«Mıńlaǵanlarǵa raxım etip, nahaqlıqtı, qılmıstı hám gúnáńı keshiredi. Biraq ayıplını jazalawdan qaldırmaydı.» (Shıǵıw 34:7)
«Ol sadıq, kim wáde bergen.» Biz teń sadıqlıqtıń basqa haqıyqatın jetkilikli túrde esimizde saqlaymız ba — Ol sadıq, kim qáwip salǵan? Sol salawatlı sózdi oylań,
Biraq Ol ayıplını jazalawdan qaldırmaydı! (Shıǵıw 34:7)
Bul sóz aytılǵan waqıtta Qudaydıń ullılıǵınıń ullı ashılıwı menen baylanıslı ekenin esleń. Bul «Rabbınıń dańqı» Musa aldınan ótip atırǵan waqıtta edi. Bul Qudaydıń dańqı menen — Qudaydıń ayıplını jazalawdan qaldırmawı arasında salawatlı hám ajıralmas baylanıs bar ekenin kórsetiw ushın arnalmaǵan ba edi? Bunnan tısqarı, bul Qudaydıń jaqsılıǵı ayrıqsha kórsetiliwi kerek bolǵan waqıtta edi. Bul Ol «Rabbı, Rabbı Quday, raxımshıl, miyrimli, sabırlı, jaqsılıqqa bay» dep járiyalanǵan waqıtta edi. Sol waqıtta biz salawatlı eskertiwdi tıńlaymız, Ol ayıplını jazalawdan qaldırmaydı hám qaldıra almaydı!
Onıń nızamı talap etedi — Onıń taxtınıń húrmeti talap etedi; ayıplınıń jazalanıwın talap etedi. Oqıwshı! Siz ele de sońǵı raxım haqqındaǵı túske jabısıp turıpsız ba? Siz Sinaydaǵı Qudaydıń járiyalanıwınıń birinshi bólegine isenesiz be, hám sońǵı bólegine baylanıslı ózin-ózi aldawshı hám qáweterli skeptitsizmde qalıp atırsız ba? Resursları sheksiz hám muhabbatı sheksiz bolǵan Quday, qanday da bir jol menen, «ayıplını jazalawdan qaldıradı» ma? Aldanbań, siz «Óz Jaratıwshısı menen gúresken» adamnıń qáwipin óz moynıńızǵa almaslıǵıńız kerek. Rabbı, kim «Óz wádeleriboyınsha kemshilik etpeydi», Óz qáwip-qáterleriboyınsha kemshilik ete almaydı.
Waqıt adamnıńashıwın tómendetedi; hám onıń qáweterleriniń qozǵalısın jumsaqtıradı hám basadı; biraq hesh qanday kózge kórinetuǵın impuls — «mıń jıl bir kún sıyaqlı» bolǵan Ol menen hesh qanday terbelis joq. «Qudaydıń qáwip-qáterleri,» deydi bir jazıwshı, «Qudaydıń isleri!» Nızam siz ushın raxımnıń bir de dem alıwın bermeydi. Barlıq Sinay tawında siz dawıldıń óshinen qashıp qutıla alatın bir de jarıq joq. Eger siz tez arada «ayıplını tazalaǵan» Olǵa — Ayıpsızǵa, ayıptı kóteriwshi bolǵanǵa qashıp barmasańız; bilip qoyıń, máńgilik boyı siz álbette jazalanasız.
Janım! Siz ele de Qudaydan uzaqlasıwshılıqtıń qáweterli jaǵdayında turıpsız ba? Siz ele de belgisizliktiń quwanıshsız okeanında júzip júrsiz; hámme nárseni ólim saatına qaldırıp atırsız; hesh nárse qaldırılmawı kerek bolǵan waqıtqa — tek óliw ushın! Ózgermeytuǵın haqıyqattıń bul tirishilik sózlerin oylań,
Qol qolǵa qosılsa da, jamanlar jazalanbay qutılmaydı!
Raxımnıń altın shınjırı Asmandan jerge sozıladı — biraq ol bunnan artıq bara almaydı,
Rabbıdı izleń Ol tabılǵan waqıtta.
Bul bir sózde salawatlı eskertiw bar. Ol sizge aytadı, Rabbı izlenetuǵın — biraq tabılmaytuǵın kún keledi.
Oqıwshı! Bul tún Onıń ayaq astına ózińizdi taslań; Onıń raxımın jalbarıń. Tizlerińizdi búkpey turıń, Onıń razı bolǵan kúlimsirewi sizdi quwantırıp, Onıń jánnetiniń úmiti sizdi ruwxlandırǵansha — siz (bálkim ómirińizde birinshi ret) túngi tósegińizde tınısh ar-namıs hám keshirilgen jan menen jatıwıńız múmkin, bılay dep:
Men tınıshlıqta jatamanda uyqlayman, sebebi tek Sen ǵana, Ya Rabbı, meni qáwipsiz jasawǵa májbúr etesiń! (Zabur 4:8)
