Қудай мен ушын болғанда, мен қорықпайман, Ҳәмме маған қарсы шықса да; Мен Ийса Мәсих Қутқарыўшымды шақырғанда, Жаманлық әскери қашады. Мениң Достым, Қудиретли Ийе, Ҳәм мени сүйетуғын Ол, Қудай; Қандай душпан маған зыян жеткизе алады, Суў тасқынындай келсе де?
Дүнья өтип кетиўи мүмкин, Сен, Қудай, кетпейсең; Ҳеш бир шайтанның жек көриўи Мени Сениң сүйиспеншилигиңнен айыра алмайды; Ашлық та, шөллеў де, Кембағаллық та, ғам да, Қудиретли ҳүкимдарлардың ашшыўы да Ол жердеги панама жете алмайды.
Жүрегим қуўаныштан секиреди, Қайғы ол жерде қала алмайды; Ол даңқта жоқары сайрайды, Гөззал қуяш нурлары астында. Мениң үстимде жарқыраған қуяш Ийса ҳәм Оның сүйиспеншилиги, Мениң қосықларымның булағы Жоқарыдағы аспанда тереңде. — Паул Герхардт
