Өтмиш Гүналары Жүзеге Шыққанда: Бир Адамның Қутқарылыў Жолы

Мен контрабанда кемесиниң капитаны едим. Таң атқанда, биз алыста теңиз шегарашыларының кемесин көрдик. Теңиз шегарашылары әли узақта еди, ҳәм биз көп өтпей оның бизге қарай бурылғанын көрдик. Биз қашып қутыла алмас едик. Усталсақ не болатуғынын бәримиз билер едик. Тек ғана кеме ҳәм жүк конфискацияланбай, бәримиз түрмеге жиберилер едик. Биз бир-биримизге қайғырып қарап турғанда, өлик тынышлық орнады. Теңиз шегарашылары артымыздан тез келип атырған еди. Бирден мен бир жол таптым. Асығыс түрде биз палубамызды жасырыў ушын артқы тәрепке бир экран орнаттық. Сосын мен адамларды жүкти қолдан-қолға берип, суўға таслаў ушын қатарға турғыздым. Биз тез иследик; тек ғана жүктиң суўға түсиўиниң шалпылдаған даўысы еситилди. Трюм тез босап атырған еди. Биз көп өтпей тамамлаймыз. Мен кеме баласының шаршағанын көрдим, сонлықтан оны теңиз шегарашыларының қаншалық узақта екенин көрип келиўге жибердим. Бир минуттан кейин ол асығыс қайтып келип, дем алып:

«Ол батпайды!» Мен кемениң артқы тәрепине жүгирдим. Қуяш артымыздан енди ғана шығып атырған еди, ҳәм сол узақ жарық сызығында, биздиң артымызда жүк пакетлери суўда қалқып турған еди. Сызықтағы биринши пакет енди ғана келип атырған теңиз шегарашыларының кемесине жеткен еди. Әлсизлик пенен, биз турып қарап турдық. Биздиң гүнамыздың дәлийли ҳәмме көриўи ушын жайылған еди. Қулағымызда бул жаңғырады:

«Ол батпайды».

Өтмиш Жүги

Түрмеде, ўақыт-ўақыты менен, мен жолларымды дүзетиўге қарар етер едим. Бирақ қарар етиў бир нәрсе; орынлаў басқа нәрсе. Биз азат болған ҳәмме ўақытта, мен контрабандаға қайта бердим. Бир неше жылдан кейин, мен түнде кемеге шықтым. Жаңа жыл алды кешеси еди, ҳәм өзиме қарамастан, мен өмиримди қайта көрип шыға басладым.

Мен тизелеп, Қудайдан маған жақсырақ адам болыўға жәрдем бериўин сорадым. Мен не ислейтуғыным ҳәм не ислемейтуғыным ҳаққында көп қарарлар қабыл еттим, ҳәм өзимди жақсы сезе басладым. Кейинги ойланыўда мен тазалаўым керек болған көп нәрселер бар екенин көрдим. Мен тийисли болмаған барлық нәрсени суўға таслаўым керек. Мениң өмирим толық өзгериўи керек еди. Мениң қарарларым еле де қәўипли болып атырған еди, жүрегим жеңилледи, ҳәм мен жаңа адам болғанымды ойлап бахытлы едим. Мен жерге қайтыўға таяр едим, бирден ай бултлардан шығып, суў үстинен мениң кемеме нур шашты. Теңиз шегарашылары қуўғанда, жүкти суўға таслаған сол таңғы ўақыт есимге түсти, ол мени үлкен күш пенен басып алды. Мен даўысты еситтим:

«Ол батпайды!» Мен қаншалық соқыр едим! Мен жүкти суўға таслап, кемени жеңиллетиўге ҳәрекет еттим, ҳәм мине, ол бәри артымда Қудай тахтына шекем созылған айыплаў сызығы сыяқлы қалқып турған еди. Мен ислеген, айтқан ямаса ойлаған барлық нәрсе Қудай алдында турған еди, ҳәм «ол батпайды!» Ақымақ мен, Қудайдың мухаддеслигин ойламай, барлық жаманлығымды суўға батыра аламан деп ойладым. Егер мен сол ўақыттан баслап тек ғана жақсылық ислей алған болсам да, бул өтмиште ислеген жаманлықты өзгертпес еди. Өтмишти жасыра алмағанда, келешек ушын жақсы қарарлар қабыл етиўдиң не пайдасы бар? Мен үмитсиз жоғалған едим. Сосын бир нәрсе есимге түсти. Анам мениң жаслық жылларымда үйде Ийса, гүнакарлардың Қутқарыўшысы ҳаққында не айтқан еди? Ол мен ушын крестте өлмеген беди? Ҳәм егер мен Оған ҳәзир қайтсам, Оның қымбатлы қаны мениң көп гүналарымды жуўып тасламас па еди? Мен ушын да мәрҳамәт ҳәм меҳир-шәпқәт жоқ па еди? Бирден бәри анық болды. Ҳаўа, Ийса Мәсих мен ушын өлген еди. Ол мениң барлық гүналарым ушын жазаны көтерген еди. Егер мен оны қабыл етсем, олардың бәри теңиздиң тереңлигине тасланады (Мика 7:19).

Олардың гүналарын ҳәм жаманлықларын Мен енди еслемеймен (Еврейлерге 10:17)

есимге түсти. Мен қуўанышқа толдым! Жүгимнен толық азат болып, мен кемемди жағаға қарай бурдым — жаңа адам. Мен жоғалған гүнакар болып шыққан едим, бирақ Хожа арқалы қутқарылған болып қайтып келдим.