«Қорқпа... Мен саған мийримдарлық көрсетемен... Мен саған қайтарып беремен... ҳәм сен ҳәр дайым мениң дастурханымда аўқатланасаң». 2 Самуил 9:7
ПАРАПЛЕГИК
2004-жылы Афинада Олимпиялық ойынлардан кейин Паралимпиялық ойынлар болып өтти. Биз алты майыплық топарындағы, соның ишинде еки аяғы паралич болған параплегиклерди – дүнья жүзинен келген майып спортшыларды ҳәр түрли спорт түрлеринде алтын, гүмис ҳәм қола медальлар ушын жарысып атырғанын көрдик. Итибар қатнасыўшылардың спортлық жетискенликлерине, олардың майыплықларына емес, қаратылды. Ең қызықлы командалық жарыслардың бири арбалы футбол болды, онда ер ҳәм ҳаял параплегиклерден ибарат аралас командалар қарсыласларының қақпасынан допты өткермекши болып агрессив түрде жарысты.
ҚАРАҢҒЫ КЕЛЕШЕККЕ ДУЎШАР БОЛЫЎ
Бул 2004-жыл еди. Мәсихтен 10 әсир алдын жасаған Мефибошет ушын өмир ойын емес еди. Ол параплегик болып туўылмаған; ол нянясы оны таслап жибергеннен кейин сондай болды, нәтийжеде оның аяқлары ҳәм тобықлары қатты зыян көрди. Ол бес жасар бала еди, ҳәм оның әкеси, шаҳзада Йонатан, ҳәм оның атасы, патша Саул, екеўи де Филистимлилерге қарсы соғыста, Йезреелде өлтирилгенлиги ҳаққындағы қорқынышлы хабарды еситкеннен кейин, оны көтерип қашыўға ҳәрекет етип атырған еди (2 Самуил 4:4). Тахттың мийрасхоры сыпатында, Мефибошеттиң өмири енди қәўип астында еди.
Ол жарақаты нәтийжесинде параплегик болды, ҳәм оның келешеги қараңғы еди. Оның өмиринде аз имканиятлары бар еди. Майыплығы себепли ол жумыс ислей алмас еди, ҳәм майып болғаны ушын ол ибадатханадағы ибадаттан да шеттетилген еди. Оның өзин «өлген ит» деп баҳалаўы ҳақыйқаттан узақ емес еди (2 Самуил 9:8 NIV). Ҳәтте оның аты да «уят» дегенди аңлатады.
Майыплығы себепли ол өз ҳуқықлары ушын сөйлей алмас еди ҳәм бүгинги майыплар сыяқлы теңлик ҳәм хызметлерге кириўди талап ете алмас еди. Сол дәўирлерде бундай майыплық ҳуқықлары жоқ еди. Қәдимий жағдайларда ол патша болыўды күтиўи мүмкин еди. Енди ол жек көрилген, жәмийеттиң қабыл етпеген ағзасы еди.
Бирақ оның еки нәрсеси бар еди, яғный еки адам – Патша Даўыт ҳәм оның хызметшиси Зиба. Көп жыллар өткеннен кейин, бул екеўи сахнаға шығады, ҳәр бириниң өз мақсетлери бар. Биз барлық қызықлы тарийхты 2 Самуил 9-да оқыймыз.
Зиба кейинги баянда өз-өзине хызмет ететуғын тәртиби ушын жақсы нәтийже бермесе де (Мефибошет орта жасқа жақынласқанда), ҳеш болмағанда ол Мефибошет пенен байланыста болған ҳәм Патша Даўыт оның ҳаққында сорағанда оның қайда жасап атырғанын билген (2 Самуил 16:1-4).
Мийримдарлық әмелге асқан күн келди, ҳәм Даўыт Саулдың патшалық шаңарағының ағзаларынан Йонатан ушын жақсылық етиўи мүмкин болған биреў бар ма деп сорады. Мефибошет жалғыз қалған адам болып шықты. Даўыт ҳәм Йонатан Йонатан соғыста өлгенге шекем өте жақын дос болған; бул жақсылық соның нәтийжеси еди.
Бул Ески Ўәсият сүўретинде үлкен сабақ бар. Өмиримиздеги гүна себепли барлық майыплықларға ҳәм аралыққа қарамастан, Қудай бизди шартсыз сүйеди, басқа биреў ушын, Раббымыз Ийсаның Өзи ушын. Биз Мефибошет сыяқлы руўхый жақтан майыппыз, алыста, «дүньяда үмитсиз ҳәм Қудайсыз» (Ефеслилерге 2:12), Оған ҳеш қандай талабымыз жоқ. Бирақ таза мийримдарлықтан, «Қудай бизге Өз сүйиспеншилигин мынада көрсетеди: Биз әли гүнакар болғанымызда, Мәсих биз ушын өлди» (Римлилерге 5:8).
СУЎЫҚТАН ИШКЕ
Даўыт Мефибошет ушын ҳеш нәрсе етиўи шәрт емес еди. Ол ҳеш қандай миннеткерлик сезиминде емес еди. Ол оны тахтына мүмкин болған қәўип сыпатында «жоқ етиўи» мүмкин еди. Бирақ ол етпеди. Ол оны итибар менен изледи ҳәм патшалық сарайына мирәт етти.
