Мәсіх мұқтаж адамдардың толассыз келуіне ешқашан наразы болған жоқ. Ол істеуге тиіс болған барлық нәрсенің есебін жүргізген жоқ, әрі ешқашан шағымданған жоқ. Ол «жақсылық жасап жүрді». Оның тамағы мен сусыны Өзін жібергеннің еркін орындау және Оның ісін аяқтау болды (Жохан 4:32). Оған кедейлер мен мұқтаждар, ауыр жүк арқалағандар мен жүрегі жаралылар, қуылғандар мен бақытсыздар, баспанасыздар мен бөтендер, жесірлер мен жетімдер, науқастар мен жалғыздар – бәрі де Одан адам қажеттілігінің кез келген түріне қарай мол ағып жатқан тірі жанашырлық бұлағын табатынына толық сеніммен келе алатын еді. Оның жүрегінің есігі әрқашан айқара ашық болды. Ол ешбір мұқтаж ұлына немесе қайғылы балаға: «Мен тұрып, саған бере алмаймын» деп айтқан жоқ. Ол әрбір мұқтаж өтініш берушімен бірге тұрып, баруға дайын болды, және Оның мейірімді сөзі әрқашан: «бер» болды.
Иса жерде болғанда осындай еді, және Ол әлі де сол қалпында, Оның даңқы бүкіл аспанды толтырады. Оның есігі ашық тұр, сондықтан ең лас, ең кінәлі және ең мұқтаж күнәкарлар да қош келдіңіздер. Олар өздерінің қызыл және қызыл күрең күнәларын Оның өтеуші қанымен жуып тастай алады. Олар кешірім мен тыныштыққа, өмір мен әділдікке, жұмаққа және оның мәңгілік даңқының салмағына ие бола алады, мұның бәрі Құдайдың рақымының тегін сыйы ретінде. Ал рақымнан даңққа барар жолда олар Оның жүрегінің барлық сүйіспеншілігіне және Оның иығының күшіне ие бола алады, сол жүрек айқышта өз сүйіспеншілігін көрсетті және сол иық Құдай үкіметінің тіректерін мәңгілікке көтеріп тұрады.
