Хожа Ийса: «Маған келиң, ҳәммеңиз, мийнет еткенлер ҳәм аўыр жүк көтергенлер, Мен сизге тынышлық беремен» (Матфей 11:28) дегенде,
Ол нызам тийкарында илаҳий мийнетти табыў ушын мийнет еткенлерге ҳәм нызам оларға жүклеген қысымды сезгенлерге мүрәжат еткен. Тәбийий нәрселерде адам мийнетлери тамамланғаннан кейин тынышлық табыўды күтеди, бирақ нызам астында болғанлар ушын тынышлық жоқ еди, өйткени нызамның талапларының шеги жоқ еди,
өйткени нызам адам үстинен ол тири болғанша ҳүким сүреди (Римлилерге 7:1).
Нызам өз талаплары менен руўхты жүклеген, ҳәм нызам алып таслай алмайтуғын гүна, ар-намысты жүклеген. Бийпәрўа ҳәм Қудайсызлар жүкти сезбейди, өйткени адам тәбийий түрде Қудай ҳәм Оның мийнетине бийпәрўа, бирақ Исраилдеги тақўадарлар мийнет еткен ҳәм аўыр жүк көтерген еди, ҳәм бундайларға Хожаның сөзлери қуўаныш ҳәм дәрт береди. Бул жерде аўыр жүкти алып таслай алатуғын ҳәм оны ислеўге таяр болған Биреў бар еди, ар-намыстағы жүктен жүректи тынышландырыў ушын, ҳәм Оның Атаның мийнетинен не алып келгенин билиўде тынышлық бериў ушын. Қудай енди адамлардан талап етпейди; бирақ Ол Ийсада бериўши Қудай сыпатында көринди. Жазыўшылар жүклеген
«аўыр жүклер ҳәм көтериўге қыйын болған жүклерди» адамлардың ийинлерине қойған ҳәм оларды бир бармағы менен де қозғалтпаған (Матфей 23:4), бирақ Хожа Ийса адамларды жеңиллестириў ҳәм аўыр жүкти алып таслаў ушын келген. Нызамның бойынтырығынан азат болған Хожа тақўадарларды Өзиниң бойынтырығын алыўға ҳәм Өзинен үйрениўге шақырды. Ол қатты Хожа емес еди ҳәм Өзи Қудайға хызмет етиў бойынтырығы астына келген еди, ҳәм Өзиниң хызметинде «жуўас ҳәм жүреги пасық» еди. Хожаның хызметшилери сыпатында олар Оның бойынтырығын жеңил ҳәм жүгин жеңил табады ҳәм жанлары ушын тынышлыққа ийе болады.
Хожа бизден тек илаҳий тәбият қуўаныш табатын ҳәм Өзинде толық көринген нәрсени ислеўди сорайды.
Тынышлық саўғасы
Хожа Өз халқына тек тынышлық берип қана қоймайды, Ол оларға тынышлық та береди, өйткени Ол шәкиртлерине олардан кетпестен алдын айтқан еди,
Тынышлықты сизге қалдыраман, Өз тынышлығымды сизге беремен (Юханна 14:27).
Өз Қудайы ҳәм Атасына шаршамай хызмет етиў өмиринде әтирапта бәри нәрсе тынышсызландырыў ҳәм қыйнаў ушын бар еди, бирақ бәриниң арасында Оның жүрегинде тынышсыз тынышлық бар еди, ҳәм бул Оның Өзлерине беретуғын тынышлығы. Шәкиртлер Өзлерине үнеми ғамхорлық еткен Устазынан айырылыў алдында еди, бирақ Ол оларға айтты,
Бул нәрселерди сизге айттым, Менде тынышлыққа ийе болыўыңыз ушын (Юханна 16:33).
Биздиң тынышлығымыз Онда, ҳәм бул Оның Өз тынышлығы.
Филиппиялықларға 4:6 да бизге үгит бериледи
ҳеш нәрсеге ғамхор болмаң; бирақ ҳәр бир нәрседе дуўа ҳәм жалбарыў менен шүкиршилик пенен сораўларыңызды Қудайға билдириң.
Бул бизге «Қудайдың тынышлығын, ол ҳәмме түсиниктен жоқары» алып келеди, бул тынышлық жүрекке киретуғын ҳәр бир жолды қорғайды ҳәм ҳәр бир тынышсызландырыўшы ойды сыртта қалдырады. Бул Қудайдың тахтын дүнья халықларының барлық қақтығыслары арасында тыныш қалдыратуғын тынышлық.
Буннан тысқары, егер биздиң ойларымыз Мәсихте көринген гөззал өзгешеликлерге қаратылған болса, ҳәм егер биз Қудай сөзиниң нурында жүрсек, Оның еркин излесек, биз үнеми «тынышлық Қудайы» менен бирге болыўымызға исенимли бола аламыз, Ол тынышлықтың дереги, ҳәм жүрек ҳәм ақылды тынышсызландыратуғын барлық нәрседен бизди сақлай алады.
