-4).
Тиметей булардың барлығында қай жерде турады? Ол да адамларды қуўандырыўшы болып қала ма, ямаса Қудайдың Сөзине садық қала ма? Қәдирли хатты және бир мәрте оқып шыққанда, ол бул сынаққа дус келеди: «Бирақ сен даўам ет…» (2 Тиметейге 3:14). Әлбетте, Қудайдың мәрҳаматы менен ол солай етеди!
Кейбирлери Павлдың басқа бир ўақыттағы қоштасыў сөзлерин еслейди. Ефес шіркеўиндеги ақсақаллар Павл менен соңғы мәрте ушырасыў ушын Милетке шақырылған еди. Олар оның турақлы хызметин ҳәм Ийе сыяқлы ҳеш нәрсени жасырмағанын есине салғанын тыңлады. Ол оларға «Қудайдың пүткил кеңесин» садықлық пенен жәриялаған еди. «Жабайы қасқырлар» үйирге ҳүжим еткенде ҳәм жалған устазлар пайда болғанда келетуғын қәўиплерден ескертип, Павл оларды «Қудайға ҳәм Оның мәрҳаматының сөзине» сақлаў ушын тапсырған. Павл Өз хызметинде көп жылаған еди, ҳәм енди ақсақаллар оны тыңлағанда жылады – ең көп қайғырғаны, ол оларға оның жүзин енди көрмейтуғынларын айтқан еди (Ҳаўарийлердиң ислери 20:17-38).
Биз жақсы қоштасамыз ба?
Ҳәр түрли ўақытларда айтылған бул қоштасыў сөзлериниң бир бирлестириўши өзгешелиги бар. Жуўапкершилик темасы ҳәр бирине ортақ. Биз бул өмирден өткенлерди сағынамыз, бирақ биз бул жерде жумысты даўам еттириў ушын қалдырылғанбыз. Биз садық боламыз ба? Биз басқалар қалдырған «шапанды кийип» ҳәм олардың Ийе ушын жумысын даўам еттиремиз бе?
Биз қарастырған ҳәр бир адам тек ғана қоштасып қалмастан, сондай-ақ артынан ергенлердиң өзлери де «жақсы қоштасыўын» қәлеген. Бизди садық сақлайтуғын жалғыз нәрсе бар, ол Қудайдың мәрҳаматы. Қызығы, биз мәрҳаматты ҳәр бириниң қоштасыў сөзлеринде табамыз.
Павл Ефестеги ақсақалларды да, Тиметейди де Қудайдың мәрҳаматына тапсырған (Ҳаўарийлердиң ислери 20:32; 2 Тиметейге 4:22). Петр бизге сол мәрҳаматта өсиў керек екенин есине салады (2 Петр 3:18). Ҳәм «Ийемиз Иса Мәсихтиң мәрҳаматы» Ийемиздиң Аян 22:21-деги соңғы сөзлеринен кейин келеди.
Оның мәрҳаматы арқалы, бул қоштасыў сөзлери биздиң садықлығымызда ҳәм шәкиртлигимизде Ол келгенге шекем садық болыўымыз ушын рухландырсын.
Мартин Жирард тәрепинен
