«Anamdı kirgiziń!»
Bir kúni keshqurın belgili bir wáǵızshı onıń esiginiń qaǵılǵanın esitti. Esikti ashqanda, ol jawınǵa malınǵan kishkene qızdı kórdi. Ol onıń juqa, sharshańqı kishkene júzine qaradı, qız: «Siz wáǵızshısańba?» dedi.
«Ha, menmen,» dep juwap berdi ol.
«Al, siz tómengi qabatqa túsip, anamdı kirgizesizbe?» dep soradı ol. «Anam ólip atır hám óliwden qorqadı. Ol aspanǵa barǵısı keledi, biraq qalay barıwdı bilmeydi. Men oǵan onı kirgizetuǵın wáǵızshı tabaman dedim. Tez keliń, ser; ol ólip atır!»
Wáǵızshı kishkene qızdıń ótinishine qarsı tura almadı. Ol onı eski úyge, eski basqıshlar menen joqarı, qarańǵı dáliz boylap hám aqırında qarańǵı bólmege alıp bardı. Sol jerde ólip atırǵan hayal múyeshte jatır edi. «Men sizge wáǵızshı alıp keldim, ana. Siz oǵan ne qálewińizdi aytıń hám ol ne aytsa, sonı qılıń. Ol sizi kirgizedi!»
Sońǵı ótinish
Otırıwǵa hálsiz bolǵan bayǵus hayal óziniń hálsiz dawısın kóterip: «Men sıyaqlı gúnákar ushın bir nárse qıla alasızba? Men ómirimdi gúnada ótkizdim. Endi ólip atırǵanımda, men tozaqqa barıp atırǵanımdı sezip atırman, biraq men ol jerge barǵım kelmeydi; men aspanǵa barǵım keledi. Endi ne qıla alam?» dep soradı.
Onıń gúnadan sharshaǵan júzine qarap, wáǵızshı oyladı: «Men oǵan ne ayta alam? Men ózgeriw arqalı qutqarıwdı wáǵızlap keldim, biraq bul bayǵus jan ózgeriw ushın júdá uzaqqa ketken. Men xarakter arqalı qutqarıwdı wáǵızlap keldim, biraq onıń hesh qanday xarakteri joq. Men ne qılıwdı bilemen. Men oǵan anam balalıǵımda maǵan ne aytatuǵının aytaman. Ol ólip atır hám oǵan hesh qanday paydası bolmasa da, oǵan zıyan bermeydi.»
Onıń janına iyilip, wáǵızshı basladı: «Meniń qımbatlı hayalım, Quday júdá meyirban hám miyrimli, hám Óziniń Kitabında, Bibliyada, Ol bılay deydi: «Quday dúnyanı sonday jaqsı kórdi, Óziniń jalǵız Tuwılǵan Ulına berdi, Oǵan isengen hár kim joq bolmasın, bálkim máńgilik ómirge iye bolsın»» (Yuh. 3:16 KJV).
«O,» dep qıshqırdı ólip atırǵan hayal, «bul Bibliyada jazılǵanba? Voy! Bul meni kirgiziwi kerek. Biraq, ser, meniń gúnálarım, meniń gúnálarım!»
Ol ayattıń ózine qalay qaytıp kelgenine tań qaldı. «Meniń qımbatlı hayalım,» dep dawam etti ol, «Bibliya bılay deydi: «Isa Másih Ulıń qanı bizdi barlıq gúnadan tazalaydı»» (1 Yuh. 1:7).
«Barlıq gúna, dedińizbe?» dep soradı ol shın júrekten. «Shınında da barlıq gúna deyme? Bul meni kirgiziwi kerek.»
«Ha,» dep juwap berdi ol, onıń janına tize búgip. «Barlıq gúna deydi. Qudaydıń Kitabı da bılay deydi: «Bul isenimli sóz hám barlıq qabıl etiwge ılayıq, Isa Másih gúnákarlardı qutqarıw ushın dúnyaǵa keldi; olardıń baslıǵı menmen»» (1 Tim. 1:15).
Dál waqtında!
«Jaǵsı,» dedi ol, «eger baslıq kirgen bolsa, men de kire alam. Men ushın dúa etiń, ser!»
Wáǵızshı iyilip, bayǵus hayal menen dúa etti. Ol dál sol jaǵdayında Isaǵa keldi, Ol hesh kimdi qaytarmadı, hám ol kirdi. «Hám bul process barısında,» dep qostı wáǵızshı, «ol kirip atırǵanda, men ózim de kirdim. Biz eki gúnákar, wáǵızshı hám sol bayǵus hayal, sol tún qutqarıw esiginen birge kirdik.»
Rabbimiz Isa bılay deydi: «Men esikpen: Men arqalı kim kirse, ol qutqarıladı» (Yuh. 10:9). Taǵı da, «Maǵan kelgen adamdı men hesh qanday jaǵdayda shıǵarmayman» (Yuh. 6:37).
JALǴIZ Esik
Rabbimiz Isa esik. Ol bir esik demeydi, sebebi basqa esik joq. Shirkew esik emes; On buyrıq esik emes; ózgerisler qılıw hám jaqsı isler qılıw esik emes; Isa anası áwliye Maryam esik emes. Isa jalǵız esik, hám aspanǵa kiriw ushın gúnákar óz gúnáların keshiriw hám juwıp taslaw ushın Ol arqalı keliwi kerek.
Wáǵızshınıń jaqsı ómiri onı kirgizbedi, hám bayǵus hayaldıń jaman ómiri onı sırtqa qaldırmadı. Eki de gúnákar edi, «sebebi hámme gúna isledi» (Rim. 3:23), hám solay etip olar ómir hám tınıshlıqqa bir esik arqalı kirdi – Rabbimiz Isa Másihke isenim arqalı. «Endi keliń, hám birge pikirleseyik, deydi Rabbimiz: gúnálarıńız qızıl bolǵan menen, olar qar sıyaqlı aq boladı; olar qızıl sıyaqlı qızıl bolǵan menen, olar jún sıyaqlı boladı» (Isa. 1:18).
Siz «kirgenbe»? Siz aspanǵa barıp atırsańba? Siz bola alasız, hám siz oǵan isenimli bola alasız! Biz sizge qalay ekenin ayta alamız.
