Жақсы Хабар–Март 2017 –Мәрхәмет ҳәм Ҳақыйқат Журналы
Ол өзиниң ғәзийнесин жоғалтты!
Жарқыраған қуяш астында жолаўшы кемеси тыныш теңизде тегис сырғып баратыр еди. Кемениң шетлерине жақын жерде бир жолаўшы бир нәрсени ҳаўаға атып, қайтадан услап өзин қуўантып атыр еди – қуяш нурлары тийгенде әжайып жарқыраған нәрсе. Адамның итибары ҳәр сапар оны ҳаўаға атқанда бул жарқыраған нәрсеге қадалған еди. Оны бақлап турған басқа бир жолаўшы оған жақынласып сорады:
«Бул не нәрсе, сен оны ҳаўаға атып бунша бийпәрўа услап атырсаң?»
«Бул гауҳар. Мына, қара».
«Ол қымбат па?»
«Ҳәў, ол өте қымбатлы. Оның түсине ҳәм өлшемине қара. Шын мәнисинде, дүньядағы барлық мүлкимниң бәрин усы гауҳарға сарпладым. Мен байлық излеп жаңа мәмлекетке баратырман. Мен барлық мүлкимни саттым ҳәм ақшаны усы гауҳарға сарпладым, оны аңсат алып жүриў ушын».
«Егер ол сен айтқандай қымбатлы болса, оны кемениң шетлерине сонша жақын жерде ҳаўаға атыў қәўипли емеспе?» – деп сорады басқа жолаўшы.
«Жоқ, ҳеш қәўип жоқ. Мен буны ярым сааттан бери ислеп атырман».
«Бирақ оны ақырғы рет атқан ўақыт келиўи мүмкин», – деди екиншиси.
Адам күлимсиреп, оны атыўды ҳәм услаўды даўам етти. Ол оны және бир рет атты – өте қымбатлы тас қуяш нурлары оны қушақлағанда көз қамастырарлықтай жарқырады – бирақ бул жолы ол оның қолы жетпейтуғын жерге түсти. Адам қолын кемениң шетлеринен қолы жеткенше созды, бирақ оны услап ала алмады. Суўдың бетинде кишкене бир тамшы оның түскен жерин бир сәт белгиледи. Гауҳардың ийеси, бир сәт таң қалғаннан кейин, азап пенен бақырып жиберди: «Мен оны жоғалттым! Мен оны жоғалттым! Мен оны жоғалттым! Мен бул дүньядағы барлық нәрсемди жоғалттым!»
Сиз ҳеш ким бунша ақымақ емес, бул ҳикая ҳақыйқат бола алмайды деп айтыўыңыз мүмкин. Бирақ ҳәў, ол ҳақыйқат – ҳәм бул сиздиң өзиңиздиң ҳикаяңыз болыўы әбден мүмкин. Теңиз – бул ўақыт, ҳәм сиз баратырған тәғдир – бул мәңгилик. Сиз баратырған кеме – бул өмир. Гауҳар – бул сиздиң бийпәрўа ойнап атырған жаныңыз. Маған ҳикаяны былайша қайтадан айтыўға рухсат етиң:
«Достым, қолыңдағы не нәрсе сен оны бунша бийпәрўа ойнап атырсаң?»
«Бул мениң жаным».
«Ол қымбат па?»
«Басқа барлық нәрседен де қымбат».
«Сен жаныңды жоғалтыў қәўпине ушырап атырман деп ойламайсаң ба?»
«Оҳ, жоқ!» – дейсиз сиз, ҳәм жаныңызды ўақыт океаны үстинен атыўды даўам етесиз. Бирақ оны енди услап ала алмайтуғын ўақыт келеди. Қанша тырыссаңыз да, оны қутқарыў мүмкин болмайды. Жаныңыз үмитсизликтиң тереңликлерине батып кетеди ҳәм сиз былай деп бақырасыз: «Мен жоғалдым! Мен жоғалдым! Мен жоғалдым!»
Бир күни сиздиң бақырығыңыз сондай болады,бәлким тез арада, егер сиз жаныңызды қәўипсиз жерге: Қудайдың Улының қамқорлығына тапсырмасаңыз.
«Адам пүткил дүньяны ийеленсе де, өз жанын жоғалтса, оған не пайда?» (Мт. 16:26 NKJV).
Неге сиз жаныңызды ҳәзир Ийемиз Ийса Мәсихке тапсырмайсыз? Биз сизге қалай етиўди айта аламыз.
«Ийемиз Ийса Мәсихке исениң, сонда сиз қутқарыласыз» (Ҳаў. 16:31).
Ийса айтты:«Мен оларға мәңгилик өмир беремен, ҳәм олар ҳеш қашан жоғалмайды; ҳеш ким оларды Мениң қолымнан жулып ала алмайды» (Юҳ. 10:28).
Испан тилиндеги #106 трактаттан алынған, оны мына жерден алса болады: Мәрхәмет ҳәм Ҳақыйқат.
