«Сениң Патшалығың келсин, Сениң еркиң орынлансын» Жер бетинде, я, Қудай, Сениң Улың ҳүким сүргенде: Сонда адамлар тәкаббарлықтан ҳәм жәнжелден тоқтайды; Тәўбе етип, Тынышлық Ҳүкимдарын қабыл етеди.
Сениң ҳүкимлериң дәслеп бул жерди тазалайды; Ашлық ҳәм қуўаңшылық ҳәм өлимшилик кемшилик. Сонда тәўбе еткен адамлар ҳәм барлық халықлар, Ийсаның аяқларына жығылады.
О, жер қалай жаңадан тириледи; Тынышлық, үмит ҳәм қуўаныш шық сыяқлы түседи; Шөллер гүл сыяқлы гүллеп кетеди – Сонда жерде Өмир тереги өседи.
Арыслан ҳәм қозы тынышлықта жасайды; Дәрьялар ҳәм булақлар өз жағаларын толтырады. Соқырлар көреди, ақсақлар секиреди, Ҳәм гүңлер қосық айтады – Қудайдың сөзин сақлайды.
Бийдай, шарап ҳәм майға толы қоймалар; Ҳәмме мийнет еткенлер ушын Қудайдың әдил сыйлықлары. Жүзимзар ҳәм егинзар өз берекетин төгеди; Кедр ҳәм қарағай таўларды байытады.
Жаратылыс бир аўыздан бирлеседи, Өз қосығын Ийса Мәсихке арнап айтады. Ашлық, шөллеў ҳәм азап жоқ болады; Ийса, әдил Патша, ҳүким сүреди. — Т. М. Клемент, киши.
