«Bir az waqıt!» Rabbimiz keledi, hám biz endi bul jerde gezbeymiz; Ol bizdi Ákemizdiń úyine alıp baradı, Ol biz ushın aldınnan barǵan jerge, Onıń menen jasawǵa, Onıń júzin kóriwge, Hám Onıń miyriminiń dańqın jırlawǵa; Onıń menen jasawǵa, Onıń júzin kóriwge, Hám Onıń miyriminiń dańqın jırlawǵa.
«Bir az waqıt!» Ol qayta keledi: Biz qımbatlı saatlardı qaytarıp alayıq; Bizdiń jalǵız qayǵımız Oǵan azap beriw, bizdiń quwanıshımız Oǵan xızmet etiw hám Oǵan eriw; Kútip hám tayın bolayıq, Rabbimizdi kóriwdi qáleytuǵınlar sıyaqlı; Kútip hám tayın bolayıq, Rabbimizdi kóriwdi qáleytuǵınlar sıyaqlı. «Bir az waqıt!» Tez ótip ketedi: Nege biz uyat hám krestten qashıwımız kerek; Oh, biz Onıń izinen tez júreyik, Onıń ushın barlıq basqa nárselerdi zıyan dep esaplap; Oh, Onıń kúlimsirewi qanday qaytaradı, bul bir az waqıttıń azabın; Oh, Onıń kúlimsirewi qanday qaytaradı, bul bir az waqıttıń azabın!
«Bir az waqıt!» Kel, Qutqarǵısh, kel! Sen ushın Seniń Keliniń uzaq kútti: Oh, sharshaǵan zıyaratshılarıńdı úyge alıp ket, jańa, máńgilik qosıqtı jırlaw ushın, Seniń dańqıńdı kóriw ushın, hám hár bir nárselerde Saǵan sáykes bolıw ushın; Seniń dańqıńdı kóriw ushın, hám hár bir nárselerde Saǵan sáykes bolıw ushın! —Jeyms G. Dek (1802-1884)
