Әскерлер Хожасының қатты қылышы өзгерелмес әдалат пенен көтерилди, ҳәм ол қанға малынды. Үлкен тереңликтиң булақлары жарылды, ҳәм аспанның суў қақпалары ашылды. Тереңлик тереңликке шақырды; Синайдың гүркиреўлери гүркиреди, ҳәм наразы әдалаттың көбикли толқынлары; гүнаға байланыслы барлық әдалатлы талаплар жумсақ, сүйиўши ҳәм бойсыныўшы Ийсаның үстинен өтип кетти.
Ол Қудай тәрепинен тасланды; Ол гүнакарлар ушын өлди. Гүнасыз Қозы сойылды, ҳәм «Ол мухаддес етилип атырғанларды мәңгиликке жеткемел қылды» (Еврейлерге 10:14).
Не ушын бунша азап? Себеби Ийса Гүнаны көтериўши еди. Қудайдың даңқы биздиң гүналарымыздың ҳүким етилиўин талап етти. Ҳаўа, Қудай гүнаны ҳүким етиўи керек. Оның оны шешиўдиң басқа жолы жоқ; ҳәм Ол бизди қутқара алмас еди, егер биздиң гүналарымыз ҳүким етилмесе, себеби Қудай әдалатлы. Әдалатлы Қудай әдалатты сүйеди. Ийса ғана биздиң гүналарымызды көтере алды, себеби Ол жеткемел Адам ҳәм гүнасыз. Қудай Оны қутқарыў ушын жиберди, ҳәм Ол ықласлы түрде келди, айтып: «Мине, мен Сениң еркиңди орынлаў ушын келдим, я Қудай» (Еврейлерге 10:9).
Өмир, сүйиўшилик өмири хош ийсли ҳәм мухаддес төгилди!
Өмир, жердиң қатты тикенлери арасында, таза ҳәм татлы!
Өмир, оннан Қудайдың сүйиўшилик жүзи, даңқлы, бирақ кишипейил,
Бизди, Хожам, Сениң аяқларыңа бас ийдириў ушын жарқырайды!
Қайғы, нәпсиниң ҳәр бир оғын тартқан сүйиўшилик қайғысы!
Қайғы, Сениң азап шеккен жүрегиң ғана ушыраса алатуғын!
Қайғы, оннан Сениң сүйиўшилик жүзиң, қайғыда жарқырап,
Бизди, Хожам, Сениң аяқларыңа табындырып тартады!
Өлим, урылған сүйиўшилик өлими, қаҳар теңизин излеп!
Өлим, өмирдиң сырлы өлими – тереңлик тереңликке ушырасады!
Өлим, оннан Сениң жарылған жүрегиң биздикин толтырады – төгип
Бәрин, бәрин табыныўда, Хожам, Сениң аяқларыңа! — Фрэнк Аллабен (1867–1927)