Мефибошет, бәлким, қорқыныш пенен келгендир, бәлким оның ақырғы күнлери келген деп ойлағандыр; Патша Даўыт оның бар екенлигин билген ҳәм алдынғы династиядан тахтқа ақырғы қарсыласын жоқ етпекши болған. Патшаның алдында, оның кишипейил хызметшиси сыпатында бас ийип, ол таң қалдыратуғын хабарды еситти. Патша Даўыт оған ҳүким емес, мийримдарлық, жаза емес, мийримдарлық көрсетемен деди, ҳәммеси оның әкеси Йонатан ушын. «Мен саған атаң Саулға тийисли болған барлық жерди қайтарып беремен», дейди Даўыт, «ҳәм сен ҳәр дайым мениң дастурханымда аўқатланасаң».
Қудайдың бизге болған мийримдарлық қатнасығы қандай уқсас! Бир ўақытлары, Мефибошет сыяқлы, биз Қудайдан алыста едик, бузылған қатнасық нәтийжесинде. Енди биз патшалық үйге киритилдик: «Мәсих Ийсада сизлер, бир ўақытлары алыста болғанлар, Мәсихтиң қаны арқалы жақынластырылдыңыз» (Ефеслилерге 2:13). Бул әсиресе Ефестеги исениўшилерге тийисли еди, олар туўылысынан яҳудий емес еди ҳәм Иерусалимнен алыста жасаған – бирақ бул бизге де тийисли.
Бул жаңа орын, оған тийисли барлық руўхый мийрас пенен, биз мүнәсип болған ҳеш нәрсе емес, биз ислей алатуғын ҳеш нәрсе емес, ҳәтте биз күтиўимиз мүмкин болған ҳеш нәрсе емес. Бул Қудай тәрепинен таза мийримдарлық, әмелдеги илаҳий сүйиспеншилик. Енди биз, өз гезегимизде, Қудайға кишипейил садықлығымыздан басқа ҳеш нәрсе усына алмаймыз. Мефибошет Даўыттың сәлемине өзин «Сиздиң хызметшиңиз» деп атап жуўап берди, ҳәм мен оның тек ғана сыпайы болмағанына исенемен. Ол буны шынында айтқан. Ҳәм бизде де солай болыўы керек. Павл Римдеги исениўшилерге жазған: «Енди... биз Нызамнан азат етилдик... сонда биз Руўхтың жаңа жолында хызмет етемиз» (Римлилерге 7:6). Сонлықтан биз ушын да Нызам тек ғана Қудайдың көзи алдында қандай майып екенимизди көрсетеди. Биздиң жаңа руўхымыз, Мухаддес Руўх, Оған қабыл етилетуғын хызметти бериўге имкан береди.
ДАСТУРХАН АСТЫНДАҒЫ АЯҚЛАР
Сонда Мефибошет ушын буннан да әжайып нәтийже келди. Ол тек ғана барлық конфискацияланған мүлкиниң қайтарылыўы менен компенсацияланбастан, сонымен бирге патшаның патшалық дастурханында турақлы мийман болыўға мирәт етилди. Ҳәм ол сол үлкен дастурханда отырғанда, оның майып аяқлары көринбеди. Олар астында, көзден жасырылған еди. Мефибошеттиң буралған, қыя ҳәм пайдасыз аяқ-қоллары енди оған көринетин уят емес еди – енди оның өтмишиниң ашынарлы еслетпеси емес еди.
Бизге де тийисли болғаны сыяқлы, биз Қудайдың Оған келиўге мирәтин қабыл еткенимизде, толығы менен Мәсих себепли, биздиң гүна майыплығымыз енди көринбейди. Қудай Өзиниң жердеги халқы, яҳудий миллети ҳаққында былай дейди: «Гүналары кеширилгенлер ҳәм гүналары жабылғанлар бахытлы» (Римлилерге 4:7), ҳәм сол нәрсе бүгин Оған қайтарылған барлық адамларға да тийисли. Биз Оның той дастурханында руўхый тойдан ҳәзленемиз, ҳәм биздиң өтмиштеги кемшиликлеримиз енди көринбейди. Бизге таза мийримдарлық пенен мәмлекетиледи, себеби Ата ҳәм Оның Улы, Раббымыз Ийса Мәсих арасында сүйиспеншилик қатнасығы бар.
Зибаның кейинги айырым әмеллери абыройлы болмаса да (2 Самуил 16:1-4; 19:24-30), ақырында Даўыт Зибаның қәте көрсетпеўи ҳәм жаласын көриўге жеткиликли дана болды. Мефибошеттиң ҳақыйқый садықлығына исенген – ҳәтте Даўыттың өзи патша сыпатында қабыл етилмегенде ҳәм улы Абсаломның төңкерисинен кейин қашып жүргенде де – ол Мефибошетти өз имтиязлы орнында сақлаў ушын қолынан келген барлық нәрсени етти. Мефибошет оған бундай мийримдарлық көрсеткен патшаға жақын болғысы келгенине ҳеш қандай шек жоқ, оның мүнәсип болмаған қутлықлаўының үлкен жылылығынан ҳәзленип, ҳәм жаңадан табылған мийрасында бахытлы болған.
Сиздиң аяқларыңыз Патшаның дастурханы астында ма?
