«Яҳуда ҳәм Исрайыл көп еди, теңиз жағасындағы қум сыяқлы, жеп-ишип, қуўанып атырған еди». 1 Патшалар 4:20
«Бәхытлы сениң адамларың, бәхытлы сениң хызметшилериң, олар үнеми сениң алдыңда турады ҳәм сениң даналығыңды еситеди». 1 Патшалар 10:8
Бәхыт таңлаў ма ямаса ол өмиримиздеги қолайлы шараятлардан келип шыға ма? Бәхыт өмирдиң мақсети ме? Булар мен өзиме берген сораўлар, себеби бәхытлы болыў жақсы сезиледи. Көбинесе биз жақынларымыз бәхытлы болғанда ең бәхытлы боламыз.
Павлус бизге гейде бәхыт таңлаў екенин айтады. Филиппиялықларға 4:11-де ол былай дейди: «Мен мүтәжлик ҳаққында айтып атырғаным жоқ: себеби мен қандай жағдайда болсам да, сол жағдайда қанаатланыўды үйрендим». Ол Ийе оның өмиринде рухсат берген ҳәр бир жағдайда ҳәм шараятта қанаатланыўға қарар еткен, бул оның бәхытлы болыўға қарар еткенин аңлатады деп ойлайман.
Гейде бәхыт шараят болады. Бул Исрайыл халқының (жоқарыда келтирилген аятларда) Сулайман Исрайыл тахтына орнатылғаннан кейинги жағдайы еди. Көп жыллық урыстан кейин миллет тынышлықта еди. Көп жыллық саяхат ҳәм гүрестен кейин адамлар тынышлықта еди. Олар сыртқы ҳүкимдарлардың зорлық-зомбылығынан азат еди. Олардың дана патшасы бар еди. Олардың ҳәмме нәрсеси бар еди!
Көбимиз бизди бәхытлы етеди деп ойлаған қарарларды қабыл етемиз. Бирақ, мен исенем, егер биз «дурыс» қарарларды қабыл етсек, ақырында бәхытлы боламыз; бирақ егер биз бәхытлы болыў қәлеўимиз тийкарында қарарлар қабыл етсек, ақырында өте бәхытсыз болыўымыз мүмкин.
Жақында меннен Ийеге хызмет етиўимге байланыслы қабыл еткен үлкен қарарым себепли бәхытлыман ба деп сорады. Мойынымға алыўым керек, егер бәхыт мотиватор болғанда, мен ол қарарды қабыл етпеген болар едим. Бирақ, бүгин мен сол қарарды қабыл еткеним ушын бәхытлыман деп ҳадал айта аламан, гәрше мен Ийеге бир ўақытлары хызмет етемен деп ойлағандай хызмет етпесем де.
Айырым адамлар Қудайдың қутқарыўынан бас тартады, себеби олар Ийеге шынында исенсе, дос-туўғанлары олардан наразы болады деп ойлайды – ҳәм олар буның оларды бәхытсыз етеди деп ойлайды. Бирақ, мен сизге исендире аламан, шынында бәхытлы адам – Қудай тәрепинен кеширилген адам.
Айырым адамлар өз шіркеўин оларды не бәхытлы ететуғынына қарай таңлайды. Олар дурыс дос топарын ҳәм дурыс бағдарламаларды қәлейди. Ҳәм бул нәрселердиң ҳәммеси жақсы, егер шіркеў Қудай Сөзине садық болмаса. Биз шіркеўлеримизди бизге емес, Қудайға не жағатуғынына қарай таңлаўымыз керек, ҳәм содан кейин Қудайға жаққанымызды түсингенде, бәхытлы боламыз.
Өмиримиздеги ең бәхытлы күнлердиң бири – биз қайта туўылған ямаса қутқарылған күн. Өлимнен өмирге өтиў ҳәр кимди бәхытлы етеди, ҳәм Қудай Өз Улын биздиң орнымызға өлиўге жибергенине исенгенимизде дәл солай болады (Юҳанна 5:24). Биз қутқарылғанға шекем, биз физикалық жақтан өлген емес, бирақ биз руўхый жақтан гүналарымыз ҳәм қәтелеримиз ишинде өлгенбиз. Исеним бизди тирилтеди ямаса бизге жаңа руўхый өмир береди (Ефесликлерге 2:1-8). Адам Ийеге исенгенде, мен мына қосықты еслеймен:
Бәхытлы күн! Бәхытлы күн! Ийса гүналарымды жуўғанда. Ол маған қалай қарап, дуўа етиўди үйретти Ҳәм ҳәр күни қуўанып жасаўды. Бәхытлы күн, Бәхытлы күн! Ийса гүналарымды жуўғанда!
Биз биринши рет қутқарылғанда келетуғын бәхыт дурыс қарар қабыл етиўдиң нәтийжеси. Биз әлбетте мәңгиликтиң ўақыттан әҳмийетлирек екенин, ҳәм Қудайдың дос-туўғанлардан әҳмийетлирек екенин қарар еттик. Биз Ийеге исениўге имканият берген Қудай Сөзине исениўге болады деп қарар еттик.
Бирақ, биз қутқарылғаннан кейинги бәхытымыз да шараят, себеби енди биз мәңгиликке таярмыз ҳәм биздиң дана Патшамыз бар. Биздиң ҳәмме нәрсемиз бар! Егер сиз бундай бәхытты ҳеш қашан бастан кеширмеген болсаңыз, оны өмириңиздиң мақсети етиў жақсы болар еди.
