Құдайдың Қозысы, Сен қазір Әкеңнің тағында биік отырсың; Барлық мейірімді ісің аяқталды, барлық құдіретті жеңісің жеңілді: Көктегі әрбір тізе күнәкарлар үшін сойылған Қозыға иіледі; Әрбір дауыс пен жүрек: «Қозы билік етуге лайық» деп толқиды.
Ием, барлық күшің мен даңқыңда, ойларың мен көздерің әлі де осында; Құтқарылған халқыңды бақылап, мейірімді жүрегіңе соншалықты қымбат; Сен біз үшін араша түсіп жатырсың; мәңгілік Сенің сүйіспеншілігің; Және Әкеміздің үйінде жоғарыда баталы демалыс дайындап жатырсың.
Құдайдың Қозысы, Сенің адал уәдең: «Міне, Мен тез келемін» дейді; Және біздің жүректеріміз, Сенікіне жауап бере отырып: «Кел, Ием, бізді үйге алып кет» деп айқайлайды. О, бізді күтіп тұрған қуаныш, біз Сені ауада кездестіргенде, Және Сенімен бірге салтанатпен көтеріліп, барлық терең қуаныштарыңды бөліскенде.
Құдайдың Қозысы, Сен даңқта осы қайғылы жерге оралғанда, Барлық жауларың Сенің алдыңда дірілдейді, қазір Сені жек көретіндердің бәрі қайғырады; Сонда біз Сенің көрінуіңде, Сенімен бірге Сенің патшалығыңда билік етеміз; Мадақ Сенікі, және даңқ Сенікі, күнәкарлар үшін сойылған Құдайдың Қозысы. —Джеймс Г. Дек (1802–1884)
